Druckschrift 
Commentarii critici in codices Bibliothecae academicae Gissensis Graecos et Latinos philologicos et medii aevi historicos ac geographicos : cum appendice critica variarum lectionum et quorundam carminum Latinorum medii aevi nunc primum e codicibus editorum / scripsit Frid. Guil. Otto
Entstehung
Seite
11
Einzelbild herunterladen

libero arbitrio et quo tnodo cttm praedestinatione simul stare possunt. Subscripl. A.

D. 1468 in die S. Gregorii Mart. et est S. Johannis Baptiste in Seytz ordinis Car-

tusiensis. Long 9 ". 3"'. Lat. 6". 2"'. u Adiuw

Tertius codex eorum, qui in praestantissimis bibliothecae nostrae sunt numerandi, cst Cod. Giss. N. LXXXIY., in quo praeter duo alia scripta, quae modo Adriani verbis commemorata sunt, Boethii libri V de consolatione philosophiae continentur, qui mira quadam philologorum vel contemptione vel oblivione usque ad hoc tempus turpiter neglecti jacent. Nam nullam editionem ex hujus saeculi legibus criticis einendatam vel illustra- tam habemus, et quae prioribus saeculis sunt confectae, hae omnibus iis vitiis laborant, quae magnam nobis hodie molestiani ambiguitatemque afferunt, quum de critico funda- manto quaeritur, quo priorum saeculorum edita exempla nitantur. Quod si cognoscere velis, vel lidem codices denuo inspiciendi conferendique sunt, si facultas ejus rei detur, vel alii codices quaerendi totumque opus rctcxendum de integroque exordiendum. Quod si quis facere instituerit, is sane hoc nostro codice praestantissimo duobusque aliis bi- bliothecae nostrae codd. adhibitis intelliget, quantum praeclari hujus libri oratio ab impe- ritis vel Jibrariis vel criticis sit corrupta, transposita ac multum a genuino Boethii exemplo mutata prodierit. Has autem turpissimas depravationes ut ipse inveuirem cer- tissimisque exemplis demonstrare possem, primus ille optimus codex Gissensis effecit, qui mira quadain bibliothecae nostrae academicae fortuna, quum jam periculum esset, ne e bibliotheca Senkenbergiana a turpi quodam homine furto, ut videtur, ablatus et in publica venditione venalis in imperitorum manus veniret, ejusmodi emtorem reperit, cujus philologicae doctrinae fama longe lateque per Germaniam ceterasquc Europae terras artibus literisque florentes propagata est. Is fuit V. Cl. Frider. Osannus, Profess. philol. Giss. et Dir. Semin. philol., qui, quum egregium illum thesaurum optimo jure acquisitum ut magnum bibliothecae suae ornamentum sibi retinere posset, magna sane liberalitate gralis eum reddidit. qua de re vid. Adrian in praefat. catalog. p. VII. Tanta est autem hujus codicis pracstantia, ut vix ullum alium codicem meliora daturum existimaverim. Quaie nihil ine inelius ad studia Boethiana vel excitanda vel provehenda conferre posse jmtavi. quam si integram ejus lectionis varietatem secundum editionem Delphinianam Londini apud Yalpy 1823. 8 maj. repetitam in appendice critica repeterem. Familiam codicum, cui nostrum adscriberem. propter imperfectum illum antiquiorum editionum ap- paratuni criticuin indagare non potui, nisi quod eum cum optimo codice Thuaneo primo et duobus Victorianis. quorum excerpta in edit. Londinensi extant, ubique fere consentire intellexi. Quem consensum multo saepius repertum iri spero, ubi tres illi codd. egregii, id quod maxime optandum est, denuo ab aliquo viro docto diligenter erunt collati. Ego vero unum illud doleo, quod mihi in conferendis nostris codd. non ad manus fuit C. Linde- maiini Dissert. de tribus codd. Boethii de consol. philos. Zuiccav. 1827. 4." Singulis librorum capitibus metrisque interjectus est Commentarius copiosissimus doctissimusque, qui, quamquam niulto plura continet, quam is commentarius, qui in omnibus fere anti- quioribus editionibus extat, ut in Ascens. Badii Paris. 1504. 4., qui vulgo Thomae Aquinati triboitnr (de quo videGrasse Lehrbuch einer allgemeinen Literargeschichte II. Bd. II. Abth. I. Halfte p. 245 n. 120.), sed rectius, opinor, Joanni Gersoni a Goldasto ad Paraeneticos veteres p. 245 seqq. vindicari vidctur, de quo vid. Grasse 1. c. p. 308 n. 267, tam multa tamen cum hoc ipso sive Thomae Aquinatis, sive alius scholastici commentario communia habet, ut communis utriusque commentarii fons fuisse videatur. Qua de re ego ita existimo, quum ex ceteris quoque commentariis omnibus fere hujus Boethiani libri codicibus adjectis perspexisse mihi videar, niagnum omnium quum inter ipsos, tum cum illo Thomae Aquinatis commentario esse consensum, nullum tamen

2*