ꝙ vno conupto aliud non conumpitur: ſed alique potentie reſpectu ipſius ęſtentie ani⸗ me iunt huiuſmodi.igitur ⁊c̃. Maioꝛ nota M ꝓbatur.qꝛ qui fit cecꝰeꝝ coꝛꝛuptòe ocu loꝛũ:aut dicit᷑cccꝰ ꝓpter amiſſioem actꝰ:viꝓ pier amiſſibem polẽtie. Siꝓpter amiſſioneʒ actus:tũc doꝛmiens eiſet cecus. Siꝓpter a⸗ miſſideʒ potẽtie. habeoꝓpoitũ:ſed tůc manet eentia. Septima rò. Si potẽtie aie eẽnt ea dẽeẽntia i ſe ⁊ in tertio ſeq̃retꝙqũ oꝑarer ꝑ vnã potẽtiã ꝙ etiã ex tũc oparer ꝑ aliã: ß hoc ẽ faliũ.ↄña ꝓbat᷑. Muia q̃ec; ſunt idẽ centia liter ⁊ realiter ſi vnů eſt pᷣncipiũ alicuiꝰopaiõ nis ⁊ reliqui.falſitas ↄñtis ꝓbat᷑.qꝛ ſequere tur ꝙ qñ audiẽt cecus ꝙ tůc videret ⁊ quãdo virtus attractiua attraheret tũc virt? expul-

ſiua expelleret.⁊ꝙ hoc fieret per idem abſo⸗

lutũ qð ẽ icòueniẽs. Nñdebis foꝛtaſſis ꝙ nò ſequit. qʒ licet potẽtie ſint idem.abſolutuʒ tñ ditiguui ꝑ reipẽs. õtra potẽtia inquãtũ porẽtia ẽ pncipiũ opandi vel patiẽdi.ß null⸗ reſpect/por eẽ pncipiũ oꝑandi vł patiẽdi.igi tur⁊c. Cõfirmat᷑. quia„ innaſcit ex actione nõẽ pꝛicipiũ actiõis.ß reſpectꝰinaſcit ex ope ratione vt dicit phus v.metha.caꝰde relatiòe igit⁊c̃. ¶ oõfirmatzqꝛ potẽtia eſt pꝛincipi um fceptiuũ quiẽ actꝰ abſolutũ:ſed hoc non põt copetẽ reſpectui.q Pctana rò. lla que

dr̃ni hm abſolutas eẽntias pñtales uila drm

faliter:ß eẽntie aie ⁊ ſue potẽtie ſũt hmi. igi⸗ tur ⁊c. Maioꝛ nota.qꝛ ad min?ba q̃lital ⁊qᷓ; titas dr̃nt realiter. minoꝛ ꝓbat᷑· qꝛ phus poit potẽtias in pñto qᷓlitatis ⁊ nò eẽniã ſpſtantie igitæt. rd. Muecũq; ſe hñt ad inuicẽ hm eẽntialẽ iciuſibem opoꝛtet ꝙ vel vnũ ponitur in dirinitòe alicuiꝰtertij ßeẽntia aie ⁊ ſue po tẽtie nõ ſunt hmõi.igit᷑⁊c.Maioꝛ nð ex imi nis:nec dabis inſtãtiã.qꝛ opoꝛtet ꝙ talia ſint ad minꝰidẽ eẽntialr vnitertio.mi.ꝓbat᷑ quia nec potẽtia viſiua ponit᷑ in diffinitioe potẽtie auditiue:nec ecõuerſo nec ambe in ditfinitide ecntiali ipſius aie.igit᷑& ſic de alihs potẽths

Secia rõ. de qͥbuſcũq; pᷣdicant᷑ pᷣdicata ʒdi ctoꝛia realia talia diſtinguũt᷑ realiter ⁊ eẽntia liter:ß de eẽntia ⁊ ſuis potentis fit ſic. igit᷑ ⁊

maioꝛ pʒ ꝑpmũ pꝛincipiũ. Minoꝛ pbat. qœx

cẽntige vna:potẽtie plures reatr. Tůqꝛ po⸗ tetie ſůt realiter in eẽntia aie ⁊ nõeconuerſo.

Tů S eẽntia ẽ ꝑſe terminꝰgatiõis nõ po⸗

tẽtie qͥ ſůt q̃litates nec generãtpꝑ ſe ß ↄſequũt᷑ eẽntiq— ſic dẽ alhs ↄtradictoꝛis vi ßcatiõibꝰ igitac. ⁊cõcluſio eſt. potẽtie aie cut diſtiguunt᷑ realr ab eẽntia aie ſic ⁊ diſtin guũt᷑ eẽntiatr. Iſta cõcluſio ꝓbatꝑ oẽs ròes

qs adduxi cõtra opinionẽ ſcoti qͥnta cõditise

ſiecti ſcibit qõnis qͥnte ſupꝛa poꝛphirio. vᷣbi ꝓbatꝙq̃cunqʒ df̃nt reair df̃nt ⁊ eemalr. Si

àt dicat ꝙ eẽntie aie ⁊ ſue potẽtie etiã ſint iqẽ

realiter ⁊ eẽntiatr dr̃nt tamẽ foꝛmal vtfran⸗ ciſcus dicit. Tůc arguo cõtra hoc oĩbꝰrõnib ibi adductis cõtra opinideʒ frãciſci mayrdis paucis lermis mutatis. ¶d ròes ſcoti rõ⸗ deo.ad bmã aũctẽ auguſtini dico ꝙ ſicut tra- hitur ex ⁊caꝰeiuſde libꝛi.nã qñ diẽ ꝙ memo ria itelligẽtia ⁊ volũtas ſunt vna mens ⁊ vna vita ꝙ ibi eſt pᷣdicatio nò eẽntialis nec foꝛma lis: ß totiꝰ ptãtiui de ꝑtib ſue ptãi.Muia tm

augꝰ⁊ etiaʒ in ꝓcaꝰ ſequẽti.es icludit has

polẽtias ⁊ imegrat᷑ex ipis. ¶ Adæ⁊ gůctz

dicẽdũ ꝙ dictũ iliꝰauctoꝛis nõẽ tenẽdũ. Vñ ſanctus thomas in libꝛope ſpũalibcreauri dicit. ꝛ liber de ſpũ ⁊ aia apocrifus eſt cum

eiꝰauctoꝛ ignoꝛet cũ etiã ſint ibi multa impꝛo pꝛie ⁊ falſe dicta.q ille qui libꝝ cõpoſuit non itellexit dicta doctoꝝ aqͥbus accipẽ conatus fuit. ¶ Ad rões ſcoti.id pmã dico. ꝙ mindꝛ eſt falſa. qꝛ neceſſe eſt alam ⁊ ſuas potẽtias eẽ diſtictas vt pʒ ꝑ ròes q̃ nò ſoluũt ꝑeũ.¶d zdicit᷑ ꝙ illa nobilitas quã vult attribuere aie nulli creature ſbſiſtẽti pot cõpetẽ. Nã vbi

eſſe nõeſt opari nec eẽntia reieſt ipa virt?vet potẽtia rei. ¶dʒ? vrdet capꝛeolꝰnegòdo

minoꝛẽ ⁊ dicitq viſio btifica recipit ſbiectiue

in eẽntia anime per potẽtiam nec poſſ recipi in accidẽte ſepato. Rnima eni eſt pᷣncipale ib icctũ ſuoꝛum actuũ licʒ potẽtie aie ſint ei ratõ ſubijciendo ſe actibus ſuis Moſito etiãꝙil

lud accidens quod eſt viſio eſſet in intellectu

ſeparato adhuc nec illud accidens eſſet viſio

nec potenria ex hoc diceret᷑ btã. qꝛ beatificuri non poteſt niſi natura viua ⁊ rõnalis ⁊q̃ na· ta eſt conſtituere ſuppoſuum ⁊ habere amici ciam cum deo que omnia tali accidenti defi⸗

cerent. Mon ergo eſt ſimile de albedine re⸗

ſpectu ſuperficiei: ⁊ de viſione dei reſpectuin tellectus poſſibilis ⁊ anima rationalis:cum ſuperficies poſſit a ligno ſeparari? albedine tunc infoꝛmata alba foꝛmaliter dici:non autẽ

dicitur potentia ſeparata beata. nec actus ſu

us dicitur viſio ¶Ed tertiam negetur conſe quentia. quia hoc pꝛocedit ex imperfectione talis accidentis. quia non dat eſſe ſimpliciter ⁊ ideo ex natura ſua poteſt oꝛdinari ad vlte⸗

rioꝛem actum. Bico etiam ꝙ eſſe pꝛincipi⸗

um pꝛoximuʒ operationis non eſt perfectio

ſimpliciter vbi tale pꝛincipium ſolum ſeha⸗ bet vt illud quo aliquid agir ⁊ non vtqð agit

iſio autẽ modo ſe habet accñs in omni opat one fõꝛãt ſballʒ nõſit ꝓx opatõis hncipiũ tamen ipla ſe habet vi quod agit. Et ideodi⸗

Pipim 1 shfe de u vibin — iwiiwhou Jern inidti nmnn niniſ. unnmii nücicitircia nuiulliten imðicopꝛn — iuthpupn nisus ts(zü tincinn tinuytiu