AQueſtio

irelligibilip ſe in rõuc terminatiui. Et ita dʒ intelligi aucroꝛitas ariſtotilis pᷣmo phiſico⸗ rũ ⁊l Id tertiũ dicendũ ꝙ nihileitas non

intelligit᷑ ꝑ ſe ſed paccidens inqᷓ;tů videlicet eſt negario entis qð eſt obm pdicatiðis ipſi⸗ intellectꝰ⁊ ſic ens pꝛedicat de ipſo in obliq; qaut vicit phs pᷣmode aia.rectũ ẽ iudex ſui ⁊ obliqui qͥaqůcũq; ſůt duo oppoſita quoꝛũ vnũẽ poſitiuũ ⁊ aliud puariuũ.růc poſitiuũ. eſt pᷣncipiũ intelligendi puati ⁊ puatio nõ in telligit᷑ niſi motione facta ĩ intellectu a ſpe⸗ eie poſitiui Bi autẽ illa oppoſita ſint ambo poliriua tůc nõ opoꝛterꝙ vnũcon inelligat preliquũ ut ſũt albũ ⁊ nigrũ. Nã tũc qpibʒ

ipſon pot intelligi ꝑ ꝓpꝛ ſpecis Adñ

dicendũ ꝙ ad vnitatẽ obiecti potẽtie ſufcit ynitas ʒnalogie ſtatim ut ꝓbate Pubirq᷑ pmo q vnitate ohm— ſit vnũ.⁊ loquoꝛ de potentia nf̃a intellectiua.ueletiã de potẽ tis fenſitiuis. Ad iſtam dubitationẽ rñdent ſcotiſte. ꝙ okm potentie hʒ vnitatẽ realẽ mi⸗ noꝛẽ tñ vnitatireali nũali. pſpecificguł gene ric realẽ tñ qͥa ponũt plures vnitates rea⸗ les minoꝛes vnitate nũgli.ſ vnitatẽ ſpecificã ⁊ genericã. vnitas t nñjalis ᷣm eos eſi maxi

ma vnitatũ realiuʒ. ſta tñ opinio inferius

impbabit᷑ vbi tractabitde vnitate vniucrſa lis. Vico igit᷑ꝙ vnitas obiecti hitſcientifici eſ vnitas realis còfoꝛmitatisqͥ nõeſtalia ab vnitate nali: ß eſt ipſe vnitates nũales ↄfoꝛ mes. Et ſuꝑ iſta vnitate ↄfoꝛmitatis fundat᷑

tmuniꝰqᷓ; enf mobile qðẽ ſubiectũ phiſice minoꝛꝓbat auetoꝛitate ariſtotilis ꝗmetha. dicentis quẽadmodũ q; omniũj ſalubꝛiũ vna

ſcia ſic ⁊ in alhs. Wñ vult ꝙ de oĩbꝰſalubꝛib?

eſt vna ſcientia.ſ.de ſanitate aĩalis que ẽ foꝛ⸗ maliter ſalubꝛis.⁊ de alis.ſ.de dieta de medi cina de vrina que ſũt ſalubꝛia ſolũ denomia⸗ tiue ⁊ nõ foꝛmaliter. Sic igitur ad vnitatem obiecti ſcientie ſufficit vnitas ã̃nalogie igit᷑ ⁊ ad obiectũ potẽtie cũ ſit cõmuniꝰut ſic ar⸗ guat᷑ in foꝛma. Maioꝛẽ vnitatẽ habet obie⸗ ctũ ſcientie medicine qᷓ; habcat obiectũ intel⸗ lectus.qͥa obiectũ inteilectꝰ eſt generalius qᷓ obiectů ſcientie. igit᷑ minꝰ vnů Minoꝛß̃ ad obiectũ medicine ſufficit vnitas ãnalogie. ut pʒpphm loco ſupꝛaallegato igit᷑ ad obicctũ polentie intellectiue ſirficit vnitas ãnalogie ⁊ dubitat in qͥ differt opinio ſcotiab opi⸗ nione doctoꝛis ſancti.cũ vterq; teneatꝙenſ eſt obiectũ intellect?. Rdeo ꝙcòueniũt in hoc ꝙ ponũt ens eſſe obiectũ intellectus nfi ex nã potentie: nõ tñ itlẽs ↄiuncti niſi in ròe pᷣdicabilitatis. Bifferũt gůt in hoc qʒ ſcotus ponit illud obiectũ intellect? noſtri.ſ.ens eẽ vniuocũ.ſanct?thomas aũt ãnalogi.⁊ſco⸗ tus ponit ens eſſe vnũ ex natura rei vnitate vniuoei reali.minoꝛe tñ vnitate nůali.ſanct? chomaſponit ens gq haberc ſolũ vnitatẽ an nalogõ. Tertio differũt in hoc quiaſcotus falſe imponit ſancto doctoꝛi dicès. ꝙ opinio ſuafuit ꝙquiditas rei materialis ſit obicctũ

vnitas ſpecifica uel generica. ñ vnitas co olenrie intellectiue ex natura potẽtiequod loꝛis qeſt ohm potẽtie viſiue foꝛmaleẽ vni⸗ hu um eſt. imo ſancius thomas non tenet ras cõfoꝛmitatis qͥa oes coloꝛes habẽt cõfoꝛ ſeq dicit ꝙeſt obicctũ ipſiꝰintellectus cõiũcti miratẽ in hoc i potẽriã vi· ym ꝙcõiunctus eſt.i.nõ inqᷓrũ imellectus ẽ ſiuã. Muid gůt ſit iſta cõfoꝛmitas uel inquo poceſt non ex natura potentie ſed ex modo Zqᷓliter ſe habeat inferi? ad plenũ declarabit eſſendi potentie ⁊ hoc nominat intelleciꝰcò· Motãdũ aũtꝙ aliqñ obm alicuiꝰpotẽtieẽ iunctus inqᷓ;tũ coniunctus eſti¶ Tertia con. vnũ vnitate cõfoꝛmitatis ⁊ ſiceſt vniuocũq cluſio pꝛimũ obiectũ intellectus noſtri pᷣmi- pot habere vnã rõnẽ ut pʒ ð coloze reſpectn tate cauſalitatis finalis in generali eſt quidi- viſus qa dicit vniuoce de oibcoloꝛib Ali- ts ſi ubſtãtie:in fpeciali aut ipſe deus. ꝓbat᷑ qñ auẽ obm ndeſt vnů vnitate oꝛmitqtis

ð vnitate oꝛdinis uel q̃nalogie ⁊ non vnitate

51

S8884858735555

36 8

cti intellectus noſtri in genere cauſe finalis

iſtacõeluſio qʒa illuq habet rationẽ pᷣni obic vniuoci. Et iſta vnitas ſufficit ad vnitatẽ ob

iecti porentie ſicut eſt vnitas ipſiꝰentis. ð

pbat ſic. quia nõ maioꝛ vnitas requirit᷑ ĩ ob⸗

cto potemie intellectiue nfe q; in obo ſcien

tie:ß ad vnitatẽ obiecti ſcientie fufficit vnitaf

nalogie ſiue ppoꝛtionis igit ad vnitatẽ obi

Potentie inteliectiue ſuffici vnitas ãnalogie maioꝛ pʒquia obiectũ potentie ukeſt magis vniuerſale uel generale qᷓ; obiectũ habitus. uelnð minꝰ generale⁊ vniuerſale. minoꝛẽ vnitarẽ habet uel nõmaioꝛẽ ſicut obiectũ ha

bitus utens qðẽ obieciũ imellect?eſt latius

in ſpeciali oꝛdinat᷑ tota executio noticie nf̃e Sed totg executio noticie noſtre oꝛdinat᷑ in quiditatẽ ſubſtantialẽ ⁊ in ſpecialii ipm deñ igitur c. Maioꝛ nota.minoꝛ ꝓbatur q́ͥ ad

ad terminũ vitimũ in generali ut in

bmã ꝑtẽ q;a fm phm pꝛimo de anima acca magnã partẽ conferunt a coß̃ſcendũꝙqͥd eſt. quia cognitio accidemiũ eſtꝓpter cogni i

tionẽ ſubſtantialẽ. quo ad ſecundã partem.ſ.

de deoꝓbatur.qͥa ad noticiã in quq conſiſtit

foꝛmaliter beatitudo oꝛdinat᷑ tanqᷓ ad finem omnis noſtra cognitio ſiue ſpeculatius ſiue

S.. ——

—