nentes ſed vna mes ↄſequẽt vtiq; nectres ſubſtãtie:ſed vna ſubſtãtia.igit potentie gie ſunt idẽ eẽntialiter cum ipſa anima. ¶ Se cundo arguit᷑ auctoꝛitate per auctoꝛem li⸗ bꝛide aia⁊ ſpů qͥ dicit ꝙ aĩa dicit᷑ memoꝛia qñ recoꝛdat᷑.volũtas qndo vult. ⁊ ròõqů di⸗ cernit. ⁊ cõeludit ꝙ iſta nõ dr̃nt in ſba quẽ admodũ in noĩbus:quoniã iſta quaſi vna ſi aia. igit X. Karionib ſic arguit Bcot? pmo ponẽdã ẽ paucitaſ vbi nõ eſt plura po nend ne eriã ẽ quod nobi litat naturã aĩe vbi ñ occurrit ipoſſibilitas ſed nõ ẽ neceſſitaſponẽdi animã per aliqua accñtia ſupaddira cẽ pꝛincipium ſuoꝝ actu um.igit&. ¶M auteʒ hoc ſit nobilitas in aia ptʒ. quia ſi eſſet imperfectionis ĩimedia te opcrari actuʒ. tunc hoc non eẽt attribuẽ dum deo. igit᷑ eſt perfectionis. Si igit hoc ſit pollibile ĩpſi aie vr patet ſoluẽdo argum̃ a in oppoitũ hoc debet concedi eẽntie aie: quoniã ip̃aʒ nobilitat.¶ Secundo ſic. no⸗

bilitatis eſtꝙ oꝛdinatum ad finem imediate

artingat finem.ſed ſi anima operetur per eſ ſentiam imediatiꝰ attingat finẽ ſuũſq; ſi ope tur ꝑaliquod accñs ſupadditũ.igit᷑ ponere giamꝑ eẽntiã ſuaʒ opari nobilitut illam. Tertio ſic. Jllud nõ ẽ ꝓpꝛia pfectio alicꝰ qð nõ recipit᷑ in ip̃o:ſed in alio in quo poſſʒ recipiſi nò eẽt ei?ſed ſi intellectꝰeſſð accs additũ eẽntie aie in eo viſio dei lʒ ſe parent᷑ ab eẽntia aie.⁊ ſic illuq accijs eẽt be utũ ꝑ ſe. ⁊ aĩa nõ niſi p accs ſicut lignuʒ dĩ albup accñs qꝛ ſupficies ẽ illud ĩquo pꝰ re⸗

ripit᷑ albedo. vñ ſi intellect? eẽt accidẽs non

magis btitudo eẽt pfecꝰ gie qᷓ; albedo ſit ꝑ⸗

fecligni⸗ uarꝰ ſit. aliqͥſact? pmꝰ iferio

gia põt eẽ imcdiatũ pncipiũ opationis.igit᷑ hoc nõ pn aieq̃ẽ actꝰ perfectioꝛ. añf ptʒ in accnti

cẽt imeqiatũ pncipiũ opãdieẽt pceſſꝰ in ifi nitũ. Secũdo hoc pʒ in ſbijl inferioꝛibuſ neceſſe ẽ eni ſpam imediate gijaria ſpa: ſiue in gñatide vniuoca liue in gjlatione eqͥuoca qð ꝓbat. qꝛ neceſſe ẽ ꝙłoĩã gñant ſit eqͥ pfe cta:vel pfectioꝛ foĩa geniti. ſʒ ipoſſibile ẽ foꝛ mã accntalẽ quãcũq; eẽ ꝑſectioꝛẽ foãa Wali. igit᷑ foĩa ſbalis ẽ imediarũ pncipiuʒ gñandi

Sidicas ꝙ foĩa dectal nòẽ pᷣncipaſe agẽs

ſʒ inſtrale. Lõtra.ſi ſic hẽt ꝓpoſitũ ꝙaccñs e iſtale agẽs. igit aliq̃efficiẽtin dat ſupioꝛi agẽti.ſ.ſbe. ¶ Muito ſic. vbi iſtrale pᷣncipte ages nõ põt hre iſtrumẽtũ ꝓqð artigat paſ ſijm:ibi imediate attigit tminũ ꝓductũ.ſed in generariẽe ſbali inſtim nd pot attigẽ pal ſum.igit&. minoꝛ ꝓbatur. quicquid fuppo

pmo. qꝛ ſi nullꝰ act? accñtat᷑

nil ab actu pmo inq;tũ e pmꝰ ſuppðit aba

ctu ſecũdo. ſed foia acctakneceſario pſup⸗ pðit ĩmã foꝛmã ſubſtãtialẽ. igit᷑ actio foꝛme accidẽtalis neceſſario pꝛeſupponit in mate ria foꝛmam ſubſtantiglem.igitur tunc non vtitur ea tanquam inſtrumento.igitur im⸗ mediate tunc operatur foꝛma ſubſtantialis

M autem iſio nd obſtante diſtinguatur foꝛmaliter pꝛobatur ſic abaliquibus. Tum pꝛimo. Muia ſi vna potentia diffinirerur

in eius diffinitõne non poneretur alia. Tũů

ſecundo. quia aliquid per ſe competit intel⸗ lectui quod non competit per ſe voluntati.

diſtiguũt᷑ foĩalit. hec fůt argũta ſcotii⁊ ſ̃iarũñ. ¶ Alia opinio Hccam que

potentie anime ſunt idẽ realit᷑ ⁊ eẽntiali᷑q

omnia nec differũt ab aĩa niſi ᷣm rationem Muod ꝓbat pꝛimo ſic. Vmne quod hmſu murationẽ ẽ ſuſceptibile ↄtrarioꝝ ẽ ſubſtan tia. ſed intellect?—— ⁊ volũtas ſᷣm ſu

ſuſceptibiles ↄtrarioꝝ igit quodlibet coꝝ ẽ a. maioꝛ patet per philo⸗ phum in pᷣdicamẽtis capto de ſubſtãtia. mi noꝛ patet.nã intellectus ẽ ſuſceptinꝰcõtra⸗ riaꝝ opinionũ ſucceſſiue pᷣm ſui mutationẽ. ſimiliter voluntas m ſui mutationemẽ ſu⸗ ſceptiua virtutis ⁊ vitij. ¶ Jecũdoſic. Di alio circũſcripto a natura intellectuali ipũa nata ẽ intelligere.igit ip̃a ẽ intellectus. S militer hec natura oralio circũſcripto nata ẽ velle:igit᷑ ẽ voluntas. Vtẽ hoc natũ eſt in⸗

mutationẽ ſunt

telligere. ⁊ hoc natũ eſt velle. igit intellect? ⁊yiuntas ſunt idẽ inter ſe ⁊ cuʒ eẽntia.

¶Tertio ſic. Eadẽ ſunt pncipia eẽndi?o⸗ perãdi etiã imediata:ſed aia cũ imediate eſt

panimã. igit᷑ imediate operat᷑ per animã.ſ. vegetat:ſentit ⁊ inrelligit. ¶ Muarto ſic. Actus ⁊ potẽtia ſunt in eodẽ gencf̃.ſʒ act? potẽtie generatiue ⁊ potẽtie vegetatiue vi⸗ dent᷑ eẽ ſubſtantie ⁊ iminariad ſubſtãtiam: igit᷑ dicte potẽtie ſunt ſubſtãtie. Tõfirmat. q. foꝛmalis terminꝰ nõ põt eẽ pfectioꝛ bnei pio imediate ꝓductiuo. ſed foꝛalis termin actuũ ꝑtis vegetatiue ẽ dignioꝛ oĩacciden

4

te. igit pꝛincipiuʒ imediatũ taliuʒ actuũ nð

ẽ accñs ſed digniꝰ ac te. Muitoſic. Si

potẽtie aie ſunt gechtia abala diſtincta ip

fluunt ab eẽntia aie km aduerſariũ:aut igit

tenriaꝝ aut nð· i mediste aliquo accidẽe

ẽ pꝛoceſſus in infinitũ. Si pᷣmo md tunc ea

e rõne poteſt poni geſemia animeẽime. di pꝛincipium ſuoꝛum actuum?non

äte ccüc; diſtincto ab ca.⸗ Sexꝰ ſic.

ipium motus ⁊ quietis cius in

gia ẽ imediatus pᷣncipiũ ꝓductiuũ taliũ po⸗

unmig noi vülptrj pe

vidirdec

timlut ünnscl⸗

ncüfnrn

ii iim

iwie