. iyfir ileris hoceß m 60 ſi ne

Job

Pccaſio ſalutis vi. Ecee bꝛeues anni trãſierunt ⁊ ſein itã(ꝑ quã nõ reuertar) ᷓbula⸗ do. Eiuſdẽ nono. Dies mei velocioꝛes fuerũt curſe oꝛe · pᷣtereunt qᷓſi na⸗ cs poma poꝛtãtes.⁊ ſicut aqͥla volãs ad eſcaʒ. Eiuſdẽ vi. Dies mel velociores trãſierũt.qᷓ; a texente tela ſuccidii⁊ ↄſumpti abſq; vlla ſpe. Memetomei deus qʒ ventꝰ eſt vita mea.⁊ nõ reuertat᷑ oculꝰ meus vt videat bona.nec aſpiciat me vltra viſus hoĩs.vñ Petrus in auroꝛa. Tela texẽtis citiꝰ tua vita ſecat. Nã nullo trãſire die vel noctej moꝛã Qð ſitis vẽto fuerat tua vita memẽto. Q.ue fugit abſq; moꝛa.q̃ ſola trãſit in hoꝛa. Ecce qᷓ; bꝛeuis ⁊ moq ica· q; inſtabił ⁊ caduca.eſt hec pꝛe ſens nr̃a vita. Nã vt ſcribit Glcc̃i.xix. Numerus dieꝝ hoĩm vt multũ centũ anni Sʒ iſte nũerus ꝑ ſucceſſus tẽpoꝝ eſt modicũ minoꝛatꝰ? Vñ etiã in pſalmo ðꝛ. Dies annoꝝ noſtroꝝ.lxx.anni. Si aũt in potentatibꝰ lrxx. anni.amplius eoꝝ laboꝛ ⁊ doloꝛ. Sed qͥd eſt ß̊ tpᷣs octuagiĩta an⸗ noꝝ vel centũ annoꝝ ꝑ qð hõ viuit eſt hoc tᷣs magnũ.eſt hoc iongum annoꝝ ſpaciũ reputandij. Eerte nõ.ſed reſpectu eternitatis potius eſt momentu qᷓ; tp̃s noĩandũ. Lñ etiã mille anniſt⸗ jañ ocłos diñi ſicut di⸗ es heiternaqᷓ pterijt.⁊ trãſit velut vmbꝛa. Vere ʒe hec eſt via bꝛeuis lubꝛica pen jĩ doloꝛ. Itẽ nõ ſolũ põderanda eſt pñtis vite bꝛeuitas.ſʒ etiã maia icertitudo. Cñ dubia incertꝰ verſet᷑ vita picul· Neſcimꝰ em̃ diẽ neq; hoꝛã̃. Sʒ cũ dixerit pax ⁊ ſccuritas.tůc repẽtinꝰ ſuꝑueniet inte ritꝰ.⁊ foꝛſitan fur illeẽ hodie aduẽturꝰ.vñj poeta. Q. uis ſcit adhuc an nos ples ↄplebimꝰ ãnos. Neſcis an cras te moꝛs ſit raptura vel ante Etꝗᷓ ðꝛ Iſaie. xxx vi. Diſpone domuitue qꝛ moꝛierꝰ tu.⁊ nõ viues Et ibiqẽ. Pꝛeciſa ẽ velut a texẽte vita mea.dů adhuc oꝛdirer ſuccidit me. Nã dů pᷣoincepi viuere.in eodẽ tpꝑe et incepimoꝛti appꝛopinqᷓ̃re. Vñ Saßp̃ ·v. Nos itatim natiↄtinuo deſinimꝰ eẽ. Txincẽ ꝙ Sene · inepla vr. Q. uotidie moꝛiemur.nã q;tidie demit᷑ aliq̃ͥ ꝑs vite Et ſic qͥd aliud ẽ vita ña qᷓ; qͥdã curſꝰ ſiue trõſitꝰ? Vññ ĩmerito hoꝛologio ↄpat᷑ilich ⸗ datiʒ ſꝑ trãſit. ⁊ vſq; ad cẽteſimũ pũctũ ↄtinuo diſeurrit.⁊ tũc fubito ac impꝛouiſe cadit. ac cãpanellas tãgit ⁊ eas ſonitũ facere ↄpellit Sie in vitute vita nf̃a ſꝑ labit᷑ ⁊ Huit vſq; ad cẽteſimũ pñctũ. Thochẽ ad vite tminũ a deo pẽe ſtatutũ ⁊ p̃fixũ.quẽ nemo poterit pᷣterire. Tůc em̃ defi cit ⁊ cadit ⁊ cãpanellas realit᷑ ⁊ ad ſ̃aʒ ſeſe ꝑulſari ⁊ ſonare facit: Igit᷑ euigila ⁊ pꝛuqẽter expecta curſuʒ vite tue. Nã hoꝛologiũ tuũ gradus pauciſſimos hʒ ꝑtrãſire. Om̃i ein hoꝛa ples gradꝰ pᷣterit ⁊ trãſcendit. ? ſtati(cũ ad vitimũ ꝑuenerit)in baratrũ moꝛtis ſ ubito dilabit᷑ et ca⸗ dit. udi ꝗᷓqͥd poeta de hoc refert. Vita bꝛeus velut vmbꝛa leuis fu git annihilat᷑. Sic vadi?ſ ubitoq; cadit dum ſtare putarur. q edia nãq; vita in moꝛte ſumꝰ. Et 5 ðꝛ hoc Eccłi ix. cap̃. Neſcit hõ finẽ ſuũ.ſed ſicut piſces capiunt᷑ hamo. Erſicut aues ↄpꝛehẽdunt᷑ laqo. ſic etiam capiunt᷑ homies in tempꝑe malo. Ecce iam venit finis. nammoꝛs vite eit vitimus finis. Hic eſi finis cunctoꝝ hominuʒ qui ammoeturin domo luctus.vt habetur Sccleſia ſeptimo. Ende di⸗ citur in libello metrico de vita ⁊ geſtis ip̃iis Alexandri magni. O fe⸗ ix mꝛtale genus ſi ſemper haleret eternum pꝛe mente bonum.finem timeret. C ui tam nobilibus media qᷓ; plebe creatus. Impꝛouiſus „

3 1

— Ah nKneene n——