0qo f

9 eith awamlinin

duidtudusn emtamdu Vuutotd pigzun Mmadhuhii cumentagnnugii ↄſeſſne Snit hautnuiſ kucus copiun i

tentia

nitentiz

enitentia

eus ſitmilenus inlPeinncit omittere Ve n öet lachꝛimzci rati pauli dicts qu perioſequl i danꝰↄminerti Scðoſcqurgji adpiiz reqntn tio amplinõ peti ipene tenentia ꝙi rium dꝛ ꝙ pfiun re naturaliet in kpenitẽtia in ſlu nponiturabeß m iczeſt que ftin juit atiöes ſm alien ite ⁊c Pꝛiipen dare elenoſns tuu enitentu ilinn

peſun“

&ra eft ad quam quis cogit. ſicut fit in iudicio ſecnlati pꝛo foꝛefaetis et

illa ꝓpꝛie nõ eſt ſacramentũ. uarto diuidit᷑

diu expectauimus. Secũda eſt qꝛ ad magna vocamur.ſcʒ ad eternã glo

nam. Vercia eſt ne ab eternis nuptijs exciudamur. vt patet exemplarit᷑

in euãgrlio de quinq; fatuis virginil. Q arta eſine ah hoſtib impedi amur. Quinca eſt zpter penas ↄpeilendas Serta ne blãde decipiamur xt auis ꝑ aucupem.·piſces ꝑ piſcatoꝛẽ. Septima ne moꝛte pꝛeueniamur:

ecraua ne ↄſuetudine teneamur. ſuetudo em̃ eſt altera natura. Zid ſextũ reſpondet᷑ ꝙ in multis aret dei miſericoꝛdia.q ᷣm ſanctũ Tho

mã deus peccatoꝛes patienter expectat.benigne recipit. vlciſci diſſimulat

a ꝑericulis liberat.gratiã donat. datõ̃ mul tiplicat. multiplicatã ↄſeruat

ↄſeruatam in celo nũciat.offenſam dimittit.peccati poſt remiſſi ionem nõ meminit. errantes a ſe per peccatũ reducit. eñtes adſe per penitentiã cõ ducit. cadentes erigit.ſtantes tenere non deſinit.⁊ finaliter in bono perſe kerantes ad gloꝛiam inducit ſczſequẽtia obſeruãda 3e pctõꝛi Et ſunt hec quinq; tenenda tibi remiſſio pctõꝝ ꝓtritio coꝛdis i.peccati: Spes venie.cor ↄtritum.confeſſio culpe fatiffactio penalis vitatio peccati Pena ſatiſfaciens.et fuga nequitie onſequẽter autoꝛ magis ſpẽaliter determinat doctrinaʒ pᷣdictã ⁊ ꝑ certas doctrinas ſpẽales. Et diuidii iſta ps in duas. Nã pᷣmo oſtẽdit q̃ ſtꝰ nccaria faciẽti ꝑfectã pñiam. Scðo oſtẽdit q̃ ſt ſibi vrilia.bi( Sper ne voluptates) Pꝛima adhuc diuidi?᷑ Nã pᷣmo oſtendit q̃ debret penitẽs nccãrio renere reſpectu ſui. Scdo reſpectu ꝓximi.ibi( Vt dimittaris) Dicit ᷣmoſic ꝙ hec qᷣnq; ſunt tibi tenendain pfecta pñia.ſ.ſpes venie Ztritio coꝛdis. ↄfeſſio oꝛls. pctõxꝝ ſatiſfactio.⁊ fuga peccatoꝝ

ꝛimo quid ſit ſpes ecũdo quotupiex ſit ſpes

Qirca tertũ rcio quid ſit ↄꝓtritio

dubitatur Quarto qͥd ſit confeſſio

uinto quoruplex ſit ↄfeſſio.

Serto q ſit fatiffactio⁊ q̃ſint ptes ſatiſtactõis d pᷣmũ dubiũ rñdet᷑ ꝙ ſpes ſic deſcribitur. Spes ei certa expecta⸗ tiofuture reatitudinis e deigratia ⁊ meritis pꝛij pꝛouenee Belſe

3

penitentia in actualẽ ⁊ ha⸗ bitualeʒ. Actualis eſt qua hõ actualiter ſatiffacit pꝛo peccatis ↄmiſſis. et ad illam nõ qͥlibet hõ tenet᷑ ſed ſoius peccqtoꝛ. Mabitualis eit qͥdã de teſtatio vel diſplicẽtia de pctõ ↄmiſſo.ſcʒ ſi ſit ↄmiſſum vel qð poſſit cõj mitti ſi nõ ſit ↄmiſſum.⁊ ad illã qͥlitet hõ tenet᷑ ſiue ſit in peccato ſiue nõ· Zd quartũ reſpõdet᷑ bm ſciñ omaz ꝙ ꝑpñiam abſoluit᷑ peccatoꝛ a i ecckie ·⁊ recõciliatxpᷣo.bonis ſpñalib ditat᷑ de filio dia⸗ oli filius dei effici᷑ ⁊ paradiſus ei aperit᷑. tẽ pñia angelos letificat.im pios iuſtificat. amiſſa bona reuocat: ⁊ ad eternã vitã inuitar Zid qͥn⸗ tum rñdet᷑ꝙ penitentia multis de cauſis delet fieri cito. Pꝛima eſt quia