in spelunca dupliei consepulti fuerc. summua scilicet Adam, Abraham, Isaac et Jacob et eorum uxorea quatuor Eva . mater nostra, sacra Rebecca , Lya. Est autem Hebron juxta vasum lacrimarum et dicta eo, quod centum annis in ea luxit Adam lilium suum Abel, in qua et postea monitus ab angelo cognovit Evam uxorem suam, ex qua genuit filium suum Setb. De cujua trilni Christus erat oriundus. Secundo miliario ab Hebron sepul- tura Loth nepotis abrahe. In Ebron habetur quidam ager, cujua gleba rubea est, quae ab incolis cffoditur et comeditur et per egiptum venalis asportatur <'t quasi pro specie carisaime emitur, Praedictua ager in quantum late et profunde effbssns fuerit, in tantum Dei dispositione anno linito redintegratua reperitur. Juxta Hebron mons Mambrc, ad radiccm cujus terebintua illa , quae dirps vocatur, id est ilex aut quercus. — Explicit opua aic: „Sctipto eompleta Comtul rodice valelo genuii quem pontica tellus archidiaeo- tuu an/iochenua vorgero fretellue." Ex alio autem exemplo descriptus videtur fuisse codex is, quem inspexisse tradit Bongarsius 1. c., quod initium ejus a Giss. differt. Habet aqtem sic: „Reverendieeimo pmtrt <•/ domino H. dei gratia Olomaceneium antiotiti /i fratellus, stola jucunditati* indui" etc. Quae scquuntur, non excerpsisse se fatetur Bongiir^

III.

Guilielmi Bolen-Celei, equitis aurati Hierosotymitani De partibus

ultramariuis et de Terra Sancta.

Cod. Giss. Nr. CLIX. B. G. (3.) 12 a. fol.

„Co<lej- chartaceu* saec. XV., in duaa columnas diviaua, litteria initialibua rubris, ful. numerat. 142.. quorum 1. et 139 —142. vacua eunt scriptura. Continentur: a. fol. 2— 12. Guilielmi Bolen-Velei, Equitia aurati Hieroaolymitani, de parlibus Uitramarinia et de Terra Sancta. —■ Haec in H. Canisii T/ies. Monum. ed. Basnage T. IV. )i. 331—357. lypis deacripta tuni sub titulo: (iuil. de Baldensee, Hodoep. ad Terram Sanctam A. 133ti. ab ipso scriptum. Deesl Epiat. dedicat. ad Petrum Abb. Aulae Regiae (Het. Ord. Dioc. Prageneis. — b. fol. 13—136. Thomae Canlipralensis Bonum universale de Apibus fde buno univeraali s. de apibus mysticis vulgo hoc opus appel- lan dicit V. D. Friedldnder in censura Catal. Adrian., qui tamen non recle negare ndctar. txtaro editionem antiquiorem ( Daventr, /470.) editione Duacensi 1597. 8., quum iii bibliotheca magni ducis Hassiae aulica Darmsladina Nr. 285. multo anliquior sine loco et anno e.rlel fol., quae haud scio an ea sil, quam s. I. el a. Co/oniae 1475. rel Argentor. 1472. excusam prodisse tradit Grasse Lehrb. einer allg. Literdrgesch. II. Bd. 2. Abth. 2. Hdlfle p. 583. n. 8., qua edit. bibliolhecae Darmstad. ad confe- rendum hune librum usue mutto codicem Giss. hac quidem editione integriorem me- lioremque reperi. Sed quod uiliil ad nostram rem hic scriptor per/inel, nulla nos hoc loco exempla danda censuimusj. — c. fol. 436 b. — 438. Expositiones quarundam ftgurarum in Apocalypsin, — Fo/. 141 b. haec leguntur: Liber Conventus fratrum minorum de observantia in Anlwerpia." Adrian.

Bam partem codicis, quae continet Guilielmi Bolen-Celei descriptionem de partibus ullramarinia el de terra sancta, de qua nunc vid. Grasse Lehrbuch einer allg. Litgsch. II. Bd. 2. Abth. 2. Halfte p. 769. nr. 70., contuli cum exemplo, quod e cod. Matlhiae Eberspergeri eccles. collegii ad SS. Jacobi et Tiburlii Straubingae Dec. editum est in Henr. Caniah Lectt. Antiq. s. Theaaurua Monum. el Ecc/es. e/ Hist. ed. Basnage

8