—— S
ſeʒala intellectiua. hoc aũt eſt faliůũ ¶ quia ſiagerer in itellectũ intelligeret᷑ in oĩiineile⸗ ctiòne ſicut ⁊ lumẽ videt in qualibet viſiõe. h aũt eſt falſũ. heſic.ſi agerei in intellectũ poſ ſibilẽ nò ageret niſi ſicut cauſa vlis.ſʒ hoc nõ põt eſſe. igit᷑ ⁊c.minoꝛ ꝓbat quiaſicauſa vłis ageret ad effectũ cauſã ꝑticuiariſſupfiuẽt.cũ in cã vłiſit ꝑhectiſſimũ poſſe.⁊ ꝑↄñs pfectiſſi mů agere:ſʒ falſů eſt ꝙ cauſa ꝑticularis ſuꝑ⸗ fiuat. igitur falſuʒ eſt ꝙ cauſa vtis agat. x⸗ concluſio ꝙ inteliect?agẽs in fantaſma nò im
pmat aliquã foꝛmõ.pꝛobat. qꝛ ſi itellect?agẽs
aliquã foꝛmã impmeret in fantaſma tũc ſpẽs itelligibilis ⁊ act ꝰintelligendi eẽnt ſimiles illi foꝛme:ſed hoc eſt falſũ.qꝛ potiꝰ aſſimilant᷑ rei cuiꝰeſt fantaſina.igit ⁊c̃. ꝓbat maioꝛẽ. Muia etfect?aſſimilat cãe quãtum ad illud qðeſt rõ agendi in cã:ſed ſi aliqua virtus impꝛimeret᷑
in fantaſmate ab intellectu agente illa eẽt fan
raſinati ratio agẽdi ⁊ immutãdi intellectũ poſ ſibilẽ.igit ⁊c.⁊quia virtus illa eſſet coꝛpalis ⁊ mãlis ⁊ ꝑticularis.igit nõ plus ꝑ eã poſſet fantalma mouere intellectũ q; ꝑſe ſolum. ßcòcluſio eiuſdem eſt. ꝙ ipſe itellecr?agẽs cbnfoꝛtat fantaſma ꝑ ſuã pñtialem aſſiſtẽtia Dꝛobatur. Muia ilið qð eſt motiuũ alicuiuſ hbhci in ꝓpoꝛtionatũ ꝓpter debilitatẽ ſuam Zfoꝛtat ꝑ aiſiſtẽtiaʒ pñtialẽ illiꝰqð in illo gñ̃e eſt perfectiſſimũ:ſed qͥditas mãlis eſt. motiua intellect?.patet. qꝛ effectꝰreceptuſ in intellẽu puta ſpẽs ⁊ actus aſſimilant᷑ obiecto materia li:tamẽ eſt imperfectum motiuũ.qʒ cũ cõditi onibns mãlibus ⁊ ꝑticularibus implicatum. igit per ilud qðeſt pfectiſſimũ in genere itel ligibiliũ cuiuſmodi eſt inellectus agẽs cõ foꝛ tat per ſuam pñtialem coaſſiſtentiã ſicut qᷓli⸗ tas elemẽtaris ꝑ coaſſiſtentiã vᷣtutis celeſtis
ſicut etiã graue ↄfonat᷑ quanto plul appꝛopi
quat ad cẽntꝝ terre.nõ per additiòem alicui?
grauitatis. Et caloꝛ plus põt in ſicco qᷓ; in hu
mido. quãuis ſiccitas nihil caloꝛi addat.ſic eſt in ꝓpoſito. Et ex hoc inferũt duo icidẽtia.p⸗ mu.ꝙy intellectus agẽs dicit illuſtrare fanta⸗ ſina qð verum eſt. qꝛ ip̃e hm ſe eſtqðᷣdã ſpũa- le lumẽ. Et ideo per ſuã aſſiſtẽtiã illuſtrat fã⸗ taſia. ſxꝙ depurat fantaſma.qð verum eſt ex parte eifectus cauſatia fantaſmate.qꝛ eſfecrus ille immaterialiter repñtat⁊ vliter
⁊ non cũ cõditiõibus mãlibus cum qͥbus fan
taſina eſt chuolutũ.⁊ ideo ex parte etfectꝰper coaſſiſtẽtiã intellectꝰagentiſ fantaſma ẽ depu
ratuʒ. Wöõtra iſtã opinionẽ arguit q̃drupli
citer. ꝓmo ſic. q videtꝙ deſtruat intellectum agentẽ. Maʒ oĩ ciqð eſt agens foꝛmaliter coꝛ
reẽſpondet aliqᷓ foꝛma ꝓ termino ꝓducto:ſed
ꝑte intellectui agenti pꝛo termino ꝓducto nł la foꝛma coꝛꝛeſpõdet.igit᷑ inellecrĩ agens nõ eſt foꝛmaliter agens. qð eſt cõtradictio. Pice
tur foꝛtaſſis ꝙ intellectꝰagẽs ꝓprer hoc non
dicitur agens ꝙ aliqͥd ꝓducat:ſed quia ꝑeiuſ aſſiſtentiã aliud aliquid agat qð nd ni ſieidem intellect?agens aſſiſteret. ontrg qʒ intellectuſagens dicit agẽs eomò quo pn⸗
cipium actiuũ dicit agens. patet ꝑphm ʒẽ de
aia.qͥ iſtã ꝓpem aſſumit:ß in omni natura i qua ẽ dare illa duo pncipia actiuũ dicit agẽs quia ꝓducit. igitur& ſſxſic. quia ſicur ſehʒ intellectus poſſibilis ad recipere⁊ patiita i⸗ tellectꝰad agere:ß itellectus poſſibilis vere⁊ realiter recipit.igitur irellectus agens vere ⁊ realiter agit./ʒſic. q agens v vere ⁊re aliter agit.⁊ magis infiuit q; cauſa ⁊ h intel lectus agens eſi cauſa vlis eius qðagit᷑ in in tellectu. igit᷑ ⁊c.minoꝛ còceditur ꝑeos.gioꝛ etiam pꝛobatur.qꝛ cãlitas que eſt in inferẽdo ſimilis eſt cauſalitati in pꝛoducẽdoꝛſeq in ife
rendo cõcurrũt ambe premiſſeſcʒ vłis ⁊ ꝑti
cularis. igit᷑⁊ in pꝛoducẽdo. non plꝰpot intellectus agens dici actiuũ velagens qᷓ ſic cum reſpectu caloꝛis vel reſpectueffectus ꝓ ductiꝑ caloꝛem:ß ſiccum ndeſt actiuũ necg⸗ ens beſt qualitas paſſiua ſaltim magis pal iua qᷓ; actiua.igitur ⁊. ſxſic. qꝛ aſſiſtentia paſſiua ↄfoꝛtat actiuũ ſicit patet ꝑexemplů fuum:ſed intellectus poſſibilis ita aſſiſtit pꝛe ſentialiter fantaſmati⁊ eſtꝓpꝛiũ paſſiuũ eiui igitur confoꝛtabit fantaſina vt pfectiagat qᷓ; ageret in alio paſſiuo:ß ſic cõfoꝛtans eſt intel lectus agens.igitur intellectus poſſibilis eſt inellectꝰagenſ⁊ ſic nõ erit neceſſariũ aliũ po nere intellectũ agentem qᷓ; poſſibilẽ. qð eſt cõ tra veram phiam. ſ Aid rões alterius opini onis ad pᷣmã ròem pꝛo pꝛima cõcluſiõe dico ꝙ idem per diuerſa ꝑ eẽntiam poõt eſle in po⸗ tẽtia ⁊ in actu ſicut poſtea habet᷑. ¶Adæz dicendũ ꝙ nd opoꝛtet ꝙ omne mouens ad co
gnitionem ↄgnoſcat ab illa cognirione. alias
deus cognoſceret᷑ ab omni cognitione enũiti ua. qð eſfalſum ⁊ etiam ſpẽs intelligibilis co gnoſceret⁊ habitus ⁊ multaalia. ſed vexꝑẽgꝑ imouens ad cognitiõeʒ ꝑmodũ obiecti ↄgno ſcit:ſic aũt ſe habet lumen in viſu:non ſicaũt ſe habet intellectus ad agens in intellectiõe Ad ʒdicẽdum per interemptiꝰem mio
ris. Adꝓbationem dicẽdũ ꝙ cauſa ſufficiẽti poſita ois alia ſupfluit que eſt alia ſolũ ßʒ op
poſitũ incluſum: ti in eodẽ oꝛdineaq cauſan qumnſed cauſs ſufficienti in vno oꝛine pol ta non ſupfuit alia in alio oꝛdine poiitg. mo⸗ do cauia vlis ſuſficiens in oꝛdin ſuo babet
inicod kmian bteh ſrnGon mias leclinf zůj iduñonc midcuſon