*—
—————
—
——
——————
Remoꝛia moꝛtis
poſita eſt ↄmungtio moꝛtis Lũ occideret eos q̃rebant eñ ⁊ reuertebant᷑
ſcʒ ad pijiam. Ambꝛoſius ſuꝑ lucã Ve mihiſi pccã mea nõ defleuero ve mihi ſi media nocte nõ ſurrexero ad ↄfitendũ tibi dñe Ve mihi ſi do luʒ ꝓxio meo fecero.ve mihi ʒᷣitatẽ nõ dixero Ad radicẽ arbor ſucurꝭ poſita eſt. Job etiã ↄſiderans bꝛeuitatẽ pñtis vite. potius elegit hᷣqᷓ; poſtmodum inutiliter ſine fructu penitere. Ende ðꝛ Job x. Paucitas
dieꝝ meoꝝ fimet᷑ bꝛeui. dimitte me ergo vt plãgam paululuʒ doloꝛem
meum anteq; vadã ⁊ nõ reuertar ad terraʒ tenebꝛoſaʒ ⁊ oꝑraʒ moꝛtis caligine. vere tp̃s pñs eſt bꝛeuiſſimũ. Ham vt ðꝛ Job xiij · Bꝛeues di es hois ſunt. Itẽ pᷣma ad Coꝛin · vij. Tempus bꝛeue eſt. ⁊ iõ eſiʒ meli?
mõ bꝛeuiter ⁊ leuiter ſuſtinere modicũ.qᷓ; poſtea dolere ⁊ inutiiter peni
tere ꝑ infinita ſecula ſcłoꝝ.vñ ðt Zugꝰ inli. de decẽ coꝛdis Melioꝛ eſt
modica qmaritudo in faucibus.qᷓ; toꝛmẽtũ eternũ in viſceribꝰ De bꝛe uitate pñtis vite idem ðt inßᷣmone Vlita hominis tota bꝛeuis eſt ab in
fantia vſq;ad decrepitaʒ ſenectutẽ. Adam em̃ ſiadhuc viueret et ho⸗ die moꝛeret᷑.quid ei lõgitudo vite ꝓfuiſſʒ.certe modicuʒ vel nihil · imo
poſſet dicere. Jam mihi pᷣterite fluxerũt tꝑa vite. Vnde. Q. uid ꝓdeſt
poi ſi viuat ſcla centuʒ cũ autem moꝛit᷑ vitã trãſiſſe putat quaſi ventũ Qt ðᷓ ðᷣt Augꝰ.ſuꝑ pſalteriũ Si toto tꝑe illo viueres exq̃ Adaʒ emi ſus eſt de ꝑadiſo vſq; ad hodiernũ diem certe videres vitã tuam nõ fu iſſe diuturnã.que ſic auolaſſʒ. Vitã ãt vniuſcuiſq; hoĩs qnta eſt adde
tãtoſiibet annos duc longiſſimã ſenectutẽ.quid erit. nõ ne quaſi auro⸗ ra matutina. Item dicit idẽ in qᷓdam omelia. Fragilioꝛes ſumꝰ.qᷓ; ſi vi trei eſſemꝰ. Vitrũ ⁊ ſi fragile eſt.tñ bñ ßᷣuatũ ⁊ cuſtoditũ diu durat.vi⸗
ta aũt hũana q̃ntũcũq; ßuet᷑. durare nõ ꝑõt Nam ſcribit᷑ ad ebꝛe.ix. Starutũ eſt omnib hoib ſemel moꝛi Vnde ſeneca de remedijs foꝛtui toꝝ. Vita nr̃a ꝑegrinatio eſt. cũ diu ãbulauerimus deniq; redeundũ eſt. Hãc moꝛtꝭ neceſſitatẽ ⁊ hũane vite bꝛeuitatẽ ↄſiderabat gẽtilis i
le exerces. De qͥ b · Hiero. ſcribẽs in epła ad Heliodoꝝ Sic inqͥt xerxes
ille potẽriſſimꝰ rex· qͥ ſubuertit mõees mariaq; ↄſtrauit.cuʒ de ſublimi loco cernerʒ infinitã multitudinẽ ſui exercitꝰ. dꝛ eo fleuiſſe ꝙ nulꝰ eoꝝ
ejs cernebat ſupuiueret poſt cenrũ annos. In hũanis valde neceſſariũ
eit humanã vitã nõ eſſelongeuã. Sicut Barlaã refert.ipᷣa cuidãar⸗ de ricõparat.ad cuiꝰ racices ſedẽt duo mures. vnꝰalbus. nigerq; re
liquꝰ.i.dies ⁊ nox. huiꝰ arboꝛis vite radices inceſſabiliter coꝛrodẽtes
Itẽ Aug.in oꝛiginali tractans illud Jacobi.iij. Queeſt noſtra vita vapoꝛ aq modicuʒ parens deinceps terminat᷑. ſic ðᷣt. Vita hec eſt du⸗
bia.vita ceca ⁊ erũ noſa.quã humoꝛes tumidã t. eſce flant · ieiunia mace rant. ioci ſoluũt.triſticie cõſumunt. ſollicitudo coartat. ſecuritas ebrtat diuitie iactãt.pauptas deijcit.iuuẽtus extollit· ſenectus incuruat.infir
mitas frãgit.meroꝛ depᷣmit.⁊ poſthec oĩa moꝛs interimit.⁊ vniuerſis
gaudijs finẽ im ponit.ita vt cũ eſſe deſierit.nec fuiſſe putet᷑. Et hoc eſt qð ðꝛ Saß.ij. E xiguũ ⁊ cũ redio eſt tᷣs vite nfe. Ex nihilo nati ſumꝰ ⁊ poſt erimus qᷓſi nihil fuimꝰ. Gt ibidẽ. Elmbꝛa trãſiens eſt tẽͤpus no ſtrum. Itẽ Saß. Pmo. Trãſiet vitg nr̃a tanqᷓ; veſtigiũnubis· ſich ne
bula důolet qͥ fugara eit aradijs ſol·⁊ a ealoꝛe eius aggrauata· Job