hauſit ĩ Zctu ſupꝛadictovel alio mõ.ſic talisci uis nõ põt aliqd vltra ſoꝛtẽ accipere fine vſu⸗ ra:qꝛ qœcqd accidit ſoꝛti in mutuo vſura ẽ: niſi affuerit iuſtũ ⁊ e intereſſe qð põt extimariẽt ex dubio euẽtu ſᷣm ↄditiões ꝑſonaꝝ ⁊ negoci ox Fm Tho.pa he.q lxij.ar. iiij. Mnde dicit ꝙ duplr gſ dãnificat. Pꝛimo mõ cũ ei aufertur id qð actu habebat:⁊ tale dãnũ ẽ reſtituẽdum Fm recompẽſationẽ equalẽ. Scðo mõ dãnifi⸗ cat᷑ ĩpediẽdo ne adipiſcat᷑ qð erat in via hñdi: ⁊ rale vãnũ nõ oʒ recõpenſare inequaluqꝛ mi⸗ nus ẽ hfe aligd virtute qᷓ; hre actu. Et ideo ꝗ erat in via hñdi al iqd hʒ illud ſolũ in virtute vel potẽtia. Et ꝓpicrea ſi redderet ci vt brct actu:nõ hfet fimplũ:ſed multiplicatũ qð nõ ẽ de neceſſitate reſtõnis. Tener̃ rñ aliquã recom pẽſationẽ facere ſᷣm ↄditionẽ ꝑſonaꝝ ⁊ nego⸗ cioꝝ. Pec ille. Et ſic pʒ qñ nõ põt poni itereſſe certũ incerto.vt dicit do. Ant. in.c.ſalubꝛter de vſu. Et ſic intetlige Alex.lõ.ſc̃ Bernardi nuʒ cũ ſilibus ꝗ teneni nõ licerc ſine vſura ali ad accipe. Et hec bene no. s ¶ Quid de ſpõte dãtibꝰcõitati vt tale gd an⸗ nuatiʒ habeãt.ſe. Naur.de ridol.i ſuiſ pctibus ꝙ ſi.v. ↄcurrãt ꝙ lʒ. ꝛimũ ꝙ redditus nõ fit exceſſiuus ſed cõueniẽs. Scðᷣm ꝙ redditꝰ fiat de bens ⁊ ſuꝑ bonis cõitatis: qꝛ ſi fieret rela⸗ tio tãtũ ad ꝑſonã cõitati eſſet illicitũ. Tertiuʒ

ꝙ nõ der faculras reſoluendi Sctũꝙ maioꝛi vl minoꝛi pᷣcio:ſed ſolũ occurrẽti. Quartũ ꝙ tpᷣs

ſit incertũ eꝝ ſi redditꝰ:⁊ tẽpoꝛa foꝛẽt ccrta:tũc vbi eſſet maioꝛ qᷓ;titas ꝑcepta ex tꝑe qᷓ; illa qᷓ dat᷑ ciuitati viderei ʒctus vſurariꝰ. Quintum ꝙ tales cmẽtes nõ ſint vſurarij. iſtud ẽ veruʒ quo ad pꝛeſumptionẽ ſolũ.Et iõ ſi vere emit ĩi foꝛo aie lʒ. Iſtis aũt nõ ↄcurrentibꝰnon lʒ. nec r file ð coacte dãtibus cõitati qꝛ de rõne vſu re eſt vt cõmittat circa mutuũ volũtariũ non violẽtum. Et ꝑpꝑea in talibꝰnõ eſt ratio foꝛma

lis vſure:ſed benc ĩ iſtis volũtarijs g ĩtendunt

mutuare nò emcre.

7 9 ¶ Mtxꝝ emẽtes iura pᷣfatoꝝ ciuium glicite a

cõitate certũ qd annuatim ex rcdditibꝰ ciuita. tis recipiũt:vt dictũ eſt:ſint vſurarij.&.ꝙ nõ Fmn do. An.⁊ Jo.de ſaxo.vbi.ð. Rõ qꝛ emuut

redditũ in pecunia 1q̃ ↄſtitutũ. Itẽ idem reddi

tus creſcit ⁊ decreſcit:nec ẽ maioꝛ q; redditus poſſeſſiõis imobilia.Itẽ ſtat periculo empto⸗ ris ⁊ multa alia que vide in ſMe. de anch. in.c. vſurarũ.de vſu.Ii.vi.ꝗ his ↄcoꝛdat. Iimito tñ pꝛedicta va niſi cõitas ipſa notabiliter ledere

tur ex ipſis emptiõibꝰ q̃ cñ pupillo cõparet᷑:vt 1.rẽ publicã. C.de iure reipublice. Jõ eiꝰadmi⸗ niſtratoꝛes nõ poſſent eã dãnificare nec factũ eoꝝ valeret in damni reipublice. vt..oꝛdinis. C.de decre.decu.⁊.l.pꝛeſes.C.de trãſac.⁊.l.am⸗ bitioſa.ff. de decre.ab oꝛ.fa. Ideo non valẽt ta lis venditio nec emptio facta ab illis ꝗ F̊ ſciũt: ſed tenerent᷑ reſtituẽ totũ qð receꝑunt. ¶ Mtxꝝ liceat mutuare cõi meo vẽl alicui do 6 o mino ꝓ aliquo offo hñdo:exquo ſpero ↄſequi magnũ honoꝛẽ ⁊ lucrũ.R. hᷣm Jo.de ſaro. vbi 5. ꝙ nõ ſine vſura:qꝛ mutuãs ſic recipit expꝛei ſe ex mutuo vltra ſoꝛtẽ. Ego tñ credo ꝙ ſi ex of ficio nõ habeo ↄſeg:niſi luerũ qð debito mõ de bet᷑ rali exercitio cu nõ poſſiʒ illud hre niſi me diãte mutuo ſi ſum aptꝰad tale offm̃ exercen⸗ dũ ꝙ paſſum mutuũ dare vt illud habeã ſine vſura:qꝛ qð accipio lucri nõ reſpicit mutuũ ſÿ cxercitiũ pꝛĩcipalr:lʒ ſecũdario poſtca mutuũ qð lucrũ ſecũdario ſꝑare ex mutuo nõ eſt vſu⸗ ra.vt.ð.dictũ ẽ.ðᷓ.i. Si tñ ex ſtatuto vci antiq̃ cõſuetudine volens hfe tale offm̃ teneret᷑ ali⸗ qd ſoluere:⁊ vt talẽ ſolutionem euitaret mutu um daret eſſet vſurarius: 1 ¶ Mtrũ mutuãs ſuꝑ pignoꝛe aliquo cum tali ð i pacto.ꝙ donec debitoꝛ ſibi reſtitucrit pecuniã ipſe creditoꝛ hẽat fructus pignoꝛis.he.ꝙ vſu rariꝰeſt.c.illo nos.de pigno. Et ꝗd tencat᷑ reſt tuere habes.ð.pignꝰ..xih. Sur 4 ij. de eius ꝓhibitiõe ⁊ pe D nis tã 3 vſurarios qᷓ; cõ tra fautoꝛcs cox. ¶ Mtrũ vſura ſit peccatũ moꝛtalc.K. ᷣm oẽs: tam theologos in. iiij. di.xv.q; canoniſtas. in c.qm̃ multi.xlvij. di.⁊ in.c.ſuper co.de vſu. ⁊ĩ multis alijs locis ꝙ ſic. Mã vſura cſt malum non ſolum in ſe ſicut homicidium qð poſſet ex aliqua circũſtãtia fieri ſine peccato:vt in iudi⸗ ce ſeruato oꝛdine debito ⁊ hmõi:ſed etiam in malum F̃m ſe. Et ideo cum nulla circũſtantia poteſi bene fieri de poteſtate oꝛdinata etiam a deo.Et hocꝓbat̃.i.ꝙ ſit malum in ſe ⁊ m ſe tali ratione:qꝛ eſt contra rõnem naturalis pꝛo pꝛietatis pecunie ad qð ſeqt᷑ vlterius ꝙ vendi tur ibi illud qð nõ eſt. Ct hᷣ ẽ ratio phi.v.ethi. ⁊ pꝛimo poli.vbiꝓbat ꝙ pꝛopꝛiꝰvſus pecunie ⁊ pꝛicipalis eſt ciꝰↄſumptio fiue diſtractio: qꝛ eſt inuenta ad cõmutationes faciendas. Et iõ Fm ſe eſt malum pꝛo vſu pecunie mutuate pꝛe ciũ recipere:qꝛ hoc eſt uendere bis: uel uende⸗ re qð no eſt. Pꝛobat᷑ ⁊ alia rõe ᷣm Sco.i.iiij.

„ n

in yii n hnia zing dolo ꝓhaia tii cni in ih tn xac itral berttic tosvel infam ttiã de hbue qin ce pbit nes i ud noop denip lus ci feneral nõbyi ſitialit ⁊deutro tlbelus p Illv

nberis ucyic

ſiuttant nulis fe ſiüigebis nkiſcht imign

( Zri lic aajiin

wt Pa.

p.

AgrAn uhit ſub SMhulo ttnmon

. kiſinguo

ſitzzun