gnius ſe habet qᷓ ſi eſſet pꝛincipiũ pꝛoxim oparionis. Alie aũt foꝛme Pales licʒ non ſint qð agãt. qꝛ nõ ſubſiſtũt.tñ ſunt pncipia opatð nůnò ꝓxima.ſʒ pᷣncipalia. h capꝛcoluſ Ad

mã ꝓbatiõem dicẽdũ ꝙ nõ eſt ꝓceſſus in ifi⸗

nitũ. qꝛ ſiſtit in potẽtia que ẽ ĩimediatũ pꝛicipi um opatiõis vt quoaliqͥs agit nec ipſiꝰt aliq̃ potẽtia. q ipſa nò eſt ilud qðagit. ⁊detiaʒ pbatio vt dicit capꝛeolus peccat ꝑ fallatiam Imris a pluribus cãis veritatis ad vnã argu endo. Nrguit eniſic. Bubſtãtia imediate ge⸗ nexat᷑ a ſba.& ſtãtiaẽ imediatũ pꝛicipiũ ope raionis. vbi ↄſtat accñs hre duaſcãs verita tiꝗ. Bubſtãtiã eni immediate gůaria ſba põt dupliciter itelligi. aut qꝛ ſpa ſe habet in illa ge

neratione vt immediatuʒ pꝛincipiũ quo:aut

qꝛ ſe habet yt imediarũ pꝛincipius qð. Vlud gůr añſ nd cõcedit in pꝛimoſenſu ß inzEtqꝛ arguẽs infert bnů ſenſum. igit nihil dicit cò⸗ tra nos igit fallit modo pᷣdicto. In gatione eniignis imediatũ pꝛicipiuʒ quod eſt ſba ig nis. ſed imediatũ pꝛincipiũ quo ẽ caloꝛ. Non eniʒ caloꝛ ignis cõburit ſtupã:ſʒ ignis calid? Pinne eni generãſẽ cõpoſitũ ꝰmecha.ſicut ⁊oẽ genitũ. joꝛma eni nò ꝓducit ſuppoſituʒ ß ſuppoſitũ per foꝛmã.¶ Ad illud qðarguit

ð rijſionẽ dataʒ de agentẽ inſtrumẽtali. Sico

ꝙ ↄa ſua nõ valet. nõ eni ſeqͥ᷑. accñs ẽ agẽs initrumẽtale. vel inſtrumẽtũ aie vel ibſtantie igitiba habet aliã efficiẽtiã velactiõem quam no agit mediante accñte. fallit eni ↄña cũ loqͥ⸗ murde inſtrumẽto cõiũcto pꝛincipali agenti ſic ꝙ; illud inſtrumẽtũ nullã actiõem hʒ ꝓpꝛie hages pꝛicipale hʒ actibemꝑ illud. Tüceni nõ opoꝛtʒ ꝙ alia actio attribuat᷑ pꝛicipaliagẽ tiæ⁊ alia inſtrumẽto.ſʒ opoꝛtet ꝙ inſtrumẽtuʒ ſi pꝛincipiũ quo.⁊ ſpa pꝛiucipiũ qð. Et ideo impꝛopꝛie dicit ꝙ accñs ſit agẽs inſtrumẽta⸗ le:ß ẽ inſtrumẽtũ agẽtis. ¶Ad qͥntãq̃ẽ etiaʒ

cõtra eandẽ rñſidem dicit ad minoꝛẽ ꝙ eſt mt

tiplex. Et iõ ↄñ̃a peccat pꝑfallatiã ↄñtis vt pꝛi us. Iccñs eni vel inſtrumẽtũ accntale attin⸗ gere terminũ gfatòis põt intelligi dupliciter ynoꝙ attingat ꝑmoduʒ giiantis vel agẽtis vel pꝛincipi qð ⁊ iſtoꝰnò cõcedit᷑. Alioꝰꝙ at⸗ tingat illo quo pꝛincipiũ quo ꝓductòis ĩſtru mẽtale dicit artingere termis ꝓductiõis. Et iſto mb in generatiòe ignis caloꝛ attigit ignẽ

genitüũ. qꝛẽ pᷣncipiũ quo ĩſtrumẽtale illiꝰ gño niſ⁊foꝛma igniſ hᷣncipiũ qͥ pꝛicipale.⁊ igniſẽ Picipiũ qð pducit⁊ generat. Mꝛobatio aũt

qarguẽs iſtã mi. ꝓbat nõ alið cõcludit niſi ꝙ

actio accidẽtis pꝛeſuppðit in mã̃ foꝛmã Walẽ

Aalias rões de diſtictiòe foꝛmali dico ꝙ ↄeludũt ñ ſolů diſtictioeʒ foꝛmalẽ ⁊ falẽ ⁊ eẽn

tialẽ. Tů pᷣma rõ ita dʒ moditicgri. qꝛ illaque ſic ſe hñt ꝙ vnũ nð ponit in diffinitide alteri? nec ecõuerſo nec ãbo in diffinitiõe terti ilia di ſtinguũt᷑etiã foꝛmalr ⁊ eẽmiatr.⁊ tũc bñ ↄclu deret. Alias illaꝓpõ eſt falſa.ſeq̃ret᷑eniꝙ ge⸗ nꝰ⁊ df̃a differrẽt foꝛmałr qðẽ falſũ ⁊ ĩpꝛoba⸗ tů in qͥſtiõbſup poꝛphirio. diædicẽdũ

ꝙ pdt reduci còtra faciẽteʒ.qꝛ arguo ſic. Oñ

aliqd realiter ꝓ ſe ↄpetit vni ſic ꝙ nòalteri re aliter illa diſtiguũt᷑ realiter ⁊ foꝛmalr ⁊ eẽnti

aliter. ſʒ eẽntie ꝑ ſe cõpetit realr ſbijci ip̃is po

tẽtijs ⁊ eẽntiatr: ñ at potẽtijs ↄpetit eẽntiali ter ſciipi eẽntie. id diſtiguũt᷑ eẽntiatr. dico igitꝙ ſicut argumẽtũ ↄcludit diſtictdem foꝛ⸗ malẽ ita eẽntiatr.alias nõ valet.qꝛ foꝛmalitas ⁊ eeẽntia idẽ ſũt vt ſepiꝰꝓbatũ ẽ.& Acd pꝛimã rõem occam Coceſſa ma.mi.eſt falſa. ntelle

ctus eni⁊ volũtas nõ ꝓpꝛie mutãt᷑.ſ aĩa ᷣm

ipastnecꝓpꝛie ſbijciũt Zrs actibꝰ:ſʒ ſůt rõeſ ſubiciẽdi ipi ſubſtãtie. Et ſůt illa qͥbꝰſubſtãtia erficit᷑ ꝓpꝛiũ ſbᷣm aliquoꝝ accñtiũ.nec etiã ac cidẽtia ꝓpꝛie mutãt᷑:ſʒ ſũtjrões mutãdi ip̃i ſtãtie. Et ſi dicat accñs ex ñ mutarieſt impꝛo pꝛie dictũ:nec tũc illo mõ mutationis loquen do eſſet va ipᷣa maioꝛ ſũpta ex dici phi& MAd zMrñdet capꝛeolus ex ſnĩa doctoꝛis ꝙ potẽ tie non poſſunt circunſcribi ab anima intelle ctu diuidente licet bene intellectu abſtrahen⸗ te hᷣm ratidem coſiderandi. Wñ dicit. ꝙ nõeſt poſſibile itelligi hoĩem non eſſe riſibilẽ vel ꝙ triangulꝰnò habet tres angulos. ¶ Aliter di cẽdũ ᷣm eũ ꝙ poſitoꝙ aia eſſet ſpoliata ſuis potẽtis ipᷣa eſſet nata itelligere potẽtia ſie⸗ ctiua.nò aũt potẽtia foꝛmaliq̃ ẽ imediatũ pᷣn⸗ cipiũ qͥ opatiõis. Wñ eſt potens intelligere i potẽtiappinqua tunc.nõð aũt in potẽtia pxi- ma. nec ex iſto poſſe eẽntia dicit᷑ intellect? vel volũtas. qꝛ non eſt pꝛincipiũ ꝓxun intelligẽ di ſed remotũ.igitur ⁊t. ¶id aliud annexũ dicit ꝙ ↄña nõ valet. qꝛ aia oſt nata intelligere potẽtia in ſbiectiua:ſed potẽtia intellectina i

potẽtia foꝛmali. Et ſic ab vnitate ſubiecti ar⸗

guere ad vnitatẽ foꝛmaꝝ vcl potẽtianꝝ iter ſe eſt fallatia ↄñtis& Ad ʒrdet᷑ꝙ eſſe ſupꝛa qð fundat᷑ agẽ imediate nõ eſt eſſe ſimplr ſed eẽ pᷣm qͥd.vbi agere eſt accũs ⁊ nò ſubſtãtia o⸗ perari.igit᷑ opa viuẽtis vel aiati nò fundatur imediatẽ ſuper viuere vel ſup eſſe fubſtãtiali

rei viue:ſʒ ſuꝑ eſſe vᷣtuale qð dar potẽtia qͥ cõ⸗

ſequit᷑ foꝛmã vite ideſt animã. Et ideo argu-

mentů ſupponit faſů ſcʒ ꝙ operari viuẽti fů

detur immediate ſuper eſſe ſubſtãtiale rei vi⸗

nentis. Er ſicmaioꝛ eſt falſa ſi intelligatur de eſſe ſbali. Si autẽ intelligatde eẽ accidentali

tẽ vaẽ ⁊ tẽ mioꝛĩ eodẽ ſeſuẽ falſa. Ad4di