rocõlunetus eñ res ſpůalis t mmaterialis.

igit ialis reſ nõeſt ſuficiẽs motiuũ. igit opoꝛ tet ponere aliquã virtuẽ ſpũalem ⁊ imateria lem que vcl per ſe ſolũ moueat intellectũ poi

ſibilẽ vel in cuiuſ virtute intellect?poſſibit ab

obiecto moueat:ſed xle vocamꝰ intellectum agẽtemigitur opoꝛtet ponere intellectũ agẽ tem ¶ Iſic. idem ꝓbat ſcotus · intellectꝰpoſ⸗ ſibiis intelligit vt expientia docet ſed nõpoſ ſet intelligerẽ niſi poneret intellectus agens

iitur neceſſariũ eſt ponere intellectũ agẽteʒ

patet. mino?p atur. Muia obm itelle

ctus pus neceſſario eſt pñs intellectui in rõe obiectiqᷓ; intelligatur. ⁊ hoc verũ eſtde obie⸗

o pmo cognito:ſʒ obm pᷣmo cognituʒ ab in

ellectueſt vte puta homo fʒindifferẽtiã quã pbet ad ſoꝛrẽ ⁊ platonem ⁊ ſic de alis.rale ei eſt obiectũ ʒ ꝙ itellect diſtinguit᷑a ſenſu.igi tur opoꝛtet ꝙ pᷣmo ſit pñs intellectui in rõne obiecti vłis qui itelligarur:ſed hoe nõ poteſt ieri niſi per intellectũ agentẽ ⁊ actidem ſuam irur c. Mpi. iſtã pbat. qꝛ quiditafmãlis ex jiens in fantaſmate fieri nõ pot vłis niſi ꝑab ſractidem cum vt ibieſt ſichm ſe ꝑricularis

ſʒ iſiud eſſe abſtractũ⁊ iſtaabſtractio vrpᷣuia

jntellectioni nõ pt fieri niſiꝑ intellectũ fagen tem qꝛ necq̃cunqʒ potẽtia ſenſitiua ad hoc ſe extendit. Nec intellectio intellectus poſſibit cum illa vłkitas ſir pꝛeuia intellectiòi intellect? poſſidilis ꝑauã ſolů faceret ilã abſtractibem jſbi cõpeteret. igirur opoꝛtet ꝙ fiat per itel ectum agentẽ. igit opoꝛtet ponere intellectũ agentẽ Jarguo lic ad idẽ. Jmpoſſibile eſt

„

idẽ relpectueiuſdẽ numero ſit in actu ⁊ in

potẽtia: ß intellectus poſſibilis eſt in potẽtia aoẽm intellectiõem igit reſpectu nulliꝰ pot eſſe in actu:⁊ ſic nullam põt cauſare eifectiue Da. qꝛ ipoſſibile eſt vnũ⁊ idẽ ſimplex actũ pabere ⁊ actu carere:ß ſufficiẽs virtuatr ha⸗ bet actũ ⁊ ſuſcipiẽs virtualiter caret actu· igi

tur impoſſibile eſt ꝙ idẽ reſpectu eiuſdꝰ ſit ef

ficiẽs ⁊ mã vel ſpm · Alias pbatides eiuſdem maioꝛis require qðe quinta ſup poꝛphirio cõ ditiõe quinta ſubiecti ſcibilis ⁊ dubio. minoꝛ eſt nota per oẽs. qʒ intellectus poſſibiiẽ m ois itellectionis. qꝛ intellectio nullibi eſt ſbie ctiue niſiin intellecru poſſibili. Tuncquero

inem nò ip̃ albedo. quia effectꝰeẽt nobilioꝛ

ſwa cauſa: nec ſpecies albedinis exiſtens ſen ſuimerioꝛiꝓpier eandẽ cãm:nec ſpẽs intelli⸗

gibitexñs in inrellectu. qꝛ de ip̃o eadẽ dubita iio occurrit cũ ſit in itellectu poſſibili bierrie aquo cauſat᷑· ců igit nec itellecr?poſſibilipof ſi cauſureſpẽʒ itelligibilẽ exiſtẽtẽ in intelleu

determinatiuũ ſicut eſt

ipſam intellectiõeʒ qꝛ itelligo albe

nec aetů itelligẽdi⁊ nihil aliud fingi poſſit. oʒ igit᷑ dare aliquã cãm effectiuam illiꝰactus in⸗ telligẽdi.⁊ illũ noĩoĩtellectũ agẽtẽ. Sʒ dicet᷑ ad iſtas oẽs rões ꝙ bñ ↄcludũt ꝙ opoꝛtct da re intellectũ agentẽ:ß nõꝓbant ꝙ talis intel⸗ lect?agẽs ſit foꝛmakr in aia exiſtes: ſed eſt ab ea ſepatus. ¶ Cõtra pᷣqʒ nõſolů eſt ncẽariũ ponere pᷣncipiũ actiuũ vłe ⁊ cde h etiã ꝓpum cuilibet nãe ⁊ maxie impfeci ſicut nõ ſolũ oʒ ponere ſolẽ ad gñatidem hois.ß etiaʒ in hoie oʒ ponere aliquã vᷣtutẽ ꝓpꝛiã actiuã ad hoĩs

tiõem:h rebinferioꝛibꝰnihil ẽ pfectiꝰ aĩa itellectiua. igit nõ ſolũ ncẽariũ ẽ ponere itelle ctũ vłem ſepatuʒ agẽtẽ ad intellectibem ⁊ ad vłis abſtractionem in aia intellectiua. imo oʒ ponere aliquã vtutẽ actiuã in eo ab illo itelle ctu ſepato pticipatã:⁊; eſt itellecragẽs. Ju xta iliud ſignatũ ẽ ſupꝛa nos lumẽ vultus tui ſ=ſic. Wuia ois illi/actiõis nãlis quã expe rimur in nobis ⁊ q̃ pfici ex conatu nãli opoꝛ tet ponere aliqð pncipiũ opatiõis i nobis ef̃⸗ fectiuũ ipſiꝰ. ß nos expimur in nob iſtã actio nẽ q̃ẽ itelligẽ vłvłr rẽ ↄſiderare. igit opoꝛtet ponẽ pncipiũactiuũ iliꝰopatiõis in nobis:b ſicut dictũẽ pᷣncipiũ actiuũ iſtiꝰopatiõis non põt eſſe ſenſus interioꝛ nec exterioꝛ nec itelle ctus poſſibilis. igit᷑ itellect?agens cdiunetus ¶d rões alteriꝰopinionis rñdeo ad pᷣmaʒ

vicẽdũꝙ licet ꝓpter pñtiam obi ſenſibilis po

tẽtie ſenſitiue nò opoꝛteat ponẽ ſenſũ agẽteʒ

necꝓpter ipꝛeſſiõem ſpẽi.qꝛ eiuſdẽ rõis eſt in medio ⁊ in oꝛgano. Tñ oʒ ponere ⁊ ppterex ceſſũ potẽtie ſenſitiue ſupꝛa ſenſibile⁊ꝓpter exceſſũ actꝰſentiẽdiqͥ cauſari nð põt ſutficien ter ab obiecto ſenſibili.¶ Adæ dicẽduʒ ꝙ argumẽtũ directe eſtꝓ nobis. q ſicut in ge⸗ neratõe viuentiũ p̃ter agẽs vle pmũqðẽ de⸗ ⁊ pꝛeter agẽs ꝑticulare ẽ quaſi ſeminariuʒ

emen hois ⁊ ſemẽ e

ponitur quoddã agens vłe quod eſt quaſic dam vle ſeminariumn ois vite cuius motꝰ eſt ſicut vita exñs oibus ſcʒ ipſum celum.ita eti am in generatione cognitionũ pꝛeter agens

vle bmũqð eſt deus ⁊ pꝛeter agens pricula-

re quod eſt ſeminarium determinatiuũ omiſ

cognitionis. puta hoc fantaſma velillud. hoe

obiectuʒ vel ilud.opoꝛtet dare quoddã agẽs vniuerſale ſeminarium omnis cognitionis? illud eſt intellectus agens.. Veritur quiquageſimo. In quid agat intellectus agens · Be hoc eſt opiniò pᷣ jna durandi qui ponit tres concluſiones. Mꝛima concluſio ꝙ intellectus agens nõ

„ 6„

agit in intellectum poſſibilem. pꝛobur · quia

unc dnumt idem eſſet in potemiat in aciu