—————— ——

—

——— S.

1 1*

„

faboꝛat in vinea cõducentis pꝛemmere tür a accipit eri ſiilli ex amoꝛe nõ ſeruit

gꝛillum nõ diligit ſed tĩ quis mercedem tupit.q;tomagis in vines dñi laboꝛãs ad qð onnes cõducti ſumus meretur apud ipin dona ſaltẽ tꝑalia. licet non faciat ex chritate ſed ex tĩoꝛe vel cupiditate. Id hoc bꝛeuiter reſpondendũ eſt m doctoꝛeſ

nullus ꝓpꝛie loquẽdo deo ſeruit niſi;

facit qð deus pᷣcipit et ſicut pꝛecipit. Et ideo qui facit aliquid de genere bonoꝛum

licet facit quod deus pᷣcipit tñ nõ facit ſi⸗

curt deus pᷣripit id ẽ nð ex charitate q̃ eſt impletio legis et ex cõſcientie puritate qᷓ; tum ad moꝛtalia nõ ſeruit deo. Mine di⸗

cit apłs ko.xiuj. Pine qð nõ eſt ex fide id eit charitate foꝛmata peccatũ eñt id eſt

inutile. Et pↄſequẽs ex tali opere licʒ bo⸗

no in ſe ꝓpꝛie tñ loquẽdo nõ meret᷑ nec tẽ poꝛgle quidẽ nec eternðj. Mimirum cũ di

rit Augꝰ ꝙ peccatoꝛ nõ eſt dignus pane qᷓ veſcitur. Mndea a ſimili.dominus vinee non remuneraret laboꝛanti in vinea pꝛo eo ꝙ eum cõducẽs ſibi laboꝛqre pꝛecipit niſi laboꝛet eriã ſicut pᷣcipit. am ſi labo rando conaret᷑ vites incidere nõ pꝛemiuʒ ſed damnũj mereret᷑ acciꝑe. Sic iſte labo⸗ rans quidẽ qð deus vult ſed nð quõ vult nihil meret᷑. Weruntñ deus ex cõdecentia

ſue infinite bonitatiss liberalitatis ꝓ oĩ⸗

bus operibꝰextra charitatẽ factis hoĩqð Pammõ remunerat danſ eis aliqð bon tanq; ſi meruiſſet illuq.cum tñ in verita⸗ te nibil meruit. t ᷣm hoc oꝑa de genere bonoꝝ valent ad tria ↄſequenda. Bꝛimo ad aliqð donðj tempoꝛale cõſequendi vel etiam malum euitanqum ſicut filij iſrael qᷓrum ad pumij quibus deus tpalẽ retri butionẽ repꝛomiſit. Et Ichab qᷓ;tũ ad ſe cundum qui ꝓpter fictã ſuam penitentiaʒ diuinã vindicrã ſuſpendit vt latius patet upꝛa. Secũdo vero valet ad abilitatõeʒ Bratie. qꝛ ꝑ ralia opera ducitur homo aqᷓ aſuefactionẽ bonoꝝ operus et ſe abilitat ad recipiendũ gratiã gratð facienteʒ. ita Pchtomagis in talibus operibꝰ ſeſe exer ruerittonto gratie. ꝓpinquioꝛ efficiat. qð liquide claret in operibꝰ miſericoꝛdie, vt

„

ℳ

dieit Thomas ſup. iij. di xx. ſper iud

verbů Ambꝛoſij dicentis u pietatemn ichm caͤrnis patit᷑ vapula⸗

bt ſed non peribit quod intelligiturd: ln

ſequens ſilubꝛicum

bꝛico moꝛtali ¶ Muoqj dutem dicitut

non peribit non eſt icðᷣm neceſſtatem in telligend ſed fm quandã dipoſitionem

uia per hoc ꝙ operibus pietatis vacat in moꝛtali exiſtens. diſponit ſe gd gratiã 6 nð facile ꝑmittatur ire in perditioneʒ. Wec ille. M ſi aliqs dicat q;tomagis qli

uis moꝛat᷑ in peccato tõto eſi mogis pec

catoꝛ.quia malicia minui non bt ſed ꝑcir

cumſtantiã et moꝛã tpis peccai creicit⸗

etper cõſequens ab ip̃a gratia remotioꝛ

efficitur. Jurta illud onge apeccatoꝛi bus ſalus. Id quod dicendi— im

diuerſas ↄſiderationes eſt gratia remo tioꝛ et gratie ꝓpinquioꝛ qpꝛius. Naz re otioꝛ eſt a gratia m quantitatẽ pecca ⸗ ti.ꝓpinquioꝛ aũt eſt gratie obilirstioneʒ ſuſcipiendi. Sicut in naturalibus ci eger eſt in augmen to moꝛbi ivxta criſim, tunc remotioꝛ eſt a ſanitate ꝓpter augmentum moꝛbi. qui tamẽ magis eſt abilis vt edu ⸗ ratur qᷓ; pꝛius. Peniq;tercio valẽt ad di

minutionem eterne pene nõ tamẽ que iaʒ

debetur. quia poſito caſu ꝙ quis octauo anno etatis ſue peccet moꝛtgliter de quo Penitens. et uunqᷓ; poſtea moꝛtaliter per/ vans.illud tamẽ cõfiteri erubeſcens ſuper neniat vſq; ad centeſimum annũ faciatqʒ vmnitꝑe tautã penitentiã ſicutJopãnef baptiſta ꝑ illã nec minimã culpã venialeʒ deiebit. nec quo ad culpam net quo ad pe nã.eo ꝙillud moꝛtale cõfiteri erubeſcẽs in eo pſeuerauerit vſq; in finẽ. Sed valet ad diminutionẽeterne pene que illi debe⸗ retur ſi non faceret illa bona oꝑa. Nð ſic patet· Quia niſi faceret illa bona opa din pſiſtere nõ poſſet quin de vno peccato in vliud caderet vel inmaius. d peccatuʒ eſt ſicut ignis vel febꝛis totã animã cõſu⸗ mens niſi ꝑ opa bona retardet᷑ in pcepg. Sed opa de genere bonoꝝ marĩe valent ad retardandũ peccatũ licet nõ ſanẽt vel euellãt peccatũ ſicut a ſimili na turaliter. Ballina appoſita moꝛbotegio nð quidaʒ

h

jn

6 p

inn nj. vn n ſo pl u