— 82 — /J) POETAE MEDII AEVI.

L

Vitalis Blesensis Geta.

. Cod. Giss. Nr. LXXVII.

In eodem codice, in quo Epilome Iliadis Homeri carmine latino reddita extat, re- peritur etiam fol. 97—109. 1'italis Blesensis Geta, carmen comicum medii aevi distichis compositum, quod primus Ang. Mai a. 1836. in Class. Auct. T. V. p. 463. seqq e Va- ticano codice multis vitiis ac lacunis praeditum typis exprimendum curavit. Quem primus in Germania excepit Vir Cl. Frieder. Osannus, qui idem carmen e duobus codd. Darm- stadinis multis locis emendatum completumque edidit Darmstad. 1836. Hunc pluribus codd. instructus, Bernens., Monacens., Parisiens., adscitis variis lectt. duorum codd. Darmstadin. ab Osanno publici juris factis et Vaticani ap. Mai., insecutus est in emen- dando illo carmine Carol. Guil. Mueller in Ind. lectiOHUtn in nnivers. liter. Bernensi a. 1840. habendarum s. Analecta Bt r n ent . Part. II. Bernae MDCCCXL., qui perinique cum collega meo Osanno V. Cl. egit, quod eum in praefat. p. 12. not. 26. eo nomine perstrinxit, quod Professorem Gissensem Gissensis Codex latuisset, quo ei propterea uti non licuit, quod illo tempore, quo hanc comoediam edendam suscepit, thesauri MSS. bibliotheoae nostrae acad. nondum satis compositi ne nobis quidem Gissensibus utendi patebant, quos nuper demum e tenebris erutos debemus summis laboribus, diligentiac doctrinaeque Viri Cl. Adriani, qui disjcctas illas opes collegit catalogumque codd. MSS. a. 1840. publici juris fecit, cujus nunc ope omnibus literatis hominibus thesaurorum illorum accuratius cognoscendi facultas data est. Ego vero unum illud doleo, quod, quum V. D. Osannus hoc carmen edeiulum suscepisset, egregio illo codice uti ei non licuit, qui quura in pejoribus exemplis ad emendandum adhibcndis multa vitia magna sagacitate fhdagarit verumque saepe conjectura assecutus sit, multo certiora eum afferre potuisse persuasum mihi est, si hujus codicis ope carmen illud emendare ei licuisset. Nam quod Muellerus, quem ipsum tamen in summa literarum cognitione doctissima exempli Osanniani ccnsura a Viro Cl. Mauritio Hauptio, Prof. Lips. in Annalibus literarum Vindobonensibus (^Wiener Jahr- biicher der Literatur fasc. LXXIX. 12. 105. seqq. ab a. 1837.) facta fugit, de qua re vid. Gersdorf Repertorium der inn- und auslandischen Literatur XXIX. Bd. 6. Heft p. 535. nr. 1444., multa rectius, quam Osannus constituit, id maximam partem optimorum codicum praesidio debet, quorum unum Bemensem litera B. notatum omnium optinium ubique fcre, nisi eum graviores caussae, ut aliter faceret, movissent, secutum se dicit. a quo prope abest Darmstadinns cod. ab Osanno litera D. notatus, quorum utriquc tamen praestare videtur Gissensis codex, qui nullis lacunis, ut Vaticanus, praeditus cst et multo saepius meliores sententias multoque meliorem verborum collocationem praebet. quam ceteri codd. omnes. Quare etiam suum genus cod. sequi videtur, ab ceteris di- versum. In gravioribus tamen rebus maxime cum Bernensi B et b, Monacensi m ct Darmstadino D convenit. Quare ut quam plenissimus perfectissimusque apparatus criticus lepidissimi istius carminis, quae comoedia dicitur, existeret, nos integram hujus codicis lectionis varietatem in append. crit. dedimus. Habet autem cod. eandem subscriptionem. quam Mediceus, de quo vid. Osann. praefat. et Miiller p. 10. not. 22.

Explicit hic Geta deceptus ab archade summo Vilalis Blesis explicit Amphitrion. post quos versus sequuntur in cod. haec verba: Antonius Cardinalis 1543. ultima do- minica octobris, in pientia pomete. Prologum ex hoc codice descriptum versibus 22.