erptu 1aſuo ibꝛo iſica ptura VWe⸗ o ſine E bo⸗ ime rb aſ, inue⸗ ione unq o6 82 ap dici Bie neß an⸗ miſa ele 5 obo⸗
idas
tin⸗ nere⸗ mue nitas
im per⸗ rgo 8 ci⸗
ci⸗
Dologus
tet ſacerdoti Pꝛimaeſtſeientia grãmaticalis vt verba ſaere ſcriptutepor ſit bene intelligere ⁊ inʒpꝛijs ſenſibus ꝓpalare. Secũda ſcienria eſt muſica qꝛ ilia eſt ei neceſſaria ad decantandũ laudem dei. Tercia ſcientia eſt com⸗ putus · ad diſtinctionem tempoꝛũ faciendam. Quarta ſcientia eſt ius ca? nonicum. qꝛ illa eſtei neceſſaria ad ſubditos bene ⁊ rationabiliter regẽdos et infoꝛmandos. Et hec quatuoꝛ habent᷑ per beatũ Auguſtinũ de ciui.dei. Gtiã cõuenieuter inhis metris habẽtur· Clericus in eccleſia ſibi quatuoꝛ eſſe tenenda. Sꝛãmaticã.neuma.ius canonis atq; kalendas. Secũdũ qð requiritur ad ſacerdotem eſt debua eloquentia.ſcʒ ꝙ inter ſuos ſubditos valeat rite ⁊ bene expꝛimere ⁊ declarare ea que in ſacra ſcriptura cõtinẽtur Terciũ pꝛincipale(quod omnia alia minus pꝛincipalia ad ſe trahit ãeſt bo na vta. ſcʒ ꝙ ſuditis pꝛebeat bonũ exemplũ moꝛum ⁊ virtutũ. t ideo pᷣſ⸗ biter dicitur a pꝛebro es ere.quia pꝛebere debet viam ſuis ſubditis eterne ſa lutis. Vnde im beatũ Auguſtinũ viaeterne ſalutis cõſiſtit in deicharita te in pꝛoximi dilectiõe. in mandatoꝛũ dei executione.⁊ inerrantiũ coꝛrecti⸗ one Secũdo pꝛelibantur quattuoꝛ cauſe ſciẽtie huius libꝛi.qꝛ ᷣm philo ſophũ pᷣmo phyſicoꝛũ ⁊ pꝛimo poſterioꝛũ. Seire eſt remꝑ cauſam cogno⸗ ſcere.ideo pꝛopꝛie loquẽdo tm̃ due ſunt cauſe ſciẽtie huius libꝛi Pꝛima eſt cauſa efficiens principalis et eſt deus qui omni eſt pꝛoduẽtoꝛ · vt ðꝛ Iop mo. omnia per ipſum facta ſunt. Sed cauſa efficiens minus pᷣncipalis eſt Raymũdus frater oꝛdims pꝛedicatoꝛũ. qui videns imperitoꝛũ clericoꝛuʒ paupertatem intantũ ꝙ nonpoterant eis libꝛos · emere in iure canonico in quo ſtudere poterant hanc ſummulã cõpilauit in qua ſub bꝛeuibus con tinẽtur plura omnib ſacerdotibo ſcire neceſſaria. Sed aliqui alij dicunt ꝙ Raymũus hanc ſummulam non fecit· ſed fecit quõdam magnã ſummã acam ex qua quidam verſificatoꝛ hanc ſummulã extraxit volens ſub ꝛeuib ↄpꝛehendere ea que ibi ad longum cõtinẽtur.qui ꝓpter arrogan⸗ tiam euitandã nomen ſuũ expꝛimere noluit. quia ᷣm dictũ Senece de cau ſa efficiente non eſt multum curanduʒ · ergo hic non eſt aliqua difficultas vel mentio facienda de cauſa efticiente. Secunda cauſa finalis dicitur.et eſt duplex ſcʒ finis intra ⁊ finis extra.Finis intra eſt cognitio ſeptem ſacra⸗ mentoꝛum. Sed finis extra eſt ipſe deus omnipotens ⁊ gloꝛioſus ad quẽ omnes alie ſciẽtie oꝛdinãtur. Sed impꝛopꝛie poteſt aſſignaricauſa foꝛma lis. que etiam eſt duplex· ſcʒ foꝛma tractatus.⁊ foꝛma tractandi. Hoꝛma tractatus cõſiſtit in diuiſione. Sed foꝛma tractandi conſiſtit in modo agẽ di qui in hoc libꝛo eſt quadruplex.ſcʒ diffinitiuus.diuiſiuus demonſtrati uus. ⁊ expoſitiuus. Sed cauſa materialis impꝛopꝛie loquendo eſt ſubiec⸗ rum huius libꝛi. quod eſt ius canonicũ a doctoꝛibꝰ ⁊ ſanctis patribus in⸗ ſtitutum. de quo amplius poſtea patebit¶ Tercio pꝛelibatur titulus In de pꝛimo iſie liber ſic intitulatur. Incipit ſumma Raymũdi. Et ſumma dicitur omnis liber qui extractus eſt de alio libꝛo. vt ſumma dictandi que extracta eſt a magnis libꝛis rhetoꝛicalis ſcientie.ſic ſimili modo dicitur de iſta ſumma Raymũdi. quia raymũdus in alio opere poſuit magnũ ⁊ lon⸗ gum pꝛoceſſum pꝛoſaicũ a quo ilte liber eſt extractus. Zliter etiaʒ iſte lier intitulaturm aliquos.ſcʒ ſummapauperum.quia pauꝑes clerici non vra lentes ſibi libꝛos magnos cõparare ⁊ ꝓlipos vt decreta decretala⁊ huiuſ 9 10