—

deliẽ:qꝛẽ actꝰ ipſius viuieffectiue.ſ.ipᷣ ac⸗

mus irellect?agentis ¶ ertio:qꝛ ſpes ẽ ita

intranea iÿi viuẽti ſi actꝰ ipᷣe. vtriq; enieſt actꝰ ipius viuẽtis. ¶Eid ſecũdã dicenduʒ ꝙ maioꝛ ẽ falſa: qꝛ actiuũ agẽdo req̃rit paſ⸗ fiuuʒ:⁊ paſſiuũ actinũ.ſʒ vex ẽ ꝙ nulla res ad ꝓpũ actũ ⁊ nãlẽ reſpectu cuiꝰè ſufficiẽs reqͥrit aliquẽ aliũ actuʒ in ſuo giie: puta acti uum n reqͥrit aliud actiuũ:nec paſſiuũ ali⸗ ud paſſiuũt ſed ſp actiuuʒ reqͥrit paſſiuum.⁊ echuerſo. Nũc ãt intelligere ẽ ꝓpus actus ipi intelleet? poſſibit vt paſſiui. aũt non tollit reqrere actiuuʒ. I Adʒꝰ dicẽduʒ. ꝙ illud fundat᷑ ſupꝛa vnuʒ mãifeſtum ipoſſibi le.ſ.ꝙ omne iteiligere hoiſ ſit eiuſdẽ ſpeciei pmo: qꝛh ẽ ↄtra ph vbiq; qͥ diẽ ꝙ actꝰ diſti

uñt ꝑ obiecta.⁊ qʒ oœes actꝰ intelligẽdi ef En eq pfecti qᷓtũ ad eoꝝ pfectiõem itraneã ⁊ſpecificã. ʒ qꝛ ſeq̃ret᷑ ꝙ oẽs eẽmꝰ beati vel nõ beati. Bidicat᷑ꝙ ñ ſeqͥk᷑ ꝓpt relationem ad diuerſa. Cõtra qᷓro.vtn actꝰ intelligendi dicat foĩalit᷑ relatõnẽ vel abſolutũ. Si abſo lutuʒ: qꝛ hʒ te oẽs actꝰ itelligẽqi dicunt vnũ abſolutũ yᷣm ſpẽm ſequunt᷑ pᷣdicta icõueni⸗ entia ſi relatònem foꝛmaliter quero vtrus

oẽs act' intelligẽdi dicãt eandẽ relationeʒt

nõſi ſic. tunc idẽ incõueniẽs quod bus ſi ñ: tunc ratio tua ð nulla: quia tunc mingꝛ eẽt falſa.ſ· ꝙ eẽnt einſdeʒ ſpẽi ſpãliſſ tme. Biccð igit ꝙ ꝓpꝛietas ſpẽi ſpliſime qůq; ẽ vniuſ ſpẽiſpaliſſime.maxie de illis qde neceſſita⸗ te ↄſequunt᷑ ſicut riſibile ⁊ polẽtiaitellectia in poie. Muãdoq; vero ꝓpꝛietas ſpẽi ſpãliſ

ſime diẽ plura ſb quadã indf̃ntia.ſiẽ ꝓpeta

linee ẽ rectitudo vel curuitas.⁊ etiã põt eſſe arcuat vel circulariſ.pᷣma ꝓpꝛietaſ pẽi ſpe cialiſſima ẽ vna ſpẽ nõ autẽ ſecũda de quaꝝ nũeroẽ actꝰ itelligẽdi. ¶ d ꝓbatdnẽ ſec de ↄckonis vbi itendit ꝓbare ꝙ obiectuʒ ẽ

cã acr? ielligẽdi ſine q̃ nõ dico ꝙ ratio coꝛuʒ

nõ ꝓbat. quia fundãt ſe ſup rõnibus quibus credũt ſe ꝓbaſſe ꝙ obiectũ nõ requirat᷑ vt

cãppter quã. oñumẽ enĩꝙ rõnes ille nõↄ

cludunt./ Eid bmã rõnem tertie cõcluſio- nis dicendũ ꝙ maioꝛẽ falſa quia deſcẽdẽ nã liter ſequit᷑ ipᷣm graue qᷓ nðeſt phibitũ ſiẽ nõ inteiligere ſequit᷑ itellectũ: qꝛ inrelligimꝰ quod volumꝰ· ſed ihoc eſt ſite. quia ſiẽ gra⸗

ue hẽt a gñante ꝙ ſbicial᷑ motuiſic itellect? poſſibił hʒa giante ꝙ ſbici poſſit actui itel

ligendi.⁊ ſie gñans põt dici eẽ cã act intelli Fcdi: qꝛ dat foꝛmã id eſt itellectũ poſſibilẽ ꝑ

—

paſuũ ſicut dyaphoneitas iaere nã dãß ra

pur quaʒẽ actꝰ etiã ſi foĩa illa ſit pꝛincipiũ 85 ebncipiũ dat paii ⁊ bocnðer

bncipiũ aetiuũ ſiẽ ðare dyaphoneitatẽ reii excluderet reqrere coꝛpꝰ illuminatiuũ. Hi

autẽ ſit pncipiũ actiuũ ſiẽ dare dyaphanei⸗

tatẽ rei nd excludit requirere tunc dãs foꝛ

mã dicit᷑ agere:ſiẽ dãs caloꝛẽ dicit᷑ calefacẽ Nũc autẽ itellecr? poſſibilis ẽ bncipiũ pai ſiuũ ⁊ receptiuuʒ fſpectu act? itelligẽdi ig dãs itellectũ poiſibilẽ nõ excludit neceſſita tẽ reqͥrendi nnzſiue hoc ſit intellect?a⸗ genf ſiue obiectũ ſiue vtrunq;· ¶ Adſecun dãq̃ ẽ de potẽtia actuali⁊ eẽntial. Sicẽduʒ ꝙiſta vba.ſ.eẽ in potẽtia aciuali vel eẽntia⸗ liñ ſür directe vᷣba ariſtotelis in vii phiſi⸗ coꝝ ß ſui ↄmentatoꝛis qͥ iſtã diſtictionẽ vide tur accepiſſe ex vᷣbiſariſtotelis ibidẽ:qb di cit: ꝙ alit ẽ in potẽtia ad eẽ ſurſũ illud qðẽĩ ko leue:⁊ atr illud qð ẽ actu leue. quoꝝ mũ vocat ↄm̃tatoꝛi potenꝰ cẽntiali. ⁊i potẽtia actuali. Ad cuiꝰ euidẽti ſcienduʒ ꝙ hm vtrãq; potẽtiã põt aliqͥd dicii potẽtia cẽntiali ⁊ actuali fm potẽtiã actiuã. dã aliqͥd eẽ ĩ potẽtia eẽntiali qñ ẽ ĩ potẽtia ad hñduʒ pncipiũ actiuũ. ⁊ ad agere m ipᷣm:ſiẽ ſi gli⸗ quid diceret᷑eẽ in potẽtia cẽntiali ad calefa ciẽdũ iliud qð ẽ in potẽtia ad caloꝛẽ ⁊ ad agẽ dũpꝑ caloꝛẽ. In potẽtia vo actuali qðẽ actu calidũ.tñ nõ calefac ꝓpter aliqð ꝓhibẽs: et tale di eẽ ĩ potẽtia actuali ad agẽdusqͥa qð nõagat nõ ẽ ꝓpt aliqqqð reqͥrat ex pie ſua ß ꝓpt illud phibes. Et ſile ẽ ex ꝑte potẽtie paſſiue.nã nò hẽns potẽtiã paiſiuaʒ dĩ et in potẽtia eẽntiali ad ipam. ⁊ ad pati m eẽ ſiẽ ger qͥ n recipit illũiationẽ ꝓpt iterpoſiòeʒ feneitre:dicit᷑ ĩ potẽtia actuali ad illumiatio nẽ. Mñ igit dicit᷑ ꝙ illud qð ẽ i potẽtia aciua li ᷣm ſe vadit adactũ rẽoto ꝓhibẽte:verũẽ. actie vel paſſiue. nunc ãt hñs itellectuʒ pol ſibilẽ ẽ in potentia actuali paſſiua ad itellige re. ⁊ id pñte obiecto ↄuẽiente in ſe vel iſuſi militudie cũ alis actis vadit ad actũ paſſie vñ nõ fequit᷑ qᷓ requirat actiuũ vel ſpẽʒ vel

obiectu.⁊ ſic ʒ inteilect? poſſibilis ſit in po⸗

tẽtia actuali paſſiua ad recipiẽdũ intelleciõ nẽꝛ nò ſequit᷑ ex hocꝙ itelligat: ſed ꝙ poſſit

„„

recipe intellectionẽ concurremibus oibus

actiuis ad intellectionem requiſiis. Berit᷑ quadrageſimooctauo vtrüpo

„

tenrie aie diſtinguantur ab aia ¶e par qðe ẽ duplex opio ad pꝛeſens trctãda

Mnia opio icotiſtaꝝ ꝙ potẽtie aic ſunt idẽ eẽntialit᷑ cũ eẽntia aie: diſtinguunt ram foꝛ⸗ malit. Qꝛ autẽ ſint idẽ eẽntiałr ꝓbat ꝓᷣmo

E

uctoꝛitate Mugu ixꝰ de trinitate capto 4*

vbidicit ꝙ hec tria:mẽoꝛia: intelligẽlia ⁊ vo lumas:nò trel ſũt vite:ſʒ vna via · nec treß