teſt cãri adiſtinctis foꝛmaliter. igit plurafo:

„—

maliter poſunt cãriab vno foꝛm̃aliter · vña paret de ſe qꝛ magi& hʒ reduci plurglitas ef

kectuñũ in vnã cãʒ qᷓ; vnitas efiectus ĩ plures

cs. Dis. n. pluralitas reducit᷑ ad vnum ꝑꝛo bo ↄñaʒ · qꝛ caloꝛ⁊ motus localis in aiali bm ſpeciẽ diſtinguunt᷑? fonnalit:ſʒ caloꝛ⁊ mot? caufant raritatẽ qugeſt vna m ſpeciè ⁊ for⸗ maliter. igi᷑⁊c. ¶ſ Tertio ſic qꝛ non minꝰeſt

otes pꝛincipiũ zctiuũ agẽdo qᷓ; pꝛincipium aſſiuũ recipiendo. ſed vnuʒ ⁊ idem paſliuũ

in ſe foꝛmalit indiſtinctũ: pdt diſtinctã pʒ ſpe

ciem in ſe recipere igit᷑ vnũ ⁊ idem actiuũ in ſe foꝛmaliter indiſtincii pol diſtincta fm ſge

„

eiẽ cãre. ⁊ ſic pʒminoꝛ ſequiligit ↄcło 5 traarguit᷑: quia idem manes idem reſpectu

einſdem natũ eſt facere idem naturalit᷑: ſÿſic cſt inpꝛopoſiro · igit idem obiectũ nõcãt di ſtictos actꝰ.ſ.intelleciò; volitionẽ.ñdeo

—.

agẽs naturale manes idem reſpectu eiu⸗ deʒ facit idem pꝛout idem opponit oppoſit. qꝛnon facit oppoſita:ſeq no facit ideʒ pꝛout

6

idẽ op onit diltinctis. lit ꝙ idẽ ⁊c.facit idé in eodem ſuſceptiuo led hic ſunrdiſtincta ſul

ceptiua. Rliudeni eſt ſuſceptiuũ acius vole diqui tñ eauſant ab eodem obiecto. ſiẽ calo?

ſolis mollifcat cera mutũ aũt indurat. Ter tia cõcluſio ꝙ obiectũ iutellectus⁊ volůtatis nondiſtinguunt᷑ phoc ꝙ vniuſaliter ⁊ ſemꝑ

glia ratio ſi in ðbiecio que tminer intelleciũ

⁊alia in obiecto que terminet voluntatẽ. pꝛo patur ſic qʒ aut illa ratioque in obiecto reimi

nat actũ volumtatis fminat Actum iptellect“ ⁊ cognoſcit᷑ ab intellectu aut non. Ii ſi ha

beo pꝛopoſuum: ſinon igitur volũtas vult

E

gliquid incognitũ qðẽ impoſſbile igitur xc.

Rudetur ꝙ illa ratio eſt cognita non foꝛna ſirer ſed materialit᷑. q cognis eſt mrdnem

gliqus que eſt idẽ mate rialit ců illa rõne qu

rerminat actũ xlũtaris pulã cũ ròne boni. ß ñ foꝛmalit.

—

ens ilã rõeʒ ᷣm quã obiectũ intelleci diſti

gnit ab obiecto voiũtaris. Autdiſtinguit eã

Tapptehtdit vrdiſtinctã ab obiecto mareria

icnt nd. Siñ appꝛehendikigi nũc poteſt

eamdtſtinguere. Si ſic igit volũtas pot eñ velie. ⁊ ſi idem qð pꝛiusců intelleci?⁊vo⸗ luntas ſint equalambitus hm bim̃ augꝰ.

Contra iftã cõcuſionem arguit quadruptr.

pꝛimo ſic. ille rõncs foꝛmales diſferũt ᷣm ſe

pquanꝝ dfa diſtiguũt᷑ actuſ diſtincti genere

Sed pdiſtinctionẽ obiectoꝝ actus itellecr?

oluntatis diſtiguũt᷑ gñe.igit&. WMinoꝛ

part pꝛobo maioꝛẽ ſicur nonẽ dare gen⸗ ſine ſpecie ita nec ꝑ diſtinctõnem gencris ſi

Contraqʒ intellectus intelli

„

nediſtinctde ſpeciel.bacius differentes ſolů ſpẽ differũt ꝑrões foꝛmales obiectoꝝ. igitur

Pecũdo ſic. qꝛad diſtinctòes reſßeciu um tequirit diſtinctiofoꝛmalis tioꝝ ptʒ de ſi militudiue kundata in albedine in ↄpatõe ad aliam albedinem:⁊ diſſimiliucine fundatai ipſa ꝑↄpatòem ad nigredinẽ. ß reſpcũs quẽ

fůdat acius intelligendi ad obiectũ ẽ diſtict? foꝛmaliter ab eoquẽ fůdat actulintelligendi volendiad ipſum· igitur&.(Tertio ſicct eſtↄfirmatio pꝛecedentis. nõininoꝛ diuerſ

tas requirit᷑ in termino diuerſaꝝ relaönum qi fundamẽto. ß diuerſe relaies nõ pñt fů dariin eodẽfũdamentofoꝛmalit ptʒ ꝑ phm ʒphicoꝝ ꝙ potentig ad ſanitaẽ⁊ ad egritu dinem noe eadẽ potẽtia:glias ſanitas⁊ infir mitas eẽnt idẽ. igi᷑ ncc ad eũdẽ kminũ foꝛma liter. ¶ Quartoſi qſi obmpedẽ rõnem foꝛmalẽ tmiaret vtrůq; actũ ab vtroq; ↄſileʒ denoiaideʒ reciperet ptʒ obmnð ſoꝛtitur denoĩatònẽ ex actu niſiròe tminãdi:ß obm recipit ↄſitem denoiaideʒ ab vtroq; pis qñ eodẽ md denoiska ↄgnitõe vel viliòe fcuta volũtate vel afruitõe. igit⁊ ſſ Ed iſtas rõ nes rñdeo.ad pꝛimã döm ꝙ maioꝛ bʒ vᷣitaẽ in illis ꝑquoꝝ dram intriſece act?diſtinguũ tur ß nò hʒ vᷣilatẽ in illis ꝑquoꝝ dram acius extrinſece diſtinguũt᷑ſicut ſunt obiecta.ſuffi cit enim g ille rõncs foꝛmaleſdiſtinguãtvu alitcr. d ſecũdã dõm ꝙ maioꝛ hʒ vitatẽ vbi illi eſpcũl fůdant in eodẽ fůdamenio ſtẽ̃ exempliticalde ſilitudine diſſimilitudie fů datis in eadẽ albedine. ad quaꝝ diſtinctõne neccſſario requirit᷑ diſtinctõ terminon: ß nõ hʒ vitatẽ de rcſpectibus fundatis in diuerß fundamentis. tales ci pñt àd eũdẽ tminũ ter minari quẽ plurificari nõ opoꝛetꝓpter plu ralitatẽ reſpectuũ cũ ſutficienter plurifice᷑ ex plurificatòe fũdamẽtoꝝ. Ad tertiuʒ qñ dẽ nõ mioꝛ diuerſitas E ven ẽidiſtinctẽne · icti oʒ eiꝙad diũſificãdũ fſpcũl diuerſi tas ſit velin fůdamenro vel in termio.⁊ ſi ſit in fůdamẽto ñ optet ꝙſit in termio ⁊ ecduer ſo ⁊ cũ dñ ꝙ diuerſi reſpectus nò pñt fũdari ĩeodẽ fundamẽto foꝛmalit᷑ negandũ ẽ qꝛ cẽt pceſſusi ifinitũ. qꝛ aut illi duo reſpcũs fun⸗

—

ant in codeʒ fůdamẽto foꝛmalit aut in alio Talio.ſi pꝛimo mõð hẽo ꝓpoſiuũ. Bi ſecundo querode illo alio? glio vtrů ſint i eodẽ talio xalio ⁊ ſic in infinitum Ad auctoꝛitaem Ariſtotilis dicendum. Q ipſe loquitur de

otentia obiectiua non ſbicctiua.ſienim ila

kſſet eadem:eadem eſſet ſanitas? infrmitas

Secũdo poteſt dici ꝙ ipſe loquitur de po

cᷣii ꝓpinqua neceſſiãle. Zid introduclio⸗