Druckschrift 
Commentarii critici in codices Bibliothecae academicae Gissensis Graecos et Latinos philologicos et medii aevi historicos ac geographicos : cum appendice critica variarum lectionum et quorundam carminum Latinorum medii aevi nunc primum e codicibus editorum / scripsit Frid. Guil. Otto
Entstehung
Seite
66
Einzelbild herunterladen

66

non penitus caruisse, de quibus ad praesens nil amplius nisi conicio invenitur subtracto // coicm c( pn proicio r addito /uoricio, de quo Virgilius (Aen. V, 237.) Extaque proriciaw m fluctm* ei riiia lii/itentia funJam.

2) De con j un c t i o ne Alioquin. Alioquin secundum Donutum et Retnigium commentatorem suiim conjunctio est causalis vel collectiva, etiam secundum Papiam et sccundum Remigium idem est «juod si non, vel aliter, et hac ultima significatione a Geronimo fi. e. Hieronymoj et etiam ab aliis accipitur satis sepe. Papias eiroa signifieationes ejus verba multiplicat sic: «ZWc ( eras. ) aliaquin ( cras. n J ^Mot/ «t nmttis, quodsi iton, vel aliler, qnod ti alio modo fe- ceris." De accentu conjunctionis hujus quod quidam variant, credo simpliciter cum magistro JEHeiHJ ( sic) de hoc traclanto, qupd, sicut alio noiiien. a i|iio coinponitur alto- qinii, iiltimam producit, ita et producta manebit in aliaquin, Siout ctiam Oniltns ftrmui li/iro Sci iiioiiiiin Eglega qnmia (Sat. I, 4, 3.) in fine versus poauil sic: ,, Sicarws aut alioquht" ei itfl accentum debct. habera in penultima. Ouod Hitgutlto in o/ntscit/o suo

de dubio accentu dicat auic sane contrarium vel usquam sentire se innuat. ...... aredatur.

Keni.it quidem opiuioncm quorundam volentium aUoqmn compooi ab alio adverbialiter posito et sic babcre acoentam duplicem vel in antepenultkaa vfcl \m penuitima, juxta quod hujusniodi o finale producunt vel corripiunt, sed ante et post accentum fixum ponit in penultima. Nec mirum, si opinioncm hanc estimet frivolam, cum, etsi oporteret componi a tali adverbio, adhuc magis connaturalis esset accentus penultime causatus a productione. quam geneialiter omnis dativus et ablativus secunde declinationis habet. quain antepenul- time causatus a correptione accidenlaliter proveniente.

3) De verbo Mussare et Mulire.

Mutire esl ad modum mutorum, ut dioit Hnguitio, murnuirare vel loqui et non audere, a quo venit niiis.su. rmtssas et minuro, vel dubito, secunduin illud ,,Mussat qui dn/ntat, massat i/ut mmutmt idem." Quod hoc verbum duplex * habeat, dicit Bnto, quamvis de hoc ncnio soleat dubitare. De musi/o vero, quod Exodi decimo sexto et Ysate rtcestmo nono ponitur, et cujus participium 2di Regum duodectnio invenilur cujusque verbale musitaiores Isaie vicesimo ttono ponitur, quod frequentativuni esso conatal jam pracinissi verbi mussa, an duplex * habeat. sicut primitivum vel ob rationem eiiquara um tantum scribendum sit, ncc Papias, nec Hiignittu, nec aliquis, quem vidisse mc sciam, tangit. Sed certe de hoc quaestio vult moveri, cum ex eo, quod tam diligentcr suo verbo perfccto duplex i assignat et relinquere videatur. quod modo simili duplex liabere de- bcat frequentativuro , quod usus non rccipit et conimunis scriptura librorum novorum et vcterum, quae dicit. Ad quod credimus posse dici, quod , quamvis rcquirat rcgulans formatio, ut per duplex * dicatur mussita, sioul mitsso, tamen euphonie causa per an- tiquos ct modernos per simplex s, ut testantur libri, scribitur et profertur. Divinus sine dubio Jttcenciis eliminans primam ejus sillabam brevem posuit, ita dicens : Hec inler se musitaiilt voce volutant." Fit simile aliquoticns nictri causa, ut scilicet subtracta litera lo' a p'g (^sic cod.) sillaba brcviter, sicut libro secundo fl, I. ed. Ingols/ad. fol. VI b. ) Allexandreidos: Dtint s' ma dalis (^ed. sibt niandalas) lega/io mutua partes Exei/ut- tur palere lacttts sitplicaitlis amore (patrie siip/icttn/is ainore a4 r J Rex fedits renovat. Kcce uinim p de hac dictione snplicaitlts suhlractum est, ut mctrum stare posset. Siip- plico quippe componitur a sitb et plico. Sicut autem hiis propter dictas causas subtra- huntur littere, ita quoque aliis, ut sunt hec: rettulit, reitiiutt, relltgio , relliqittae et, sicut vult Brito, etiam usus tcnet comesso, as et sua verbalia multociens apponuntur.