3 6„—

* 64 — —— —

—

—— =

——

RP

— .

agentẽ qni ſe extẽndit ad oẽm aetũ intelligẽ qiſed in ſpẽm equi habet reduci inqᷓ;tum ia lis actus vel inquãtũ talis modus itelligẽ⸗ i⁊ iſto mõ dicit ſubltãtia actus magis re⸗ duci in potẽtiã.⁊ modus in hituʒ k vtrunq; ſir cã vtriuſqʒ · ſ Munc tertio reſtat mouet᷑ dubia: quoꝝ driuʒẽ. Cum foꝛma ſbalis vel ſaitẽ foꝛma cum mã vniuſcuiuſq; rei ſit pꝛi⸗ eipiũ actiuus vel paſſiuũ quo vnũquodq; a⸗ gtel patit · ia alia aduẽientia erunt habi fitãtia⁊ detminãtia pꝛedicta pᷣma pꝛicipia aq agẽdum vel pariẽduʒ. igit᷑ omnia accidẽ⸗ tia ſuperuẽientia hẽbunt rõnem habit? Secunduʒ dubiuʒ. potẽtia viſiua pᷣſup⸗ ponit diſpones oꝛgãicas. Bi ergo qͥdquid pupponit aliud dẽt dici habic.tunc potẽ⸗ viſiua dʒ dici habit? quodẽ falſuʒ. ¶ Ter⸗ tiuʒẽ quãtitas in rebꝰ coꝛpoꝛalib pᷣluppdi tur oibus pncipqs actiuis? paſſiuis.ig ha bebit rõnẽ potẽtie. Eid bmuʒ dubium di cendumꝙ oẽ pneipiuʒ inſtale manẽs nõp ſupponẽs aliud pneipiuʒ inſtfale determia bile per ip̃m ẽ potẽtia. ⁊ ſic mã ⁊ foꝛma ñ ſũt potẽtia. Et ſi arguat᷑ ſaltẽ i generatiðe foœĩa pʒ rões pncipij actiui ⁊ ſicẽ potẽꝰ.¶ Wicẽð ꝙ in rebus naturalibus nulluʒ agẽs attigit foꝛmã ſalem niſi mediãte aliqua alteratiòe faeta hm aliquod accñs:cuius alterõnis ter minus cõſequens ẽ acquiſitio foꝛme ſbalis. Muãdo autẽ ad aliqueʒ motum cõſequẽter ſehʒ aliquis terminꝰ⁊ extrinſece pꝛincipiũ reſpectu ili fmini nõ ita ↄſueuit vocari po rentia ſicut pꝛincipiũ imediatuʒ ipſius mo⸗ tus. Et ideo pᷣncipiuʒ actiuuʒ bncipale re⸗ ſpectu foꝛme ſubſtõrialis non ita conſueuit dici porẽtia ſicut pꝛinciplũ imediatuʒ ipſiuſ glterationis. Ad= dubiuʒ dicẽdnʒ ꝙ il la ſuppoſitio nõ itelligit᷑ hᷣm eẽ:ᷣm agere:⁊

pati. vnde lʒ ille diſpõnes oꝛganice p̃ſuppo

nãtur a potẽtia viſiua in eẽndo·tñ in oꝛdine ad vidẽduʒpᷣſupponunt potẽtiã viſiuã ⁊ ha bent rõnem hitus reſpectu eius. Adʒ“ dicẽduʒ ꝙ quãtitas pᷣſupponit oibus pꝛinci pis actiuiſ⁊ paſſiuis coꝛpoꝛalibus vt ſuſtẽ tanſea que ſunt roõnes agẽdi ⁊ pariẽdi: ſʒ il⸗ le rõnes ſuperuẽientes dãt nouã rõneʒ agẽ dip ſe vł pariẽdi.itaꝙy per ſe ipoꝛtãt tale pᷣn eipiuʒ nõdeiminãdo qᷓ;titatẽ ad agẽdum vł

patiẽqũ. Můc reſtat rñdẽ ad motia alio

rũ. ¶Mcd pꝛimũ dicẽduʒ ꝙ hitꝰ põt dici po

vtia accipiẽdo potẽtiã ꝓ pꝛicipio actiuo vł puiuo ꝑmanente:ſed nõaccipiendo potẽ

tiã⁊ mõ ⁊ ytra potentiã ʒꝰ mõ dictã diſtin guit᷑ act*. Ad ſecunduʒ dicẽduʒ ꝙ ñ ẽ in⸗

iemio phi dicere ꝙ potentia p̃ciſe cauſʒ ſ

riuũ foꝛmaliter. f We opio. Pꝛima opio· M act? inrelligẽdi die

ſůtiã aet?nð moduʒ hitus aut ecõuerſo.qa nõ eredit herpheꝰ ꝙ opio ariſtotelis fuerit

ꝙ bõitas foĩglis act? differat ab actu foralr

ſed hoc dicit ꝓ tãto ꝙ ille effect? ꝓcedẽs ab vtroq; bm vnã rõnem magis hʒ reduci ĩ ali um hirũ.⁊ ſice ego ↄcedo. Ad tertiã dicen dũ ꝙ minoꝛeſt falſa.qa rõ q̃re laudamur ⁊ vitupamur in hitibus ⁊ nõ in potẽtijs nõẽ:

potẽtia fac ad ſßam act?⁊ hit? ad moduz

ſed qʒ in ptãte nra eſt habere vel nõ hre hit

bonos vel malos.qꝛactꝰqͥb⸗ acquirunt᷑ ſũt i potãte noſtra.ſi autẽ non eſſet in poteſtate

nfa habere vel nò habere potẽtiaſ nò plꝰ vi

tuparemur hitib? qᷓ; potẽtijs ſiue facerẽt ad ſbam act? ſiue ad moduʒ. ſEd quartuʒ di cendũ ꝙ ſanitas eodẽ mõ fãẽ ad ſubſtãtiam act? ãbulandi ſiẽ ad modũ.nec faẽ ad vtrũ⸗ q; ſicut aliquod pncipiũ actiuũ velmotiuuʒ

necẽ potentia motia:necetiã deimingt po⸗

tentiã motiuã ad agendũ vel patiẽdũ.⁊ iðo nð hʒ rõnem habitꝰ reſpectu potentie moti ue.qᷓ;to aũt ſubiectuʒ alicuiꝰ fode eſt melius diſpoſituʒ.tãto meliꝰilla foꝛma põt ĩact? ſu

os · vñ ſanitas eſt habit? ſiue diſpolitio pꝛi

cipij receptiui virtutis motiue. Merit᷑ quadrageſimoſexto. vtꝝ actul yintelligendi ſiß— oluruz vel reſpe⸗ ghe iſta qðe eſt duplex

fomalr reſpectũ.qð pꝛobãt q̃drupłr.pmo ſic. Mulla foĩa abſoluta eſt operatio: ſed in telligere ẽ opaꝰ igit᷑ nõeſt foꝛa abſoluta. mi

noꝛ concedit᷑ ab oibꝰ.maioꝛ ꝓbatur. Tum

pꝛimo qꝛ idem nõ põt eſſe pncipiuʒ ſuiipᷣi⸗

ſed koĩa abſoluta eſt pncipiuʒ oparbnis. ig

./Tum 2 quia illaqᷓ ex oppoſito diſtin guunt᷑ vnñ ndẽ alteꝝ. ſed bmꝰact?⁊ ſecũdꝰ qͥ ſe hñt ſiẽ foĩa ⁊ ꝙpꝑatio ex oppoſito diſtin guunt. igit ⁊. ¶ Cum ʒ qꝛ ſi opatio eſſet foĩa abſoſuta poſſet hre opationẽ ⁊ illa aliaʒ vſic in ifinitũ quod ẽ incòueniens.igi᷑ ⁊. Secundo ſic. Quia in opatiòe imanẽte q nõ ipoꝛtat aliqueʒ reſpectuʒ ad extra. foꝛ ma ⁊ opatio nò ditferunt nili ᷣm modum ſi nißicãdi noialiter·⁊p conſequens vnuʒ ni

ßpil addit ſupꝛa reliquus ſed itelligere ẽ opa tio intra manens. igit intelligere nihil ad- dit ſupꝛa intellectum. vnde dicere ꝙ intelli.

gere vddit ſupꝛã itellectũẽ dicꝭ ꝙ calefager addat ſupꝛa caloꝛem: quod eſt falſum. ʒ⸗ ſic. Muia ſi intelligere dicit quid abſolu- tumdeꝰ poſſʒ ſepare ipſuʒ ab inrellectu: dũ

tamen dicat actum aliquem.⁊ hoc dico ꝓpt materiã pꝛimam. ſed hoc eſt fallum igit=

Muarto ſic. quia ſi intelligere dit aliquã

——