——
intelligendo eſſentiam vninſcuinſqʒ in pꝛopꝛia eſſentia. icut ſi nos in hoc ipſo ꝙ ĩelligimus ꝗd eſt hõ ĩtellige⸗
remus oĩa que de hoie pᷣdicari pit. Dð ꝗdẽ in itellectu
nro nõ ↄtingit qui de vno ĩalind diſcurrii pꝑ hoc ꝙ ſpẽs
ſtelligibilis rep̃ſentat ſie vnũ ꝙ nõ repꝛeſentat aliud.lñ ſelligẽdo qd eſt homo nõ ex hoc ipſo alia q̃ ipñi inlunt in telligimns: ſed ᷣm quãdã ſucceſſionẽ. t pp ea que ſeoꝛ⸗ ſum diniſim intelligimꝰ opʒ nos in vnuʒ redigere ꝑ mo dũ ↄpoſitionis vel diuiſionis enunciationẽ foꝛmãdo. Sʒ ſpẽs itellechus diuini que eſt ſua eſſentia: ſufficit ad demõ ſtrãdum oiĩa. Vnde intelligendo eſſentiã ſuã cognoſcit eſ ſentiaʒ oĩum ⁊ quecunqʒ eis accidere poſſunt. Hec ille.
CEt per hoc ꝑʒ ſolutio ad duo pᷣ argumẽta in pᷣnꝰ arti⸗ tuli adducta. C Ad zn dðm m dpoct. S.in de vi.q.ꝛ.
ar· il· ꝙ cognitio nõ dr̃ mere equoce neqʒ mere vniuoce de cognitione dei ⁊ cognitione nf̃a ſʒ analogice: qꝛ ratio
ognitionis ꝑ pꝛius ↄnenit vniqᷓ; alteri. Hec ille. ꝛo cuius declaratione cõſiderandum eſt vᷣm eundẽ ibidẽ ad
2n g phs in 2 thopicoꝝ ponit duplicẽ modũ filitudinis.
Vnũ qui inuenit in dinerſis gibus. Et talis ſimilitudo
attendit᷑ ðᷣmꝓpoꝛtionẽ vel ꝓpoꝛtionalitatẽ ⁊ non vᷣm idẽ ptitatẽ ſine adequationẽ. t qjj alteꝝ ꝓpoꝛtionabiliter ſe hʒ ad alteꝝ:ſicut aliud ad aliud. Ilium modum ponit in hijs que ſunt einſdẽ generis: vt qñ idẽ dinerſis ineſt. Si⸗ militudo ãt analogie nõ ſꝑ ingrit determinatã hitudineʒ modi ſimilitudinis ꝗ pᷣ mõ dr̃:ſed ſolũ qui ⁊0 mõ dicit᷑
vnde pꝛimꝰ modus ſititudinis p̃t ↄpetere deo reſpectu
creature.lʒ nõ ſcõs. ec ille in folutione ad ⁊n. ¶ Ex 9
bus pʒ ꝙ analogia eſt duplex.ſ.determinate hitudinis ſi
cut iñter ſam ⁊ accidẽs.Et de hac loquit᷑ etiã Voc. S. in pꝰ ꝑte · qiʒ· ar.s. ⁊ ar.10.in coꝛpe. Et in · 30. ſniaꝝ diſt. 33·d.1.ar.l..2.ad p̃. Etip̃ꝰ 3 gent.cap.z2. ad.6n. vbi
„
dicit ꝙ pᷣnĩanalogis opʒ poniĩ diffione oĩum alioꝝ. Ft
ti nõ dicit ĩ oĩbꝰ ſed loquit᷑ ideſinite.⁊d eſt analogia pꝛo⸗
poꝛtionalitatis eoꝝ q̃ in iñinitũ diſtãt:ſicut ĩter deũ ⁊ crea
turas. Et in hijs pᷣn nõ ponit᷑ in diffione alioꝝ:qꝛ diffio
nõ eſſet ꝑ notiꝰ: ſed ſolum pꝛĩio mõ. Mualr ãt deꝰ itel ligat ſe ⁊ alia ſingulariter tractat doc. G.ĩ de vi.q.⁊.in qndecim articulis.Etĩpᷣ? ꝑte.q.1ꝗ. in ſedeciʒ articulis. Et in pꝛio 5 gent.invigintiocto capitulis. vʒ.a.4cap. vſqʒ od.7⁊. caplim. lle igit ꝗ hanc inãm iucide videre voluerit: ibidẽ fcurſuʒ hẽat. Sffiẽ hic dicta phi ðclarat᷑.
CQueſtio nona quid pꝛimum mouens eſt pꝛimum bo nm pmum appetibile ⁊ bonum vniuerſi ⁊c̃.
—
Mia imn mouens. vt ſu⸗
Aia pꝛimi vnwi⸗
uet nõ ſolum vt intelligibile ⁊ intelligẽs
6 ſed etiã vt bonuʒ ⁊ appetibile:poſtq; cõ ſideranʒ eſt q̃liter eſt pꝛimn itelligibiie ⁊
pꝛimn itelligẽs coſequenter ⁊ vltimo con
— ſiderãduʒ eſt in cap. finali ᷣm phm qus iter pꝛin monẽs ſit pꝛim bon ⁊ pꝛimn appetibile ⁊ qᷓliter ſt bonuʒ totiꝰ vniuerſi.tam vᷣm opionem ꝓpꝛiam q; m opioneʒ alioꝝ phoꝝ. Lirca qð quernnt᷑ duo. N ꝛimo
aueritur vt hic qᷓrit phus vtrum nã totius vniuerſi hẽat
bo ⁊ optimuz· i.finẽ ꝓpꝛiũ qjñi aligd ſepatum a ſe: vłha beat bonuʒ ⁊ optimũ in oꝛdine ſuaꝝ ptium ꝑ modũ quo bon alieuiꝰ reinãlis ẽ ſua foĩa. N ᷓcðo vtrů bomn totius inerſi ertrinſecuʒ ſit vnum um̃ nulliᷓꝛium qð deꝰ eſt. CSequitur in pßd ⁊ Doc. S.ibi. erſcrutandum au⸗ tẽ qualiter hʒ ⁊.⁊ eſt x ec.nona. pꝛimum ſie ꝓcedit᷑. Ṽ ꝙœ bo m tot vninerſi ſit aliqð bonum extrinſecuʒ. Mã illud totuʒ g ↄſtituit ꝑ oꝛdinationeʒ ꝑtium: foꝛma eius „ eſ. Qdo ptinʒ. Sʒ totum vniuerſum ẽ hmõi Ergo bon eins ẽit dꝛdo ꝓtiuʒ eius. Sʒ talis oꝛdo eſt eii triſecus. Ergo nõ hʒ boñ ſepatuʒ pꝛo jine ⁊ optimo ſno. ¶Sed dicebat ꝙ h pꝛo fine itrinſeco talem oꝛdinẽ: tñ tum hoc hʒ bonum extriſecum pꝛo ine. CCõ̃tra. Nam
Aetha.
vniꝰ rei eſt vnus finis ſicut vnius rei eſt vnica ꝓpꝛia foꝛ⸗ ma. Si ergo nã totius vniuerſi hẽat pꝛo ine taiẽ oꝛdineʒ poterit haber aligd aliud extriſecum pꝛo fine ⁊ optimo. CSʒ dicebat ꝙg nõẽ icõueniẽs ꝙ vmꝰ rei ſint ples ineg ſuboꝛdinati:ita ꝙ vnꝰ oꝛdinat᷑ ad aliuʒ. Sic ĩ ꝓpoſito qꝛ
ꝛdo ꝑtiuʒ vniuerſi oꝛdinat᷑ ad pᷣmouẽs ĩmobile. CA tra. Mã ſitalis oꝛdo ꝑtiũ vnuuerſi oꝛdinaret᷑ ad aliqð bo
num extriſecum tãqᷓ; ad vltin finẽ: maxime tale bon eẽt
deꝰ. Hʒ hoc dici nõ põt. Mã vbicunqʒ.ẽ oꝛdo aliquoꝛuʒ ncce ẽ ꝙ ibi ſit aliqᷓ̃ ñilitudo. Pʒ nulla p̃t eẽ ſiliudo touu vninerſi ad deũ:qꝛ ſi eẽt aliqᷓ ſilitudo:non eẽt maxima di
ftãtia iter deñ ⁊ creaturã. Mã maioꝛ ẽ diſtãtia iter ila ᷓ
nullã hit ſititudinẽ:qᷓ; iter illa q̃ aliquã hñt ſititudiẽ iter ſe. Inter deũ ãt ⁊ creaturã eſt ĩfinita diſtãtia. Ergo rñſio nulla. ¶ Sʒ 5 ẽ phs ĩ hoc vltiꝰ cap.huiꝰ ſcᷓi tractatꝰ ibi. Perſcrutãdũ ẽ ãt q̃liter hʒ totiꝰ nã bonũ ⁊ optin. itruʒ ſeparatum quidem ⁊ ipſum ðᷣm ſe:aut ᷣm oꝛdinem aut xroqʒ:ſicut exercitus ⁊c̃. — dðm ꝙ vt hic adducit Doc. Reſpon deo bon qð ẽ fins alicuiꝰẽ du plex. Eſt.n.finis extriſecus ab eo qð ẽ ad ſinẽ:ſit locus dĩ ſinis eiꝰ qð monet᷑ ad locũ. Aliꝰ ẽ finis itrinſecus:ſ foĩa ẽ finis gfionis ⁊ ↄiteratiis:⁊ foꝛma iã adepta ẽ bonũ qð dã ĩtrinſecũ eiꝰ cuiꝰẽ foĩa.foꝛma ãt alicuiꝰ totiꝰ quod ẽ vnũ ꝑ oꝛdinationẽ quãdã ꝑtiũ ẽ oꝛdo ipſiꝰ. Tñ relinqui tur g ſit bon eiꝰ. Querit ergo phus vtrũ nã totiꝰ vniuer ſi hẽat bon ⁊ optimũ.i.finẽ ꝓpꝛiũ qjñi aiiud ſepatũ a ſe vr hẽat bo n⁊ optimũ in oꝛdine ſuaꝝ ptiũ ꝑ modũ quo bom alicuiꝰ rei nãlis ẽ foĩa ſua. Quã q̃ſtionẽ ſolui phus oñdẽ do ꝙ nã totiꝰ vninerſi hʒ bomn ſepatũ ⁊ bon oꝛdinis. Mã ẽ aliqð bonũ ſepatum qð eſt pᷣn mouẽs exquo depẽdet celũj⁊ tota nã ſicut ex fine ⁊ bono appetibili: vt ſupꝛa oſẽ ſiun ẽ · t qꝛ oĩa quoꝝ vnꝰẽ finis opʒ ꝙ ĩ oꝛdine ad fineʒ cõicent: ideo ncẽe eſt ẽt ꝙ ĩ ꝑtibꝰ vniuerſi ſi ⁊ bonũ ſepa tůũ ⁊ bonũ oꝛdinis. Oð ðclarat ꝑ quãdã ſilitudinẽ ð exer citn. Mã bonnm exercitus eſt in ipſo oꝛdine exercius ⁊ ĩduce ꝗ exercitui pᷣſidet. Sʒ mogis ẽ bon exercitus i du ce:qᷓ; in oꝛdine ꝑtiũ:qꝛ ſinis potioꝛ ẽ ĩ bonitate hijs q̃ ſůt ad finẽ. Gꝛdo ãt exercitus eſt ꝑpꝑ finẽ ducis ad implendũ ducis.ſ.voluntatem in victoꝛie ↄſecutione. ʒ non ep⸗ bonũ ducis eſt ꝑp bonũ oꝛdinis. Et qʒ ratio eoꝝ q̃ ſũt ad ſinẽ ſumit᷑ ex ſine:iõ nece eſt ꝙ nõ ſolũ oꝛdo exercitus ſit a duce:ſʒ ẽt ꝙ bonũ ducis ſit ineliꝰbono oꝛdinis. t ideo ſicut bo ducis eſt meliꝰ bono oꝛdinis:ita etiã bonn ſepa tum.vʒ pᷣn mouẽs eſt meliꝰ bonuʒ bono oꝛdinis quod ẽ in vninerſo. Eius.n.oꝛdo vninerſi eſt ꝑꝑ pᷣm mouẽs: vt Lexplicit᷑ invniuerſo oꝛdinato id qð eſt in itelleciu ⁊ vo lũtate pꝛimi mouẽtis. Vnde opʒ ꝙ a ÿᷣmo mouẽte ſit to⸗ ta oꝛdinatiovninerſi. Iec oia Doc.S.foꝛmalr:ſᷣm ſniaʒ phi. Que oĩa bꝛeniter ſic ſumari pñt. Mazʒ ſicut ſe hʒ nã totius exercitus ad ſuũ bon a finẽ:ita ſe hʒ nã totius vni uerſi ad ſuum optimumn ⁊ finẽ. Sed totius exercitus nõ ſolum hʒ finẽ intrinſecuʒ · vʒ. oꝛdinẽ ꝑtiũ ad totũ exercitũ ßʒ ẽt hz linẽ extrĩſecnʒ. vʒ ducẽ cniꝰ volũtate oꝛdinat᷑ exer citus · Ergo nã totiꝰ vniuerſi oꝛdinat᷑ ad bonũ itrinſecum vʒ ad oꝛdinẽ ꝑtiũ i toto ⁊ ad bon extrinſecuʒ.vʒ ad pꝛin monẽs:qð deꝰ eſt cuiꝰ itellectu ⁊ voluntate nã totiꝰ vni/ uerſi ↄſtructa eſt. ¶ Lõſiderãdum ãt eſt hic pᷣ m phm ꝙ oĩa que ſunt in vninerſo aliquo modo oꝛdinant᷑. Sed nõ ſilr oĩa hiñt oꝛdinẽ. vʒ aialia piſces volatilia plãte ⁊ re liqua. Er tñ lʒ non ſint eodẽ modo oꝛdinataꝛ nõ ita ſe bi ꝙ vnũ eoꝝ nõ aliqualiter ꝑtineat ad alind:imo inter ea ĩ aliqua affinitas ⁊ ordo.lante.n.ſunt ꝑp aialia:ſicut aia lia ꝑꝑ hoĩes.Qhod ãt oĩa que ſunt ĩ vnnerſo ſint oꝛdina ta adiuiceʒ: pʒ ex hoc ꝙ omnia ſimul oꝛdinant᷑ ad vnum ſinẽ. Sʒ ꝙ oĩa nõ ſint ſimiliter oꝛdinata:pꝓhus manifeſtat ꝑ quoddã exẽplũ. Mã in aliqua domo vel in aliqua oꝛdi nata familia inneniunt᷑ diuerſi gradus. vʒ gradus filioꝝ: gradus ſeruoꝝ:⁊ gradus beſtiaꝝ que ſeruiunt in domo:
vt canes equi ⁊ ſimilia aĩalia. ʒ hij gradꝰ dinerſimode
ſe hiñt ad oꝛdinẽ domus g iponit᷑ a patrefamilias guber⸗ natoꝛe domus.filijs ãt ñ ↄpetit vt faciãt aligd abhn 4 Rine
mn ubiiiadi uöneeß ipordnt umnel nittyirq lwne
jubem unnlns iumick⸗ hulgidi pjndo nibpſn tigirzn whlhf Finizir