Druckschrift 
Ep[isto]la F. Hieronymi tornieli lectoris ... Angelu[m] de clauasio p[re]sentis operis Auctorem: in qua orat eius Reuerentiam: vt ipsum opus imprimi faciat: p[ro]pter talem et tantam dicti operis excellentiam et vtilitatem
Einzelbild herunterladen

trãſiti vñium debitoꝛis. ita ꝙ fit ſua. Et ideo magna eſt incqualitas ꝙ aliqs in re ſui ꝓximi

lucrũ querat cũ nullũ dãnum inde ꝗcqd de re ↄtingat incurrjt. Multe alie rõnes aſſignant᷑ a doctoꝛibus. Sed ꝙ ſit peccatũ moꝛtale meliꝰ ꝓbat auctoꝛitate diuine iegis. Egechieł. xviij. ihi ad vſuras dantẽ ⁊c̃.⁊ in fð.xiiij. ibi qui pe⸗ cuniã ⁊c̃. Ergo ex quo nõ viuet nec habitabit in regno dei demõſtrat eẽ peccatũ moꝛtale ꝓ⸗

pibet etiã Ero.xxij. Si pecuniã cõmodaueiis

⁊. Facit.c.ſuper co.de vſu. Mñ fi quis pertina

cciter aſſerat vſuraſcxercere non eẽ peccatũ:vt hereticus ẽ pumẽdus ⁊ꝓcedi debet ð infama ros vel ſuſpectos de hmõi erroꝛe:ſicut contra

infamatos de hereſi.cle.ex graui.de vſu. Mec

etiã de inre ciuili hodie ꝓcedũtur: imo ſunt ꝓ⸗ hibite. vt no.glo. in. c· qi dic.xij qiiij.⁊ in.c. qꝛ in oĩbus.de vſu. Quia ĩꝑatoꝛ dicit ſe ample

ctere quattuoꝛ cõcilia:quoꝝ vnñ. ſ.nicenũ eas Phibct. in. d.c.qm̃ muiti.vt in aui.de eccleſi.ti

tu.circa pꝛincipiũ. tem leges imitant᷑ cano⸗ nes ĩ matrimonijs ⁊ vſuris. vt in aut.vt cleri. apudꝓpꝛi.epᷣos ↄue. ij. q.iij.. hic colligit.⁊ de no.ope.nun.c.intelleximus.⁊ in caſu quo vi deni ꝑmitti nõ eſtvſura:ſed rõne intereſſe iltð

lus exigit. Mec ob. dcutronomij.xxiij. Mon feneraberis fratri tuo ſed alieno:qꝛ in vcra lra nõ hf illud ſed alienoꝛſed fuit ꝑ iudeos appo⸗ ſitũ:alii Zdicerer ſibi ſcriptura. vt pʒ Erxo.xxij. ⁊ deutronomij. ij. Wel dic q fuit permiſſio:ſiẽ ⁊ libellus repudij ne maius malũ facerent. vt pʒ Iſa. vi. Item nec illud deutronomij. xv. ꝙe

ncraberis multis gentibꝰ:⁊ ipſe a nullo fenuſ

accipies:qꝛ ibi ponit᷑ ↄñs ꝓ antecedente quafi dicat tantam abũdantiam habebis ꝙ poteris multis fenenari fivolueriſ.⁊ tu a nulio mutua ri idigebis. Itẽ nec illnd.c.ab illo.xiiij. qiiij. qð intelligit nõ vſura.ſed recupatio debiti li vſu⸗ ra. Et ſic lʒ dũmodo nõ ſit ſcandalũ.vt..patct

vſura.i.. xxiiij.⁊.xlviij.

Dtrů liceat accipere ſub vſuris..vt colli go ex Ri.in.iiij. di.xv.q.v.ar.v.⁊ Tho.ßa ße. q lrr viij. ar. uiij.⁊ Inno.⁊ Jo.an.in.c. dilectus.ð fimo.⁊ Ma. poſt o.itũd.c.ſuper co.de vf ur. Mag. ⁊ Archi. in.c.mouct. xxij. q.i.ð aut ille qaccipit ſub vſura:hoc facit ꝓ opere illicito.

Et ſic nullo modo lʒ:ĩmo Im Archi.⁊ Nodo.

Peccat moꝛtaliter. Aut facitꝙ operc licito. Et ſic diſtinguo qʒ ant tale ẽ extreme neceſſitatis. ⁊tʒ Inno.in. d.c.ſuper eo. ꝙ ſi non poſſim

inducere ꝓrimũ ad mutuãdũ grãtig:⁊ ego fa

„

me peribo mii mutuet:ꝙ mihi indacere enʒ ad mutuãdũ ſub vſuri vt maius maluʒ cuitet

[homicidiũ: Etlʒ pꝛuma fronte videat hoc di⸗ ctũ mirabile:ẽ ramẽ rõnabile. Mecẽ hocꝓcu ·

rare peccatũ:ſedvolẽti cõmittere peccatũ ꝑſua

ſio eſt. vt ſaltẽ min⸗ eccet: qð lʒ.xiij. di. duo. Si aũt opus non eſt talis neceſfitatꝭ extreme

tunc ſubdiſtinguo. Aut ille paratus ẽ dare ſi ub vſuris.⁊ ſic iʒ accipere ab eo ſub vſuris ſ olum P oi oꝑe taliter neceſſario:qð fi omitterẽ nota biliter dãnificarer vel notabilẽ paterer penu⸗

riã ego vel alter vel ꝑpꝑ ſubuentionẽ ncceffita⸗ tis ſue vel alterius pᷣm Ri.⁊ Tho.vbi.ðvel 6ʒ

Archi. vbi.ð.etiã ꝓ operevtilner quo habeo cõ

ſequi vtilitatẽ vei m Mo. ⁊ Ma. Inno. Ant. de bu. Jo.· de ana.in. d.c ſuper co.ẽt pꝛo oĩ ope

indifferenti ⁊ plʒ qꝛ m Aug.ĩ ench. Deus vti

tur oĩbꝰpeccatis ad aliqð bonũ ſic ſilr nos poſ ſumus. Aut ille nõ eſt paratus dare ſub vſuri. Et ſic non lʒ inducere eũ ad mutuandum ſub vſuris:niſi cũ peccato moꝛtali inducentis: ex⸗

cepto caſu maioꝛis mali euitandi.vt dictumẽ

tra penas quibꝰpuniũtur a deo:ſi ſunt vfura⸗

„

inflictas.

Pꝛima ſunt ĩfames ifamia iuris.C.ex qui. cau. irro. infa. ipꝛobum. Dñ vt diciꝝ do. Ant. in c. Raynutins. de teſta.etiq̃ de iureè cinil ho

die oĩs vſurariꝰeſt intamis:⁊ ita dicit ctiq no

rare Wart.in. d.l.ipꝛobũ.⁊ per hoc fuiſſe deter minatũ.ꝙ fi frater meꝰↄſtituit vſ urariũ here⸗ dẽ:qꝙ ego poſſum rũpere teſtamẽtũ ꝑ querciã

inoficiofi. C.de inoffi.te..fratres.⁊ ꝙ lic de fa

cto obtinnit? cõſuluit:multomagis ſunt infa mes de iure canonico: vt in.c. ifames.iij.q.vij.

—

⁊. vtq.i.ifames Ccða ꝙ ad cõionẽ gltaris non ſunt admit⸗ tẽdic. qꝛ in oĩbꝰ. de vſu.⁊ intelligu abbas ⁊ ſe⸗

quit᷑ a.in. d.c.qꝛ in oĩbus.ꝙ nð debẽt admit

ti ad eccleſiã qñ celebꝛãtur viuina:qꝛ aſiſtẽtes in eccieſia rũãc vicãtur admitti adcionemata ris ⁊ plʒ: vt ↄfuſi reſipiſcãt vt dicimꝰ de excõi cato.in.c.pia.de ercep.li.vi.

Tertia ꝙ nõ admittunt᷑ adoblariõeʒ offerẽ 6

dũ.d.c.qꝛ in oĩhu.

CQnarra ꝙ nõ fepeliãtur ĩeccefiaſtica ſepul tura.d.c.qꝛ in oibus. que pena cũ duabus pꝛc⸗

cedenribus ẽ lateraũ.ↄcilij poſita in. d.c.qʒ in

Vuibꝰpenis ſubijciũtur vſ urarij.h. ꝙ vl⸗

rij manifeſti icurrunt multas penas a iure eis