mum. Bed ſi mutaret᷑ in alind itelligibile enßʒ eius mu

tatio in aliquid indignius:qð non competit alicui vii tẽ⸗ denti in defectionem ⁊ coꝛruptionem. ¶ Secundo pꝛo bat ſic. nam tranſire de vno intellecto ad aliud: eſt quidaʒ motus. Vnde non poteſt competere pꝛimo mouenti cũ ſit oĩno imobile:vt ſupꝛa oſtẽſum eſt. Ergo pᷣ ſba ĩimqᷓlis nõ ĩtelligit diſcurrẽdo de vno in aliud. ¶ Mꝛo cuius am plioꝛi declaratione ↄſiderandũ eſt pᷣꝰ ßᷣm.oct. B.in pᷣ⸗ pte · q.I4 ·ar.7.ĩ coꝛꝑe ꝙ ĩ ſcĩa ſiue itellectione nr̃a eſt dn plex diſcurſus. Nnꝰ eſt ꝑ ſnccem̃onẽ ti:ſiẽ cum poſiq; ĩ telligimuſ aliqd in actu ↄuertimus nos ad itelligẽdũ alið Alius diſcurſus eſt 5ᷣm cauſalitatẽ: ſicut ꝑ pᷣn denenimus icognitionẽ ↄcluſionuʒ. Pꝛimꝰ ãt diſcurius deo ↄuentre nõ p̃t. Multa.n.q̃ ſucceſſine itelligimus ſi vnũqðqʒ eoꝝ in ſeipſo ↄſideret᷑ oia ſimul itelligimus ſi ĩaliquo vno ea itelligamꝰ: puta ſi ꝑtes intelligamꝰ in toto vel ſi diuerſas res videamus in ſpeculo. Deus autẽ oĩa videt in vno qð eſt ſua eſſentia. Unde ſimul ⁊ nõ ſucceſſiue oĩa videt. Si militer etiã ⁊ ſcõs diſcurſus deo ↄpetere nõ p̃t. ꝛiog

dẽ qꝛ ſecũdus diſcurſus pᷣſupponit pꝛimũ. ꝛocedẽtes

en · a pꝛicipijs ad ↄcłones nõ ſimul vtrũqʒ ↄſiderãt. Dei de qꝛ talis diſcurſus eſt ꝓcedentis de noticia noti ad igno ti noticiã. Mnde manifeſtũ eſt ꝙ qñ cognoſcit pᷣmꝛadpuc ignoꝛat᷑ ſchm. Et ſic ſcõᷣm nõ cognoſcit᷑:in pᷣoꝛſed ex pꝛi⸗ mo. Vertius vero diſcurſus eſt qñ videtcðᷣm in pꝛimo reſolutis effectibus in cauſis. Et tunc ceſſat diſcurſus. n de cum deus effectus ſuos in ſeipſo videat ſicnt in cauſa eius cognitio non eſt diſcurſiue. Mec ille.

4. m ergo dõmꝙ itelligeretm̃ vnũ Ad pimum actuꝛpt itelligi wir.no⸗ in ſe · Et ſic ↄtingit tiñ vnũ itelligere: vt auẽ̃tas phi vult. Alioꝰ in alio. Et ſic contingit multa ſimul intelligere: vt declaratum eſt. Vnde Moct. S. in p̃? pte vbi ĩmediate ſupꝛa ad pᷣn dicit ꝙ lʒ ſit tãtũ vnů intelligere in ſeipſo:iñ

contingit multa intelligere in vno. jdec ille. Similiter

Doc. S. in b ꝑte q.Ix. ar. 10.in coꝛpoꝛe ſic ait. Ideo nos ſimul nõ poſſumus multa itelligere:qꝛ multa ꝑ diuerſas

ſpecies itelligimus. Diuerſis ãt ſpeciebꝰ nõ põt ĩtellectꝰ

vnꝰ ſimul actu ifoꝛmari ad ĩtelligẽdũ ꝑ eas.ſicut nec vnũ coꝛpus p̃t diuerſis figuris figurari. Añ ↄtingit ꝙ qñ aliqᷓ

multa vna ſpecie itelligi pñt: ſimul itelligunt᷑:ſicut diuer ſe ptes alicuins totins ſi ſingule ꝓpꝛijs ſpeciebꝰ irelligan tur ſucceſſiue intelligunt᷑ · Oſtenſum aũt eſt ꝙ ea que vi/

dent᷑ in deo non vident᷑ ſingula ꝑ ſuas ſititudines: ʒ œĩa pvnã eſſentiã dei. ñ ſimul ⁊ nõ ſucceſſiuevident᷑. ec iile. Et ibidem ad pᷣn ſic ait. Sic vnũ tm̃ itelligimus:in⸗

quãtum in vna ſpecie ĩtelligimꝰ. Sʒ multa vna ſpecie in

tellecta ſimul itelligunt᷑:ſicut in ſpecie hoĩs intelligimus

gial ⁊ rõale: ⁊ in ſpecie domns parietẽ ⁊ tectũ. Mec ille· CEx qbus oibus pʒ ꝙ itellectus nõ p̃t ſimul actu itelli

gere pfura per modũ pluriũ.vʒ ꝑ dinerſas ſpecies itelli⸗ gibiles actu. Hmnes.n.ſpecies itelligibiles ſunt eiuſdeʒ generis cognitionis:l⁊ illa que per eas rep̃fentant᷑ diſtin guant᷑ aliqñ genere nãe. vnde lʒ diuerſe ſpecies einſdem generis nõ poſſint ſimul eẽ ĩ eodẽ ſboꝛcũ diuerſe ſpecies Sſtituant᷑ ſub eodẽ giie nãe ex oppoſitis differẽtijs: ſi di

nerſe ſpẽs einſcẽ giis nãe eſſent in eodẽ ſbo ſimul oppoſi

ta eſfent ſimul actu in eodes: qð eſſet incõueniens:tñ põt

nmul plura itelligere ꝑ moduʒ vnius: icut pt intelligere plures pꝑtes diffinitionis ſimul: vt aĩal ⁊ rõnale ᷣm ꝙ cõ

uemunt in vna diffinitione hoĩs:⁊ plures ꝑtes domns ſi mul pᷣm ꝙ ↄueniũt ĩ vna foꝛma totiꝰ: ⁊ pᷣdicatum ⁊ ſÿm ꝓpoſitionis vᷣm ꝙ ↄueniunt in vnione ꝓpoſitionis: a ꝓ⸗ poſitionẽ maioꝛẽ ⁊ imnoꝛeʒ ⁊ ↄlonez ſimul †3 ꝙ bñt vni onem ĩ medio ſillogiſmi: vt etiã declaratii fuit inpᷣ po⸗ ſterioꝝ.q.6 ·ar.ꝛ. ad pᷣn. Similr idẽ S oc. B. in pᷣmo ſnia. di..q.⁊ ar.ʒ· ſc at In ſpecleʒ vel ymagineʒ c tingit fieri ↄuerſiones duplr. Mei ᷣm g eſt ſpẽs talis rei Et tũc eadẽ eſt ↄnerſio ĩ ſpecie rei⁊ remn ipſam. Ael 53 g eſt res q̃dã. Et ſic nõ opʒꝙ eadem ↄuerſione i quis ꝑ itellectuʒ in ſpẽz rei ⁊ rẽ. Met ille. 3* tãgit ibi

ad qjrtũ. Cd icõᷣmn dõm ᷣm Doc. S.ip ꝑte· q· I·r⸗

Sctaua

7.ad ſcm ꝙ deꝰnõ cognoſcit ꝑ cãm quaſi pꝛiꝰ cognoſcat cãmq; effectus:ſʒ qꝛ cognoſcit effeciꝰin cã:ut declaratum

eſt · Uñ ſuuʒ itelligere eſt ſine diſcurſu. ec ille. TEffe⸗ cius ẽt cãx cauſataꝝ videt deꝰ ꝑfectius in cãis qᷓ; nos:nõ in ita ꝙ cognitio effectuuʒ in ipſo cauſet᷑ ex cognitiõe cãꝝ canfataꝝ ſicut in nobis. ñ ſcia dei nõ eſt diſcurſiua ut dĩ cit Voc. S. ubi ĩmediate ſupꝛa in ſolutione ad tertinʒ. ¶Segt in pho ⁊ e—— dubit?xẽ. — p ſic ꝓcedit᷑. Midet᷑ ꝙ p⸗ S qð ar ſba ĩmãlis meligac⸗ mponẽdo ⁊ diuidendo. Mã nihu eſt qð ipſaʒ ls teat:ut ex dictis pʒ. Ergo itelligit eſſentias af⸗ rmatiuas ⁊ Uegatinas. Et ꝑ ↄñs intelliget cõ ponẽdo pᷣdicatus ci ſbo. ¶CP.0. Deus ſcit cogitatiões hoĩum. Sʒ enunciabilia ↄtinent᷑ in cogitationibꝰhoinm.

Ergo idẽ qð pꝛius. CP.3ꝰ. Pi deꝰnon cognoſceret cõ⸗

ponendo nel diuidẽdo:ſequeret᷑ ꝙ cognitio equoce ↄue niret cognitioni eiꝰ:⁊ cognitiom nr̃e:que eſt cõponendo ⁊ diuidẽdo. Ped ↄñs eſt falſum. N.ð ſic pʒ. Mã cognitio dĩ de cognitione dei ⁊ creature rõnalis ᷣm idẽ nomen ⁊ eandẽ rõnem illins noĩis:qꝛ cuiuſlʒ cognitio eſt qua aliqgd appᷣhendit᷑. Ergo cuiuſlibet cognitio ↄuenientiã hʒ in co gnitione in cõi ᷣm idẽ nomen ⁊ eandẽ rõnem illius neĩs Mon. n. requirit᷑ ad tollendum vninocationẽ ꝙ ſit ↄueni entia in eadem rõne ſpãli. Alias aĩal non pꝛedicaret᷑ vni⸗ uoce de hoĩe ⁊ bꝛuto.¶ Sed contra eſt phus in pꝛeſenti capitulo circa finẽ ibi. Amplius. R eſtat autẽ dubitatio ſi compoſitum eſt intellectum. Trãſmuntabitur.n. in parti bus totiꝰ ⁊c̃. Alia Ĩa. Remanet q̃dã dubitatio ſi ĩtellectꝰ eſt cõpoſitus: qm̃ ſi tranſmntat᷑ in partibus totius ⁊c̃.

Reſi ondeco dðm ꝙ pꝛima ſba ĩmaterialis R P non itelligit per modum itelle ctus compoſiti ſiue cõponendo ⁊ dinidendo: ñ; per mo⸗

dum intellectus ſimplicis: ut dicit hic phus. ¶ uod ſic pꝛobat tripliciter. Pꝛimo ſic. Mã quicunqʒ itelligit ali/

quid cõpoſitũ.i.cõponendo: põt tranſmutari de vna par

te enunciatiõis in aliã. Si ergo pꝛima ſba imaterialis in ⸗ telligeret componẽdo: poſſet trãſmutari intelligendo de

parte in partẽ. Uuius oppoſitum ſupꝛa oẽſum eſt cuz ſit

penitus imobilis. Iſſumptuʒ ſic declarat. Mã in cĩ com poſito ſunt plures pꝑtes que ſeoꝛſum itelligi pñt. icet.n. cõpoſitum ſimul intelligi poſſit:tñ partes eiꝰ ſeoꝛſum in ⸗ telligi pñt. Poteſt.n.intelligi hoc mõ hoc qð eſt hõ per ſe: ⁊ hoc qð eſt currit per ſe ſeoꝛſum. Sic ergo quicunqʒ intelligit aliqð intellectum cõpoſitum: põt trãſmutari in telligendo de vna ꝑte in aliã. ¶ Scðo idẽ ꝓbat ſic. nam omne qð non hʒ materiã eſt ſimplex ⁊ indiiſibile. Sed intellectus pᷣmns eſt ĩmaterialis. Ergo eſt ſimplex ⁊ idi⸗ niſibilis:⁊ per ↄñs itelligit indiuiſibiliter ⁊ per ↄñs intel ligit per modum itellect? ſimplicis. Et ponit phus de in tellectu humano vt dicit hic Moc. S hoc intelligi dupttr Unoꝰ ᷓᷣm ſitltudinẽ: ut intelligat᷑ itellect? humanus ꝙ ſit ðᷣm ſnam eſſentiã indiuiſibilis:q eſt foꝛma oĩno ĩmqlis.

Alioꝰ ⁊ melius põt intelligi ſᷣm diſſimilitudinẽ:ut ſit ſen

ſus:ꝙ humanus itellectus itelligit cõpoſitum: qꝛ accipit intelligibilia a rebus mãlibus:qð non eſt in itellectu pꝛi mi itelligentis. jec ille· C Tertio ꝓbat idem ſic phus ·

NMam itellectus qui eſt iteſligibiliuin compoſitoꝝ hʒ ſuã

perfectionẽ:nõ ſemnpꝑ ſʒ in aliquo tꝑe:qꝛ non hʒ ſuuʒ obie ctum in hac pte vel in illa ß in toto cõpoſito. Simplicis enim ſunt pꝛioꝛa generatiòe ⁊ tpe qᷓ; compoſita. Sed in telligentia pꝛimi itelligentis que eſt ſui ipfius eternaliter eodemꝰ hzʒ intellectum. Ergo non itelligit aliqð compo ſitum compoſite.vʒ per modum itellectus componẽtis ⁊ dinidẽtis. ꝛo cuius ãplioꝛi declaratione ↄſideran dus eſt ᷣm oc. S. in pꝰ pte.q.i4 ar.I4. in coꝛpoꝛe: ꝙ̃ deus ſcit quicqd eſt in poꝰſna nel creature. Ande neceſſe

eſt ꝙ dens ſciãt oĩa ennnciabilia ⁊ enunciationes que foꝛ

mari poſſunt. Bed ſicut ſcit mãlia ĩmaterialiter ⁊ compo ſita ſimpliciter:ita ſcit enunciabilia non ꝑ moduʒ enuncia bilium qᷓſi ꝙ in itellectu eiꝰſit cõpoſitio uel diniſio enun⸗

ciabilium ſÿ vnũqðᷣqʒ cognoſcit per ſimplicẽ ĩtelligentiã