xdrõnem pme opinionis rñdeonegãdo minoꝛẽ ad ꝓbatõnẽ dðʒ ꝙ maioꝛẽ falſa. qꝛ ac tus intelligendiẽ memoꝛabilis ⁊ tñ nõhʒ ali

quã ſpeciem reſpectu ipſi?ß ꝑeandẽ n (

quã itelligit ohm itelligit᷑ t ipſe actus intel

gendi actu reflexo. Similiter h in ꝓpoſito p eandẽ ſpẽm pquaʒ intelligit albů inrelligo medium potentiam ⁊ actũ: reſpectu oĩim iſto rũ nõ habeo niſi vnã ſpẽm. Pico ẽtꝙ ilia ſpẽſ non eſt coꝛpalis ſed ſpũalis loquendo de ſpẽ

que eſt iectiue in intellectu.⁊ iicfalſum aſſu

mit. id bmã ròem ſecunde opinionis di cendů ꝙ ratio eſt contra facientẽ. quia tẽpuſ ẽ ſenſibile vt dicit ariſtotiles in libꝛo de mẽo⸗ ria ⁊ reminiſcentia eodẽ ſenſu quo pcipim magnitudinem ⁊ motũ eodem ꝑcipimꝰ ⁊tẽ· pus. Mec obſtat ꝙ ſit ſucceſſiuũ.quia⁊ motꝰ xſt ſucceſſiuũ.⁊ tamen ſentitur ex ſecundo de

anima. Mec obſtat ꝙ ſit nũs.qꝛ ⁊ nůũs eſt ſen

ſibile cõe vt diẽ philoſophꝰibidẽ ⁊ ↄmẽtatoꝛ quarto phicoꝝ. d ſecũdũ dðm ꝙ quam- uis aliqui actuſ bꝛutoꝛum poſſent ſaluari ne gando in cis pꝛeteriti ⁊ futuri cognitionem pon tamen omnes. pica enim loquitur t fa⸗ cit quaſdam voces ſimiles humanis vocibꝰ

quod nullo mõ poteſt fieri niſi ex retentione

⁊ memoꝛatõne ſonon appꝛehẽſoꝝ a voce ho minis: vñ apparet cũ ſibi voces hůane ꝓpo⸗ nůũt᷑ maxime in nocte qñ diſciplinabilioꝛ ẽ de die foꝛmatõis hmõi vocũ memoꝛat⁊ ꝓferre nitit᷑. ß B impoſſibile eſt ſaluare ꝑactualẽ mo tõnem obiecti vel ꝑ influentiam ſuꝑcelcſtem que generalis ẽ ⁊ huic pice ⁊ alijs omib. igit S. ubitatur ꝑtꝝ memoꝛia h diſtinguat᷑ ab intelligentia. he hoc pono tres ↄcluſi ones. ꝛima cõcluſio qꝛ ſi accipiatur mẽo ria ꝓ hncipio receptiuo ſpẽi intelligibił⁊ in- tellligentia ꝓ hncipio recepriuo foꝛmalis in tellectòis. em oꝛia nõ diſtinguit᷑ realit ab intelligentia hm ſe lʒ poſſet diſtingui m hitu dines ad diuerſos actus receptos. ꝓbat᷑. qꝛ aut eſt vnũ? idem pꝛincipiũ foꝛmaliter rece priuũ ſpẽi qð ptinet ad memoꝛiã ⁊ noticie qð prinet ad intelligẽdũ vłaliud ⁊ gliud.ſi pᷣmo mò hẽo ꝓpoſitũ. Sifecũdo mõ.igit᷑ opoꝛtet dare duos intellectus poſſibiles qðᷣ ẽ abſur⸗ dũ. Becũda ↄcluſio ſi accipiat memoria ꝓ bncipio ꝓductiuo noticie genite ⁊ intelli/ gẽtia ꝓ bncipio receptiuo noticie actualiſ ſic mẽoꝛia diſtiguit᷑ realiter ab intelligẽtia. ꝓba tur qꝛ actiuũ diſtiguit᷑faliter a paſſiuo ſibi re latiue 25 ito vt patet in pꝛecedenti qõne 6 moiaẽ pncipiũ actiuũ noticie genite itel

„

ligentiq aũt accepta ꝓ keihi receptiuo ac

tnlinotciẽhneiii paſiuũſdicppoſii

igitur memoꝛlat intelligentia realiter diſtin guuntur. Tertiaconcluſio g ſiaccipiarur memoꝛia pꝛo pꝛincipio actiuo noticie geni-

te. ⁊ accipiatur intelligentia pꝛo foꝛmali noti cia ſic in nobis memoꝛis differt realiter ab intelligentia ſicut totuma parte que realiter

in toto includitur. ꝓbatur quia vbi totũ in⸗

cludit plura realiter quodlibet illoꝛum diſti guitur ab illo toto ſicut pars a toto.ßᷣ memo ria vt pꝛincipium actiuum includit plura re aliter includit enim intellectum agentem vt parentem. Memoꝛia enim parit noticiam includit enim ſpeciem intelligibilem: inciu- dit etiam actum intelligendi velactualeʒ no ticiam.igit᷑ ⁊. Ex his habetur reſolutio du by moti. intellectus ⁊ volũtas ſint idem realiter

In iſta queſtione tria videbunt᷑. pꝛimode di ſtinctione obiectoꝛum intellectus ⁊ volunta tis ſecundo de diſtinetione actuum · tertio de diſtinctione ipſarum potentiarum ſſhe diſtinctõpe obiectoꝛum ponoquinq; conclu ſiones. Pꝛima concluſio obiectum intellec⸗ tus ⁊ voluntatis ſimpliciter non differunt ſicut diůſe res.ꝓbat᷑m oẽs.ens ẽ ohm itel lẽs ⁊ bonũ ẽ obm volũtatis.ſed bonũ⁊ ẽs diſtinguuntur realiter. igitur&. ¶ Secun do quia idem non diſtinguit᷑ a ſeipſo realuer ſed illud idem quod volitũẽ a volũtate ẽ cog nitum ab intellectu.igitur ⁊c̃. Tertio aut i⸗ lud idem quod eſt volitum a voluntate eſt co gnitum ab intellectu aut non. ſi ſie habeo ꝓ⸗ poſittum.ſi non igitur aliquid eſt volituʒ qð non eſt cognitum. quod eſt impoſſibile. Et contra Auguſtinum libꝛo decimo de trinita

te capitulo pꝛimo. ¶ Secunda concluſio ob

ſectum intellectus ⁊ voluntatis non diſtin⸗ guũtur ſicut foꝛmalitates ex natura rei diſti ctõne pꝛeueniente actum intellectus. ꝓbat quia ſi ens ⁊ bonum diſtinguerentur ex na⸗ tura rei diſtinctione pꝛeueniente actum intel lectus ⁊ voluntatis hoc eſſet pꝛo tanto maxi me. quia vnum ⁊ idem indiſtinctum ex natu ra rei non poſſet cauſare diſtinctaᷣm ſpeci⸗

em immediate. ſed vnum ⁊ idem foꝛmaliter

indiſtinctum potęſt cauſare diſtincta pᷣm ſpe ciem.igitur ⁊c. aioꝛ patet quiailludẽ po tiſimum motiuum ex quo aduerſarmout tur. pꝛobo inoꝛem pꝛimo. quiaa nonc lido pᷣt foꝛmalit cãri calið. foꝛmalit igitandi ſtictd foꝛmalt pñt cãri diſticta foꝛmaſ. ña ꝓbatqꝛñ pi/opponũtdiſticta foꝛmal idiſi etofonna ꝙᷓcalida fonmaliter nõcalido foꝛ maliter, Secũdo ſic qꝛ vnũ fomaliter po

ericur quinquageſimoquarto xtrũ y m

etn

„ i w nhwibo rn ſ bw

eo

H

rnin

inl 5

ipbuy xiniwoq nmu hn vms n wnor

m ſnni

monichem mnn iu /lnq vininq ihinmn nhici tünqyn kindu niutiom ndespn knügi

uinp