foꝛmã ablolutã. ergo ⁊ ſetire. ↄſequens ẽ fal ſum. ↄſequẽtia ptʒ ſed falſitas cõſequẽtis ꝓ pat᷑. quia ſil⁊ ſemel aliquis videt albů ⁊ ni⸗

gruʒ aut ergo eodẽ actu vel plurib? ſiplu⸗

ribꝰ:tunc ples actꝰ ſentiẽdi erunti vno ſen ſu ptieulari ſimili:quod ẽ falſum.ſi vo vno.

x iſie act? vn? abſolur? ſequit᷑ ꝙ eodẽ actu

ſeniit᷑ albuʒ ⁊ nigruʒ qð eſt inconueniẽs.qꝛ diuerſitas obiectoꝝ facit diuerfitatẽ actuuʒ igit᷑ põere actuʒ intelligendi eẽ aliqd abſo⸗ utum additum potẽtie intellectie ẽ falſũ.

¶ Lõtra iſtã opionẽ arguit herpheus qtli beto ʒꝰ qðe viꝰ tribus vhs. Mꝛia via ſůit ex noua imutatiòe q̃ inelligẽdo appet. Ex qua arguit᷑ ſic pᷣmo. Muia illa mutatio qua

Fit aliqs de nõ itelligente intelligẽs aut tmi

nat᷑ ad aliquẽ actũ abſolutuʒ alium a potẽ⸗ aut ad hoc ꝙ ipfũ obiectuʒ fiat vł mutetur: aut ad hoc ꝙ vnuʒ applicet᷑ q̃litercũq; adal terũ.ſi pmo mohẽtur itemũ.ſi ſecũdo mõ: ſequit᷑ ꝙ intelligere fiat nõ ꝑ mutationem

factãin potẽtia ſed obiecto quodẽ abſurdũ

ſittio mõq̃ro q̃lis ſit iſta applicatio: aut km locũ quod ẽ mãifeſte falſũaut ᷣm infoꝛma⸗ tionẽ ſcilicet obiectum infoꝛmet potentiam

quodẽ abſurduʒ.⁊ tamẽ etiã ꝑhoc hret ꝓ⸗

poſitum. Außᷣm pꝛeſentialitatem vt quidã dicunt. Et ſic quero q̃lis ſit iſta pñtialitas: aut ẽ hm coexiſtentiã ti.⁊ ſic cum deus co exiſtat cuilibet itellectui:tunc ſemp intelli- geret᷑ a quolibet intellectu:ſicut etiã fantaſ ma ſemp coexiſtit intellectui:tunc ſemp in⸗ tellectus intelligeret quod ẽ falſuʒ. aut eſt p hoc ꝙ intellect? mouet obiectum:quod eſt abſurdum dicet᷑.aut per hoc ꝙ obiectũ mo⸗ net potentiã:⁊ tunc interrogetur ſicut pꝛiꝰ

ad quid terminet᷑ ⁊ nõ dabitur aliquid pꝛet

abſolutum quod eit actus inteiligendi. igit᷑ æẽ. ¶¶ Secundo ſic. Quãdo aliqͥs videt de⸗ um quero ſifiat ibi aliqua mutatio vel non. Si non.igit᷑ eodẽ modo ſe habet beatus ⁊ non heatus. Zi aliqua mutatio quero aut

in potẽtia aut ĩ obiecto velin vtroq; nd ĩ ſe

cundo vel in itio.ig̃ in pᷣmo.tũc aut ẽ ꝑac⸗

ceptiõem alicuiꝰ abſoluti.⁊ ſic ẽ ꝓpoſitum.

aut tminat᷑ ad relatõem tm̃.⁊ ſic qͥrat᷑ ſiẽ pᷣ?

VSecũda via ſumit᷑ ex pte relatõnis. Ex

q̃ arguit᷑ ſic. Si itelligere relatio aut reat aut ronis.ſi rõnis:ſequeret᷑ ꝙ ho beatifica⸗ ret᷑ ꝑens rois.ſi ealicit in deo nòẽ intelli gere:qꝛ int intellectũ dinũ ⁊ eiꝰ obiectũ nõẽ relaꝰrealis. ¶ Becundo ſic. qꝛ ſi itelligere ẽ relaꝰſeq̃ret᷑ ꝙ itelligẽs nõ eſſʒ ꝑfectioꝛ nõ in telligente.qꝛ ᷣm eos reſpectꝰ nullã pfectio⸗

nẽ diẽ p̃t ſuuʒ fundam̃uũ.ſʒ fůdamẽtũ itelle⸗

ctiõis qð ẽ intellectꝰeqᷓłr oin iteligẽte t nõð

itelligẽte. igit ⁊c · ſed ↄñs ẽ falſũ: qtůc eque

eſſʒ nõ beatꝰ ſi bear?·ſeq̃ret᷑ ẽt omia telligẽ q̃ eẽnt vni itelligẽtis eẽnt eq̃ pfecta cũ pfectio ñ ꝓcedit ex his q̃ attribuũt᷑ actui

itelligẽdi. Ex q arguit ſic. iull? reſpectus

ẽ pᷣncipiũ agẽdi.ſʒitelligẽ: ⁊ velle ſůt pᷣnꝰ a gẽdi. igit ⁊c. maioꝛ nõ. mioꝛ ꝓbat᷑. qꝛagẽſꝑ

iellectũ ⁊ volũtatẽ aut agit ꝑipᷣaſnudaſpo tẽtias ⁊ ſic agẽt doꝛmiẽs ſiẽ xigilãs: aut per

actꝰ⁊ ſic hẽo ꝓpoſitũ. ¶ Becundoſic. hit; gñat ex actib frequent᷑ iterai.ſed hit? ge nerat᷑ ex reſpectibꝰ igit᷑ actꝰ intelligẽdiuẽ reſpect?. maioꝛ pʒ ex ⁊ ethi. minoꝛ ꝓbat᷑.

qꝛ tũc giiatũ eèt nobiliꝰ gante qð ẽ ipoſſi⸗

bile. igr ⁊t. iẽ igit᷑ herpheꝰ.cꝙĩ potẽs itel lectia qñ aia actu itelligit fit qͥdaʒ act? abſo lut? qͥ foꝛalit nõ diẽ relatõem ʒ relae cõſeqͥ ad ip̃m ⁊itellect?di foꝛalr itelligẽſ tali actu ſiectie. Effectie aůt talis act?ẽ ab itellectu

agente ⁊ abobiecto vel a ſpecie hm jalios.

Ad rationes alioꝛum reſpondet. Ad pꝛi mã dicendum ꝙ maioꝛeſt falſa. Ad pꝛoba⸗

tionẽ maioꝛis dicẽdum.ꝙ in oꝑatide pꝛinci

ph foꝛmalis ꝓpꝛie loquendo vnũ non ẽ cau

ſa vel pꝛicipium alteriꝰ. vnde actꝰ intelligẽ

di nõẽ cã ipſiꝰ itelligere quod ẽ idẽ cum eo:

ſed bene pot eẽ cã alteriꝰ vel pꝛincipiũ agẽ⸗

di reſpectu alteriꝰactꝰ diſtincti ab eo.vel in

telligens pot dici aliquo mõ cauſa ipſfiu in tellectionis rõne potẽtie cõᷣnotate.qꝛ intelli gens ipoꝛtat actů pꝑ ſe ſtãtẽ. vñ dicẽdũꝙ o⸗

peratõ põt eẽ pᷣncipiũ reſpectu altiꝰnõ aũt

reſpectu ſui. ¶ Ad ſecũdã pbatiõeʒ dictð. ꝙ nũqᷓ; act? pᷣmꝰẽ actꝰ ſecũdꝰ reſpectu cuiꝰ dicit᷑ bᷣnꝰſed ille qͥẽ ſecũdꝰ act? fſpectuv

nius pot dici pmꝰ reſpectu alteriꝰ. ⁊ ſic itel ligere põt dici ſecũdꝰ reſpectu potẽtie.⁊ ſe⸗ cundꝰ reſpectu opatõis ipoꝛtate.¶ Ad ter tiã ꝓbationẽ dicẽdũcꝙ nd ſeqͥtur ꝓceſſus in ifinitũ: qꝛ puẽit᷑ ad vltimã foꝛmã q̃ẽ opatõ ſiueleffect? pᷣcedẽtiũ ⁊ nõ pᷣncipiũ alicuiꝰ al teriꝰ opatòis.⁊ ſi eèt ꝓceſſus in ifinitũ ñ no ceret: qꝛ actꝰ intelligẽdi nõ ſũtꝑ ſe oꝛdinati. ⁊ſic nò viciat. ¶ Ad fecũdã rònẽ dicenduʒ ꝙ itelligere nõdft abactu itelligẽdi: ſed bñ differt à potẽtia.⁊ ſic ibi cõmirtit᷑ fallaciae- quocationis: q accipit itellectũ ꝓ potẽnai tellectiua⁊ nõ ꝓ actu. Accipiẽdo aũt inel⸗ lectũ ꝓ potenila intellectiua:tůc nõ ſe had intelligere ſiẽ lux ad lucere. nec inelligereẽ

oialis effect? potẽtie: ſʒẽ ſubiectiei potẽ

itellectia accipie aũt iteilectũ ꝓactuitelli⸗

—

gẽdi qᷓ iteiligimꝰ pꝛia bncipia tůc nõdiſtin

puitur ab aetu inielligendieſʒtunc ſe habʒ