Queſtio

poſſunt vᷣniri in tertio. ß ſic eñt ꝙintcllectus agẽſ⁊ poſſibil dꝛñt reair ĩt ſe igit diſfert rea liter Vonfirmat. Muicqͥd repugnat ali⸗ qbus ex ſuis rõnibus foꝛmalibꝑ nihil extri ſecũ põt ↄpetere eiſdẽ:ß differre ab iuicẽ rea liter ↄpetit intellectui agenti vtagens eſt? poſſibili vt poſſibilẽ igit᷑ ꝑ nihil extrinſecuʒ K. Sed ſbiectũ ẽ extrinſecũ paſſioni foꝛma liter qunò intrat ditfinitõnem eiꝰqditiuã ß ſo lum intrat diffinitõem eiꝰdatã ꝑadditamen tum.maxime gũt ᷣm eos qni ponunt poten rias aie reſpect?ꝙ ſiectũ cũ ſit abſolutũ dif fert foꝛmaliter a potẽths igit᷑ æ. Tũc vltra

pl differũt intellect?⁊ voſũtas q; intellect?

agẽs? intellectus poſſibiłß intelicet?ggens

⁊poſſibilis ditferũt realiter igit᷑ ⁊ intellect?

⁊ volũtas.maioꝛ nõ ꝙqʒ ilia plꝰ ditferũtqͥ mi⸗ ↄueniũt:ß minus ↄueniunt imellcũs ⁊ volũ tas q; intellectus ⁊ intclicũs igitur ⁊c Ad ròem ſcotiſtan de gctõc manẽte ⁊ tranſeunte R pdet pheclibeto æq. octauaꝙ impꝛo⸗

pe dẽ actio manens ⁊ actio tranſiens qꝛ hul⸗

la eſt actio manẽs in agente vt ꝓbatů eit:ſed debet dici opatio manẽs opatio tranſienſeqꝛ opatio ẽ ↄñequid ad effectꝰ oĩim cãꝝ vt m terie opatõẽ materiale: foꝛme opatio infoꝛ⸗ mare:etficientis opatio eſt effertiue cauſare Finis operatio finire. patioigit᷑ manens dicitur illaque reſpicit illud cuius ẽ oꝑatio

vt id in quo eſt ⁊ põt ↄpetere cauſe foꝛmali?

materiali vt intellectus habet opatõnem ma

nentẽ i. intelligere qðᷣẽ in imellectu poſibili pcratio auteʒ tranfiẽs ẽq̃ reſpicit illud cꝰ

ẽ oꝑeratio tãqᷓ; id gquo eſt:⁊ nd ſicutillð in qͥ eſtu Wñ ad rõem ſcotiſtau ñdeo.ꝙmiĩoꝛ Eᷣfalſa· ld ꝓbatõem dõm ꝙ pᷣſupponit vnũ falſum.ſ.ꝙ qliqua ſit actio manens qðẽ falſũ nulla enimẽ actio manens. Bigůt loq̃ris de opatðne tũc nihil cõcludis quia illa opatio ñ ẽ actioꝛ⁊ ſic nõdenoiar agens. Et licet ſit ali⸗ quid agens ⁊ heat actõneʒ p potentiã actiu iñ pot hre opadnem manentẽ ꝑ potẽtiã paſ ſiuã ⁊ nõ ppotẽtiam actiuam.vt lucẽ ẽ opatõ manẽs ipfius lucis:⁊ eſt in ipſa luce ⁊ intelli

gere eſt operatio manens ipiintellect?poſ

ſibilis in quoẽ ſbiectiue. vñ nec idẽẽ pncipiũ opationiſ manemtiſ⁊ tranſeũtis. Nã opatio nis manemtis pncipiũẽ mã velfoꝛma oparõ nis aũt trauſeuntis etficiens ⁊ finis· ddit pᷣpheus ꝙ ſi repiatur in dictis doctoꝝ actio mnanens ⁊ tranſiens accipitur actio equiuo- cei Vubitat ʒde h qð dictũẽ ꝙ grauiaet leuia ñ mouẽt ſeip̃a: qꝛſi hoc eſſet vcx ſeque ret pi rõeꝙal nd moueret ſeip̃m qꝛidẽ eſſet jnactu? in potentia reſpectu eiuſdem. Rñ⸗

dcoꝙ nõẽ ſimile de grauib⁊ lcui⁊ deani

matiſque mouent ſeip̃a. Et rõ eſt. quiagiatg

habent in ſe ꝑtes diuerſarum raðnum qus rũ vna poteſteſſe mouens ⁊ alia motaqᷓ ptei ſunt diſtinctaa ſbiecto. Non autem eſtincð ueniens ꝙ idẽ poſſit mouẽ ſeipm ſicut ꝙide poſſit eẽ actiuũ ⁊ paſſiuũ ſpcũ ꝑtiũ diuſarũj

rõm dũmodo ille ꝑtes ſint diſtincte a ſpiecto

vel ſaltem dummoò vna illaꝝ ꝑtiũ non ſit in g

tera tanquaʒ in ſbiecto grauia autem ⁊ leuia

⁊ ſi habent ꝑtes diſtinctas ſbiecti⁊ ſitu. ꝙlle tñ ꝑtes iq;tuʒ hmði ſunt eiuſdem ronis ꝓpt quod nõ poteſt dari ratio quare vna pariſit mouens ⁊ alia motamagiſq; econuerſo. Si vero grauia? leuia ſint diuerſaꝝ rõnuʒ ile partes ita ſe habentꝙ vnaẽ biectie in gltẽa Mñ aũt dã idem non eſtactiuumæ paſſiuuʒ intelligendum eſt reſpectu eiuſdem Wizcti.

Cbtra nã ſiad motũ naturaiẽ nð requiri tur bncipiũ emfectiuũ motꝰabintra ſecjuffi cit ſolũ pᷣncipiũ paifiuũ tunc fequẽpe᷑ꝙmo

tus artificialiũ ⁊ motus violemeſſent mot?

naturales quiahabent pncipium ſui motus paſſiuum. Rñeo negando ↄſcquẽtiamna⸗ tuãlia eĩ? artificialia nõ ditferũtabſolutope nes b̃e ⁊ nõ hr̃e pncipium motus ab intra Scd differnnt penes haberc ⁊ non hahere pᷣncipium ab intra cum reduplicatõne. Vaʒ naturalia habent pᷣncipium actiuum vłpaſ⸗ ſiuũ fui motus inq;tũ naturalia ſunt artißci⸗ alia aũt ⁊ violenta liʒ habeãt pncipiũ ſuijno tus ab intra nõ tamẽ habẽt illud pꝛicipiũ paſ ſiuũ inqᷓ;tum artificialia ſuntſiue inqᷓtũ vio lẽta ſunt quia ſic hñt pꝛicipinʒ iui motus ab

eÿliz inq;tũ nãlia heant pncipiũ ſui motꝰab

itral Bubitat᷑ quarto. Vũ dictum ſupius fuẽitĩ ſeptia rõe ↄtra noĩales ꝙens mobile ſit ſbiectum phiſice cuius paſſionem thomi⸗ ſte ponũt mobilitatẽ. Ntꝝ rationabiliter ſu⸗ ſtineri poſſetet vñ ꝙ ñ rõe ſcotiſtaꝝ q̃ talis ẽ qꝛ rõ foꝛmałiecti? paſſio nũq; coicidẽ poſ ſůt i idẽ ſed mobilitas ẽ rõfoꝛmal ſiecti phi ſice hm te igit᷑ mobilitas non eſt paſio. ma⸗

ioꝛ nota qꝛ rõ foꝛmakeſt diffinitio ſbiectiquc

ẽ mediũ demõſtratõis. Si igit᷑ illa coincide⸗

—

ret cũ paſſiõe ĩ idem tũc idem demõſtraretur

pidem.minoꝛẽ nota ßᷣm te. Rñdeo iſta opi nioẽ ariſtotił qui diffinit motũ ꝑens mobi⸗ le.i.per ẽs ĩ potẽtia exiſtès ad hoc ꝙ mouea tur quod dã ens mobile dicẽs ʒĩ phicoꝛum. MMotus eſt actus entis ĩpotẽtia: Sʒ ꝓpꝛia paſio dʒ diffiniri ꝑ ꝓpů ſbiectũ igit biectũ ipſius motus qͥẽ palſio biecti phiſice:eſtẽs mobile. Vtem ſexto methaphiſice dicit phuſ phica quedam thcoꝛica eſt circa tale ens qð