— 81 -

vn.

Incerti auctoris Epitome Iliados Homeri carmine latino reddita.

Cod (. .s- \r. LXVII.

B. S Mi 132. 4.

In eodem codice, quem .supra p. 79. Nr. IV. 3. et 4. descripsimus, extat fol. 79—96. Epitome liiado» Homeri carmHte Imtino rcddita, quae quam vulgo cuidam Pindaro TUe- banu trilmatur, in cod. Giss. recentiore manu Rufi Fesli Avieni videri notatur, in quam opinionem etiam alii inciderant, de qua re vid. Wernsdorf Poel. laltn. min. T. IV. 1*. II. p. 546—567., cum cujus disputatione conferenda sunt ea, quae de auctore huju.s cariinnis postea dispulavit Hearic. Weythiug ni edit. Theod. van Kooten Lugd. Bat. 1809. praef. p. Xll. et ooper Yir Cl. Carol. Lachmann. in publica recitatione de Pindaro Thebano Berolini in acauemia litei arum habita. Vid. Allgem. Lttera/itrzei/. //«//*• 1841. Inlelligenzbl. \r 22. et Zeitechrifi fur die Altertliumstrissenschaft Jahrg. 1841. Nr. 45. p. 376. Idem Cftrmeo Bignificari videtur in carmine latino medii aevi, quod extat ap. Polycarp. Leyser Histor. poetar. et poemat. medii aevi Halae Magdeb. 1721. p. 796. seqq. et inscribitur „Eberhardi Retuniensis Ldboriniuo/' in cujus carminis tractatu tertio de Versificatione eersus 45. et 46. ad nostri carminis auctorem videntur esse referendi, qui quidem eum medii aevi scriptorem csse prodere videntur eo, quod inter medios eos commemoratur, nec ultra saec. XII. amandandum esse docent. Sunt autem versus hi:

Dat Phrygius Dares veraci limile causas

ExiliiTroiae seditionis onus. (^intelligitur Josephus Iscanus, Devonius

dictus, v. Leyser p. 771. V.)

Inslruit in Troiam Graecos et pandit Homerus, (Juae vehat unda rates Argolicumque dolum. In mdaganda autem familia codicum, cui nostrum codicem adscriberem^ reperisse mihi videor, maxirae eum cum optimis duobus codd. Leidensi A ^cod. Arntzen.) et Leid. 2. et edit. Fam 1505. (ex ed. princ. Laurentii Abslemii expressa} ap. Weything. consentire. Neque tamen eum consensum inveni, ut prorsus eundem codicis Gissensis fontem esse exutimem. quum multa singularia habeat, quae neque ex istis codd., neque ex aliis riiiitata viderim, quamquam non sine justa causa suspicio mihi orta est, codd. istos non satis diligenter esse collatos ideoque plura fortasse inter illos codd. et nostrum convenire repertum iri, si quis quando denuo codices Leidenses summa religione contulerit. Cum codice autem Erfttrtensi Amploniano , quem nuper Vir Cl. Ritschl in Novo Museo Rhe- nano ( Rhetnisches Mueeum fur Phtlologie. Neue Folge fasc. 1. p. 137. Nr. 4.J de- scripsit; nullum videtur graviorum rerum habere consensum. Nam illi quidem loci, quos Rittchl tractat. nihil cum nostri codicis lectionibus commune habent. Ego vero codicem Gisseosem nativum hujus carminis colorem multo integrierem servasse puto, quam ceteros oodd. , quoruni varias lectt. adhuc cognoviinus. Quae quum ita sint, integram ejus va- rietatem lectionis in append. crit. secundum edit. Wernsdorf. 1. c. enotatam attuli, quo alii quoque certum sibi judicium facere possent, quid e nostro cod. ad ejnendandum illud carmen rcdundaturum esse videretur.