6

e nß ehoco cams ſunn ent eſdult etoz Et e7nöpe . ſu otempit enito, It aiu wieu Senn uichdo⸗

di hu ãſepan. tus aboij bere. yi ali2c5 lecte mi no timo tatibus dicebat taliter ndicö⸗ eologi dicẽt. iſe dzte riteUe t vana ſůt oa reatu⸗ Luañt

poſiꝰ

s eius udi et

i xnit

—

DPecaſio ſalutis

mo. Er cogita iam te moꝛtuum quem ſcis de neceſſitate etiã poſt quẽ toſlibet annos ꝓculdubio moriturũ. Ac cõtemne tranſitoꝛia que ita⸗ rim ⁊ abſq; moꝛaſ quãuis inuite)erũt relinquenda Vnde poeta refert Pꝛedia terrarũ poſeſſio diuiriarum. fabꝛica muroꝛum.grandis ſtru ctura domoꝛũ.gloꝛia menſaꝝ. cum delicijs epularũ. In ſigneſq; thoꝛi. mappe ciphiq; decoꝛi. Reſplẽdens veſtis · que moꝛibus obſtat hone⸗ ſtis. Bꝛex armẽtoꝛum ſpacioſus.cultus agroꝛũ. Fertile vinetum diuer ſa vite repletum. Baudia natoꝝ. dilectio dulcis eoꝛũ. Cuncta relinquẽ tur. nec poſt hec inuemenrur. Ex his iam viue ⁊ conſideraꝙ nihil ſtabi le ſeu ꝑmanens eſt in pꝛeſenti vita. Vnde ðꝛ ect.ij. Magnificaui opera edificaui mihi domos Plantaui vineas. Heci oꝛtos ⁊ pomeria. ↄſeui e cuncti generis arboꝛibus.⁊ extruxi rihi piſcinas aquaꝝ vt irrigarẽ ſiuas lignoꝛum germinantium. poſſedi ſeruos ⁊ ancillas multãq; fa⸗ miſunnnhren quoq; ⁊ multos ouium greges vltra omnes quiante me fuerunt in hierlm. coaceruaui mihi argentum et aurum et ſubſtantias regũ. ac pꝛouinciarum feci mihi cantatoꝛes ⁊ cantatrices. ac delicias filioꝛum hominum Ciphos ⁊ vꝛceos ad vina in miniſterio fundẽda ⁊ ſuꝑgreſſus ſuʒ opibus omnes quifuerũt ante me in hierim apĩa quo; ꝑſeuerauit mecũ.⁊ oĩa(que deſiderauerũt ocuii mei) non negaui eis. nec pꝛohibui coꝛ meum quin frueret᷑ vopultate ⁊ oble⸗ craret ſe in his q̃ parauerã. Cunq; vertiſſem me ad vniuerſa oꝑa q̃ fece rant manꝰ mee ⁊ ad laboꝛes in qͥbus fruſtra ſudauerã. vidi in om̃ibus oꝑibꝰ vanitatẽ ⁊ afflic tionẽ animi ⁊ nihil ꝑmanere ſub ſole. Vere nihil permanet. oĩa em̃ trãſeunt ⁊ labunt᷑q̃ſi vmbꝛa.ñ Johes de garlan dia· ð fuit eſt ⁊ erit perit articulo bꝛeuis hoꝛe · rgo ꝓdeſt eſſe fuiſſe foꝛe. Qſſe fuiſſe foꝛe tua ſt floꝛida ſine floꝛe. Nã ſimul om̃e perit quod fuit eſt ⁊ erit. Mũdus em̃ trãſit ⁊ cõcnpiſcẽtia eius. Qt iõ. Oð bꝛeui ter durat.qs pꝛudẽs q̃rerecurat Vñ Berñ. in libꝛo meditationuʒ ſic aut. Quid theſauriʒat qͥg in terra cũ ſine dilatõe trãſeat ⁊ ilud qð col ligit. ⁊ ille qͥ colliʒit. Tu ꝗᷓ põ quẽ frucrũ expectas inmũdo. cuius fruc⸗ tus eſt runa? finis moꝛs.tinã hec intelligeres ⁊ nouiſſima puide⸗ res. Itẽ Petrus bleſenſis in qdã epla ſic ðᷣt. Btoꝛia můdi fallaxet ſedu

ctoꝛia ſuos decipit amatoꝛes. Q.uicqͥd em̃ vel futuꝝ ꝓmitrit. vel in pᷣ

ſenti p̃uider. torũ ad nihilũ deuenit.tanqᷓ; aqua decurrens. Ergo inſpi⸗ ce q; fragilis.qᷓ; fallar·qinanis ſit mũdus ⁊ illius glia. quaʒ cupimus Qt igit᷑o ſtultiſſime. Tu cito nõ ſpernis.q̃ pᷣtereuntia cernis.nõ ne vi

des mõm miſeꝝ nimis ⁊ funbundum. Sub gladio dire moꝛtis lang⸗

nendo perire. Duòd moꝛs facit homi nem penitentiã acceptare

ſ Vxta oꝛdinẽ ꝓmiſſoꝝ nũc reſtat diligẽter inueſtigare qlit᷑ moꝛtis A mẽoꝛia facit hoiem pm̃am aggredi ſiue acceptate. llð clare patʒ Jone.ii. de niniuitꝭqͥ ad ↄminatõeʒ moꝛtis pmam pegerũt. tẽ Kuc̃. j. Facite diginos fructꝰ pm̃e· Et ſubdit. Securis ad radiccʒ arboꝛiʒ