Spes eſt audatia ᷓentis de largitate dei ↄcepta hñdi vitaʒ etemã ꝑ bo na meritq. Qx qͥby diffinitõib pᷣmo ſeqͥtur ꝙ nõ eſt ſpes de p̃terito nec ꝓ pꝛie de pᷣſenti vt pꝛeſens eſt. ſed ſolũ de fututo. Scðo ſeqͥtur ꝙ nõ eſt pꝛo pꝛie ſpes de malo · ſed tĩ de bono Tercio ſeqtur ꝙ nõ dequolibet bono ẽ pꝛie ſpes.ſed ſolũ de futura beatitudine Ad ſcðᷣm dubiũ rñdet᷑ ꝙ duplex eſt ſpes.ſeʒ ſpes ſuffragij·q̃fit reſpec⸗ ru hegroꝝ.⁊ ſpes pñie vłꝓꝛie autoꝛitatis.q̃ fit reſpectu dei · vnde ſalua⸗ ti nõ hñt ſpem nec etiã dãnati.ſed ſolũ hoĩes in ecckia militãte ꝓpꝛie hñt ſpem·⁊ etiã aĩe in purgatoꝛio exñtes. Vñ illa ſpes(q̃ fit reſpectu dei eſt triplex.ſcʒ ſpes vemeꝑ pccõꝝ remiſſionẽ.de q̃ intelligit᷑ lrã. Spes gratie ꝑ diuine gre ſuſceptõem. Et ſpes gloꝛieꝑ ↄſecutõem eternoꝝ gaucioꝛuʒ Ad terciũ dubiũ rñdet᷑ ꝙ ↄtritio ſic deſcribir᷑ Montritio eſt doloꝛ volũ rarie aſſumptꝰ cũ ꝓpoſito ↄfitendi ⁊ ſatiſfaciendi. Et differunt ↄtritio ⁊ attritio. Nã attritio eſt q̃dã diſplicẽtia de pccõ ↄmiſſo.ſʒ nõ ꝑfecta. Sʒ ↄtritio eſt pfecta diſplicẽtia cũ volũtate ampliꝰabſtinẽci. Vñ nõ qͥlibet doloꝛ eſt ↄtritio ꝓut ↄtritio capit᷑ hic.imo nec qͥlibet doloꝛ ꝓ peccatis ẽcõ tritio. Vñ duplex eſt doloꝛ ꝓ peccatis.qͥdã eſt naturalis.⁊ ille nõ eſt me⸗ ritoꝛius. qꝛ pcedit ex dictamine recte rõnis Zliꝰẽ volũtariꝰ ⁊ actualis.q́ ꝓcedit ex volũtate libere aſſumẽte doloꝛẽ cũpoſito ↄfitẽdi ⁊ fatiffaciẽdi id q̃rtum dubiũ rñder᷑ ꝙ ↄfeſſio ſic deſcribiᷣm Auguſtinũ. Cõfeſj ſio eſt ſermoꝑ quẽ moꝛby latens ſpe venie apitur. Itẽ ſic diffini᷑ m grego riũ. Monfeſſio eſt peccatoꝝ detectio. Vel ſic hᷣm aliquos. Qonfeſſio eſt aptiſſima coꝛã ſacerdote peccatoꝝ declaratio 1. Ad quintũ dubiũ reſpondet᷑ ꝙ duplex eſt ↄfeſſio. Quedaʒ eſt mẽtalis que fit ſoli deo.⁊ illa eſt de iure naturali. Zlia eſt vocalis que fit homini ex oꝛe.et illa eſt de iure poſitiuo ſiue oꝛdinato id vltimũ rñdet᷑ ꝙ ſatiſfactio ſiue ſatiſfacere ᷣm uguſtw ſic deſcribi tur. Satiſfactio vel ſatiffacere eſt cauſas pctõꝝ extinguere vel extirpare et eoꝝ ſuggeſtionibv.i· malis inſtigationib· additũ.i.acceſſum nõ indul⸗ gere.ſic ꝙ hõ habeat firmũꝓpoſitũ pctã ↄfeſſa iterũ nunqᷓ; ↄmittere neq; etiã aliqᷓ alia · Gt ſunt ꝑtes ſatiſfactõis duplices qꝛ q̃dõ ſunt pᷣncipales et tales ſunt tres.ſcʒ oꝛatio.ieiuniũ.⁊ elemoſina. Qt q̃dã ſunt ſecundarie ⁊minus pᷣncipales. vt ſunt peregrinatões.vigiliecaſtigationes.⁊ hmõi. Et ille ꝑres ſccũdarie reducũtur ad pᷣncipales. Nã oĩa carnẽ affligentia requcũtur ad ieiuniũ.oĩa vero ſpũalia ad oꝛõnem.⁊ oĩa opa miſericoꝛdie ad elemoſinã Hinaliter eſt ſciendũ. ꝙ duplex eſt fuga.ſcʒ fuga fugiẽdi et fuga fuganda.⁊ ᷣm hoc ðꝛ ꝓut fuga dicit a fugo as are · vel a fugo is ere. ⁊ vtrãq; fugã habebit penitẽs.habebit em̃ fugã fugãdi pctã ſua.et ̃ ꝑ diſcretũ ↄfeſſoꝛẽ.⁊ ſecũdo habebit fugã fugiẽdi peccata reſpectu pecca⸗ ti ↄmittendi vel illius qð poſſit ↄmitti.i.habebit firmũꝓpoſitũ amplius nõ faciendi hoc pctm̃ nec aliquod ſimile vt pctã tua dimittant᷑ tibi.malefactoꝛib tuis.tibi illata indulge E dimittaris als peccata remitte boĩbꝰ emẽdes hoies offendiſſe ꝓfiteris Biſq; ſatiſfacies. quos te leſiſſe fateris
z ſwin uſue iic
Oiute dbiun
3
linsnt nibono
ioed
Pel fnch peet: trS ttanin wh Wniſ nadei. ꝛache tiurſt wode niſun hew ſchope tntali un mün hin ppeccz cun nerln dibo ten, lumn ui Gri goni ion ſtute i bten