149. LIE, D.

blad, dat ras verzwindt, Het buld'ren wederstaan

ooh and Van zulk een wervelwind?

397

it!

doon

5. Waak op dan, ô mijn' ziel! En zoek in Je­

zus rust, Wijl gij zijt van dien vloed, En gloed en wind bewust, Vlugt met de tortelduif, Naar dezen Rotssteen heen: Daar leeft g', in eeuwig­

heid, Gerust en wel te vreên. noob sin

6. Mijn naasten!' k roep u toe, Bereid u en besef, Wat gij betrachten moet, Eer u de doodschicht treff', Gij weet niets van dien stond, Dat gij dit ondergaat,

God komt eer gij' t verwacht, Beproef dan uwen staat.

IV. Van de eeuwige verdoemenis.£ 150. LIED.

Eeuwigheid! ontzaglijk woord, O zwaard, dat

' s zon­