—

pꝛacticq ſed in noticia de deo cõſiſtit fonmna⸗ liter ipſa begtitudo noſtra.igiteſt pᷣma in ge nere cauſe finalis in ſpeciali. ð qutẽ in no⸗ ticia dei cõſiſtat beatitudo. ꝓbat᷑ auctoꝛitati bus. Mrimo ipſiꝰ ſaluatoꝛis iohis i hec eſt aũt vita eterna ut cognoſcãt te verũ deñ. Idẽ augꝰ pᷣmo derinitate caꝰ go ⁊ cge vlti⸗ mo eiuſdẽ libꝛil Muarta còcluſio ẽ obiectũ intellectus noſtri adequatũ⁊ pmũ pᷣmitate vniuerſalitatis ⁊ denoĩatiue denominatioe reali⁊ foꝛmgli extrinſeca abactu intelligẽdi eſt ens intelligibile ut itelligibilc eſt. vbitria

pꝛobo. Pꝛimo ꝙ intelligibile dictũ de ente

dicit denomiariuc.æꝙhocdenominabile adcquate ſe habʒ ad intlem̃ in via adequatòe terminatiuaſicut ens.ʒ non ſe habet ad⸗ equate ad inricm̃ in via adequatione cõpꝛe⸗ henſiua Primũ dictũ qð pꝛedi cat᷑ de aliquo in ⁊mododicendiꝑ ſe pᷣdicat de eo denomiatiue. Jed ſic eſt de intelligibi li reſpectu enris qñ dicit ens eſt intelligibi- leæt. aioꝛ pʒ. minoꝛ ꝓbat᷑ ꝑ ariſtotileʒ ⁊2mematoꝛẽ ⁊ de aia. quidicũtꝙ iſtaeſt in ſeeundo modo eſſendi pꝑ ſe coloꝛ eñt viſibilis igit a ſitiiſta ens eit itclligibile. quiaſicut ſe habetcoloꝛ ad potentiã viſiuã.ſic ſiomodo ens ſe habet ad potenriã itcllectiuãi Sco ſic.qͥa aut eſtqditatiua aur denoiatiua. Non

qgitnriua quig nic nõ poſſrimelligiens nec

aiqd aliud niſi intelligeret᷑ eſſe intelligibile. Sieut nõ pot aliqͥd intelligi hõ niſiitelligat eſſe animai hoc aůt eſtfalſů qa ſie nihilinteili Cret niſiintelligeret᷑ actus intelligediq; cõtra expiẽtiã ⁊ dictũ ꝓho.qaſicut ſe hʒ actꝰ intelligendiad intlem̃ infoꝛmatiue. Si ſe habet intelligibile ac intlem̃ terminatiue:

ſed act? imelligendiadiquat intleĩ infoꝛma

tiue.ð e terini iopz

⁊minoꝛſilr:qaillud adequat intlem̃ termina

tine qðẽ ſufficiens terminomniũ actuũ po

nibiliũ in intellectu: ſed ens intelligibile eſt hmdi⁊ ʒ dictũ ꝓbo.qᷓͥa illud nõſe hʒ

ad inlcm̃adequate ⁊ cõp̃henſiue ſubquoeſt juenire aliqc qð ab intellectu itelligi uelꝙ ſaltim nòattingit᷑ tm̃ qᷓ;tũab intellectu eſt attingibile in ſe. Sed ſub intelligibili eſt

Aiqͥd qWabimellectu nõ põt attingip ſtatu vie putaarticulꝰ mitatis necdeꝰ im̃intelli- git ab inrellectuꝓquocũq; ſtatu qᷓntũintel ligibilis ẽ nec ꝑↄſcquès itelligibile neeens eſt obm adequatũ intellect?ñ adequatione cõp̃henſiua pcluſio verũ eſt obiectũ in· tellectꝰ noſtri pmũ⁊ adequatũ ⁊ vniuerſaliẽ᷑ oẽm rem cõſequẽs nõtñ ꝑſe nec pppã rõnẽ ſed còlecutiue. Iſtã ↄcluſionẽ tenet ianctus

runa

eſt: ſed veritates in rebus creatiſ plures ſůt-

reſpectij rãtionis ad omniaentia inqᷓ;tũ ad

thomas pte pᷣmnaq. gxarꝰ ʒo ad pmũ. bi dicit ꝙobm intellect?ẽ quodqã coẽ ſicut ens ? verũ. Idem oñdit. q. ⁊a grticulo 3 Bbi dicit ꝙ inrellect? ſimplicit emincntioꝛ ẽvo luntate qa obiectũ intellect? fens ⁊ veꝝ ſim plici⁊ abſtracrieſt obiecto volũtatis. yſta cõcluſio ꝓbat᷑· diſtinerc potentic hñt diñicta oba foꝛmalia:ſed intellect?⁊ voluntas ſũt di⸗ lincte porentie. igit habẽt diſtincta obiecta foꝛmalinſed pmũ ohm volũtatis eſtens ſub ròe boni igit pmũ ohm imellectꝰ eſt ens ſub rone verid Motandũ tñ hm ſanctũ thomã inꝗjſtionib de veritqie. q. pmaarticulo 4eꝙ veritas repit. ꝓpꝛic in intellectu diuino⁊ pu nno in alhs aůt inuenit᷑ veritas relatide ad intlem̃ Vſt aurẽ in intellectu diuino veritas pheĩ bmo. In intellectu aũt humano ꝓpe ⁊ſecundario. In rebus autẽ imꝓpc⁊ ſecun darioquianõniſiin reſpectu adalterã iſtaꝝ duarũ veritatũ. Weritas diuina vna ſolum

ſicut⁊ rerũ emtitates. Exquo fö cuiꝰibet creature eſt triplex veritas uc e põt.ſ.ve ritgs intellect? diuini: veritas intellect?crea ti qmbe dicunt᷑ ꝓpe vitares. ⁊ veritas im ꝓpꝛie dicta hmn quã dicunt᷑ oœia vcra. Veri luieltalecauiacciuainteltet·di uñiã oes res que ſunr uleſſe poſſun que

—

adequgtio nißil aliuc eſt qᷓ eſſentiadiuina ß

* 7„

eqiat ſihi onne ens qð ſil ſicut ipſ itcjligit⸗ tal ens fuiſſe cſſe uel poſſe eſſe uci foꝛe. Ex parte gutẽ rcrũ iſte veritates multiplicãtii kmniultiplicarionẽ rerũ. Vcritas humana pꝛopꝛie picta que cſt inintellectueſt quedaʒ Mcqugtioꝛ cðuenicntia incſcctus adrem ⁊ nõ eſt ſolus reſpectus adequationis ß foꝛ

ma imelleetus ſub rali reſpectu. Et iſtaade auario eſt relario realis terminataad remqᷓ

adequat᷑ conceptioni intellectus. Ex parte gůt reieſt relario rõnis.⁊ hoc intelligo fico gnitio quã habet inrellect?de re qus comi iat vitai ſir gcceptaare ⁊ cquſata abeo. Tůc eni cognirio illa depẽcet ab eo⁊ ideo conſe quent᷑ relatio erit realis. Iʒ ſi cognitio ite lectus nõ cauſcł᷑ arc ſepᷣcedit eñ cuiuſmõi

eſt cognitio artifjcis de domoficnda tũc re⸗ latio ex parte intellectus non eſt realis:ßex pte rei. Veritas autẽ impꝛopꝛie dicta tertio modo licetſit ipſa reienitas tamẽ dicit enti

„ p2

„

tatẽ reix ſuperaddit habitudinẽ intellecius ut ponit ſanctus thomas eadem queſtione articulo ge vbi dicit veritas dicta de lapide claudit in ſua ratione entitatẽ lapidis et ſu peraddit hitudinẽ ad intellectũq etiã cauſat᷑