——
*
qup ad rõnem. Iuſtiicare vero eñ eße ⸗
ctus circa liberð qrbitri quo ad volunta kem. qꝛ iuſticia eſt rectitudo voluntatis kn Anſel. otos denic meritoꝛios eli⸗ cere eſt effectꝰ gratie circa liberj arbitriũ
o ad facultateʒ. qꝛ eſt ip̃in 3 p oteſtatis
vel facultatis. Sicq; hec tria bonñj cogita
re velleꝑficere facit gratiain nobis. Nñ
dicit Berñ.de gratia ⁊li.gr. ꝙPgrotia im mitrendo bonõ cogitationẽ nos p̃uenit qᷓ nutando malã voluntatẽ nos ſibi affe⸗ d ctum iungit. miniſtrando cõſenſui faculta tem.foꝛis ß opus abertũ internus opifex innoteſcit. ic queri poteſt vtrů gratiaß eſſentiam ſit eadẽ cum virtute gratuita p ſertim cum gratia pficit eſſentiã anime 71 virtus pficit potentiʒ aĩe ⸗ ſic differrevi dentur. Id hoc dicendð ꝙ ſient ſe habet eſſe ad opari.et bene eſſe ad bene operari ſic ſe habet gratia ad virtutẽ.ſiue dicamꝰ eſſe ſubſtãtie ipᷣius anime ſiue eſſe poten⸗ tie. Mã animã ſiue potentiã ſuã bene eſſe eſt idẽ ꝙ grata eſſe. O⸗ añt grata eſt ſiue im ſubſtantiã ſiue n porentiã eſt gratia to vero bene operateſt virtꝰ. xt ergo hm ſubſtantiõ et rem ſunt idem gratia et virtus nõ aðjt ÿm eſſeet rõnem. Onde ad maioꝛẽ euidẽtiã dixerðt quidã ꝙ que eſt cðparatio anime ad ſuas potẽtias eadem eſt cõpartio gratie ad virtutẽ. Kuius ex⸗ emplun ptʒ de radio⸗ lumine in aere. Mã lumen et radius ſunt iqẽ ßm ſubſtanti. qma lumen eſt ſubſtãtia radij. Wifferunt tamẽßm rõnem eſſe. Auia lumen dicitur að ꝑficit aerẽ indiſtincte. Radi vero di⸗ citur illud quod hficit ꝑ diſtinctionem in partibus. Quia radius dicit directionẽ ipᷣꝛus luminis ad hanc vel ad hanc partẽ geris/lumen auteʒ non. Smili modo lu⸗ mnen in anima eſt gratia.radius vero vir⸗ tus eſt. quia gratia queeſti pa lux perficit animã qᷓ;tum ad eſſentiqᷓ et indiſtincte 4* ad omnes vires. Wirtus vero pficit aĩ⸗ qᷓtð ad ꝑtes q̃ ſunt vi es.Muia ꝑ fidẽ in aĩa iutelligimus radið quendꝗᷓ dirigents
aöt radiꝰ eſtp quẽ dirigit᷑ vis ↄcupiſcibi⸗ hs ĩſymmõ bonitatẽ. pes vero ð radiꝰ
*
hanẽ dirigixiraſcibilis ĩſu
e · Sicut igit᷑ radius ſubſtãtiuſ. eſt cã effertiu⸗ iue alie
ialite Umine ⁊ꝑ hoc eſt lumen cã ub
radiũ eſicit ſic virtꝰ eſt in g⸗ ſivſi liter et gra eſt cauſa effectiua ubfãtalu⸗ ihiꝰ virtutis. pĩe dicit e ſ. ꝙvittutes ſunt oꝛdinã̃tes affectõnes Pgratiã. Ct pter hoc ſicut dicerem⸗ radijſůt lunñs directões.its diceremꝰ vtutes ſjt gre oꝛdinatões. Sicigit idè ſunt ſubſtantia⸗ liter nõ foꝛmaliter. Hꝛetere. 5 ſoã eſentiã ẽimagodiuine eſſentie.etper imago eſt ᷣn indiſtinctionẽcuius imagi nis refoꝛmatiug eſt ßratiacũ ficiat aj⸗ Fm indiſtinctionẽ q;tum 3q eſſentiã in ginis. Sʒ oĩa q;tñ ad ſuas vires vel potẽ tias ẽ imago trinitatisa ijla eſt qᷓ;tum ad diſtinctionẽ imaginis Pnde qᷓ;tum advi res ⁊ him diſtinctiõʒ virij refoꝛmatiua hu ius imagims eſt virtus. Et hoc deillo
is viſis queri p̃t vrti aliquis ↄgnoſce re poſſit e habere gratiã deip̃ſertiʒ qꝛ di citur Ecẽs. ir. Memo ſcitvtrij dignus ſit amoꝛe vel odio. Id quod dicendu ꝙ qui⸗ dam dubitare poſſunt vtrñ in ßratia ſint qui habent rões equeformes ſiue eque foꝛtes ad vtrãq; partẽ. Exvng eni parte vidẽt ſetepidos in amoꝛe deln aridos in deuotõne oꝛõnevel bong opatione. ꝑral terq vero vidẽt ꝙ nullo mõ babent volñ⸗ tatẽ moꝛtliter heccandi. nec ſcrẽter moꝛ taliter peccant. Icm ſuãoditionẽ ad co noſcendum peccata debitã diligentiam erhibent frequeutando ſ ermones. cõfeſ⸗ ſiones fugiẽdo etiõ ſeculi multiplicitates ad euitandũ peccats et ſic facillõt a dubi tant. Quidũ etiq eoꝛi multi timẽtſlicʒ ni hil ſibijp̃i conſcijſint. Et hoc puenit erre mfo ginoꝛe deiqui p̃ſtare nð bualet ple ⸗ naʒofidentiã dei et ex nimio amoꝛe ſui ꝓ prer quẽ refugit qͥs nimis incõᷣmodũ ſuũ nec ſinit ꝑuenire ad verð deſpect ſium. Auidã ait ſolẽt opinsriſeeſſe in grã qu ſcʒ habẽt rõnes foꝛtioꝛes ꝓſe. Sicut qᷓ vi dẽt ſe ĩ vña ꝑte feruẽtes amoꝛe diuino ſe ⸗ metip̃os deſpiciẽtes ad nature cõtraria et diuina bñplgcita qlacres. Kxaliavero
jn z ob tſe pis kü i il
tele heh
ſuri hen u ni tl bi ic mn