ram:q elare patet ꝙ fit in fraudem uſ uraruʒ
Si uero credens eos habere ſine fraude ⁊ bo⸗ na fide emptio fiat nõ eſt credendũ qᷓ;diu bo⸗ na fides durat emptoꝛem peccare:nec ad reſti tutionẽ teneri de cõſumptis bona fide duran te:ſed de extantibus uel inquãtuʒ factus ẽ lo⸗ cupletioꝛ credo teneat᷑ in caſu quando oĩno ab alio non emiſſet:nec aliqð intereſſe patitur ex
tali emptione. 8
7 1¶ Quid de emente equos ⁊ hmõi ſibi reddẽ⸗ dos a uenditoꝛe in certis nũdinis ꝓ minoꝛi pᷓ⸗ cio qᷓ; ualeant tpe Sctus. K. Rodo. ꝙ eſt uſura niſi viſimiliter dubitetur uel credatur plus nel minus ſint ualituri tcmpoꝛc ſolutiõis: ut patet er ſupꝛadictis.
73 CMtrum locãs rem quã extimat cũ pacto ꝙ qualicercũqʒ ꝑdat᷑ ſeu deterioꝛetur uult pꝛecii rei ſue recuperare cũ aliquo lucro ſit uſurariꝰ. ke.ꝙ ſic. qꝛ ut no. Bar. in..ſi ut certo.ᷓ.nũc ui⸗ denduʒ.ff.cõmo.⁊ l.i.eo.licet extimatio nõ fa⸗ ciat femper venditionẽ.tñ cũ tali pacto facta: nidet᷑ facere uenditionẽ.Et iõ perinde eſt:ac ſi uendidiſſet:qꝛ pꝛeciũ expectat exigit ultra ſoꝛtẽ Et ſic uſura eſt:aut ſaltem ʒctus illicitus eſt ⁊
pnicioſus. Et ideo reſtituere tenetur qð ultra ſoꝛtem accipit.
74 U Wtrü mutuãs granũ uetus ⁊ hmõi· ut po
ſtea recipiat nouũ fit uſurariꝰ. h. Mo.⁊ Bof. uolũt ꝙ ſit uſurariꝰſolũ qñ fac hᷣ ut melioꝛatòʒ recipiat. Gʒ ſi fac ne frumẽtũ ꝑcat: ⁊ ut accipi enti gr̃aʒ faciat: ñ crit uſurariꝰ. ũmõ ʒ Ro
do. non auferat libertatẽ debitoꝛi liberãdi fe netus ſoluendo ⁊ piʒ:qꝛ ſi fine aliqua iniuſti cia ⁊ pꝛciudicio alterius ↄſequoꝛ utilitatẽ me am non ero tibi iniurioſus:marime qñ tꝑe ſo tutionis Viſimiliter nõ extimat᷑ plus uaiituꝝ als nõ liceret. Idẽ dicẽdum m Monal.ſi aii quis hr̃et equum de quo nihil facit acciperet mutuo ah aliquo centũ cũ tali pacto ꝙʒ teneat equum ſuum ⁊ paſcat eũ ⁊ utatur eo Rnc pꝛc⸗ iudicio equi: ꝙ talis accipiẽs non erit uſurariꝰ Mõ qʒ nullum dumnum facit pꝛoximo: imo alleuiat eũ paſcendo equum. Ideʒ dicit ve do⸗ mo pignoꝛata mutuãti que utilis eſt ſibi. qꝛcã locare nõ uuit uel non poteſt ⁊ mutuãs cuſto⸗ dit domuʒ a ruina. ꝛopterca addit ꝙ ĩ iſtis caſibus conſiderandũ eſt pꝛeter mutuũ. Ptrũ pares fint utilitates hinc ide. Et ſi pares ſint non erit uſura:ut in caſibus pꝛedictis:qꝛ ĩ quo hʒ equum alleuiat alium ab erpenſa:⁊ ꝗ hʒ do mum ↄſeruat eã:cũ dñs nuil lucrum ex ipſis
eſſet habiturꝰ: qð bñ no.q; facit ad multa. Mð rñ extendes iſta ad lucrum ꝙ gs facit ex pecu⸗
nia mutuo accepta.. ¶Ptrũ dãtz.x. ulnas pãniꝙ alijs.x. in futu⸗ turo dãdis ſit vfurarius.k. Rodo.ꝙ nõ. qꝛẽ Zctus pmutatiõis.⁊ cũ dicit᷑ de menſura intel lige de mẽſura modij ⁊ lagenc ⁊ cetcroꝝ vaſo
rũ: quibꝰgrana vel liquida menſurant.
¶ Prrum habens pecuniam quaʒ rimet in fu 6 turo tempoꝛe minoꝛari iuf oꝛdinatiões domi noꝛum vel ciuitatũ poſſit ſine vſura ipſam da
re aticui hoc pactovt fibi reddat᷑ in equali pꝛe
cio in quo eſt qñ ci dat.&. ᷣm Alex.lon.i quoł. q.de vfu.ꝙ ſic. ſi ille qui recipit mox expende⸗
re vult in tꝑge in quo tantum valet:qꝛ nil vltra ſoꝛtẽ recipit. Mam potuiſſet etiaʒ aliquid eme
re qð poſtea vendens rehabuiſſet equiualens pecunie ⁊ placet mihi. Mam quãuis in mutuo non liceat ſperare lucrũ:tamen vitare dãnũ ſi⸗
ne damo aliterius licet:iicet aliqui teneant ꝙ
¶ Mtrum ciuis a quo cõmunitas eius indi⸗ gens pecunia accipit centum contra eius vo luntatem licite ñine vſura poſſit recipere certũ qd.puta.viij. libꝛas pꝛo centenario qð fibi an⸗ nuatim ipſa cõmunitas conſtituit. K. diuerſi dinerſa ſcripſerũt:ſed ſaluo melioꝛi indicio mi
hi videtur diſtinguendum:ꝙ aut cõmunitas ipſa habet annuos redditus:aut non. Si habʒ ſicut eſt ciuitas Janue:⁊ de ipſis redditibus aſ fignat certam purtem tali a quo petunias ha⸗ buit Fm pꝛopoꝛtionem pecunie habite: ita ꝙ tantũ habeat omni ãno de tali redditu: ſᷣm ꝙœ redditus ipſe bene vel male rñdet:ſic licite ta⸗ lis accipit:qꝛ talis cõitas talẽ pecuniã accepit nõ noic mutui:cũ nũqᷓ; velit eam reddere: ſed
ꝓ pꝛecio talis partis ſuoꝝ reddituũ qͥs ꝓ ſolu tione pecunie habite vendit tali ciui. Et ſic eſt emptio reddituum cinitatis que fieri põt ſine vſura.vt.ð. dictũ eſt.ð.xliiij. Mec ob.qꝙ pꝛefati ciues nõ intendehãt emere:qꝛ lʒ nõ intenderẽt emerc:tamẽ cõitas potuit eis dare ꝓ pꝛecio ta lem redditũ in ſolutũ. Et ſic crit emptio ⁊ ven ditio:ſicut poſſet eis aliquã poſſeſſionẽ dare ĩ ſolutũ 5 eoꝝ voluntatem:ſicut fit ſepe. Et ᷣm hanc viã intelligo Jo. de ſaxonia in ſua ſum.?⁊ Jo.an.⁊ do. Anto.⁊ cõiter modernioꝛes inc.ĩ ciuitate: qui dicẽt licite tale ülud ucrum acci pere. Et ſᷣm hoc loca Januc:mons floꝛentic:⁊ ipꝛeſtita venetiarum ſunt licita ⁊ ſine vſura. Si vero cõitas non hʒ redditus vel ſi hʒ iã ex;
4


