NM. 2 6* 6 E—

q martirið offerre. Reſpondet qᷓ in opi bus virtut ſunt duo attendẽda ſez ad id

quod fit et nodus faciendi. Tõtingit enĩ dem factũ quod fit bm aliquõ pfectã vir⸗ tutem fieri.etiã gõ ſolum ab habente vir⸗ tutẽ ſed etiã a nõ habẽte virtutẽ.ſicut ali quis nõ habens iuſticiã p̃t facere aliquid iuſtum opus. Si attendamus modũj faciẽ di tůc qui nõ habet virtutẽ nõ poteſt ope rari ſicut ille qui habet.nec ille qͥ habʒ par nam. ſicut ille habet magnã. Mam qͥ ma⸗ gnain operat faciliter ꝓmpte delectabi⸗ ſiter quod nõ facit qui caret virtute vel qͥ paruam habet. Poteſt igi᷑ ſe ad martiri liquid ꝑ ne t um offerre qui paru habet charitatẽ vel turam enĩ eſt miſerabilis et coꝛrup̃tibilis etiã qui nullã habet ſᷣm illud apłioꝛint. Filius eſt enĩ putredinis et frater vermiðj xi. Si tradidero coꝛpus meñ ita vt arde m. charitatẽ añt non habeam nihil mihi ꝓdeſt. Sed charitas pfecta ſola facit hoc Pmpte et delectabiliter ſicutl.aurentius et WMincentiꝰ in toꝛmẽtis hilaritatẽ oſtẽ

derunt.et ſic faciendũ eſt in omnibꝰ operi

bus arduis. Secundo dicit᷑ gratia moue⸗ re liberum arbitriũ. quia gratia eſt ſicut quedã influentia. ꝓcedens a luce ſuperna. que ſempꝑ habet ↄiunctionẽ cij oꝛigine ſua ſicut lumẽ vel radius ſolaris cũ ſuo pᷣnci⸗

pio id eſt rota ſolari.̃t qꝛ ſp origini ſue

rõiungitur? nõ tiñ attribuit᷑ eidem oꝑpatio rõne ſubiecti in quo ſed rõne ſubiecti a q́;. Vnde ſicut lumen ſolare nõ ſoluʒ operat᷑ cum aere ſed etiã operat᷑ in ip̃m qerẽ rõne

ↄtinuationis a ſuo fonte. Pic etiã gratia

nõ ſolum operat c libero arbitrio ſʒ etiõ ip̃mn liberð arbitriðj mouet.ita ꝙ grãtia ꝓ pꝛie eſt inſtrumentũ ſanetiſpiritus ad mo nuenduz liberð arbitriũ. Merito igitur di rebat Apłs. Bratia dei ſum id quod ſum quia ſolailla nos efficit beatos. Maʒ ſine

illa nihil ſumꝰ coꝛã deo dicẽte eodẽ apło⸗

Mharitatẽ añt nõ habuero nibil ſum.etiã

ſi linguis hoĩm loquar et angeloꝛum aut

omnia nouerin miſteria.aut babuero pꝛo phetiam aut omnẽ ſcientiã et omnẽ fidem

aut diſtribuero omnes facultates. aut tra

diderocoꝛpus meum.ita vt ardeam ſine illa etiã nihil boni habemꝰ Huia diẽ Se⸗ neca ꝙ nibil eit bomini bonj ſine ſe bono

—

nnẽ pꝛeter noſißᷣos omnia bona deſie

ramus habere. Nnde Nugꝰ ð verbis do mini. Pona vis habere et bonus non vis eſſe. V. uid en eſt ꝙ maluz vis habere. nõ filium.nõ ſeru.nð tunicõ. poſiremo non caliganet tñ vis habere malam vitam.

Kogo te pᷣpone vitam tu calige tue. hec

ille. Bine illa nibil deniq; valemus facere dicente dño. Mui manet in meſcʒpamo⸗ rem et ego in eo per gratiã. ſpie fert fra⸗ vtum multũ.quia ſine me nihil poteſtis fa ceꝛe. Pratia ergo dei ſum id quodſum ſcʒ quantũ ad iuſticiã. Alioquin homoeſteti amn aliquid ꝑ naturã etpculpam. Perns

ob· xvij· Putredini dixi pater meus ⁊ mater mea et ſoꝛoꝛ mea vetmibꝰ. Mnde 2 nnocen. de vilitate ↄditionis humane. Auis det oculis meis fontẽ lachrimauuʒ vt fleam miſerabilẽ ↄditionis humaue in⸗ greſſum.culpabilem cðuerſationis huma neꝓgꝛeſſum.damnabilẽ diſſolutõnis bh⸗ mane egreſſum. Bequitur. Matus eſt ad

laboꝛem.timoꝛẽ.et doloꝛem.quode; miſe

rius ad moꝛtem. Agit pꝛaua quibus offen dit deum.ꝓximum.et ſeißm fit cibꝰ ignis qui ſemꝑ vrit? ardet.fit eſca vermis qui ſemꝑ rodit etcomedit. ſit maſſa putredi⸗ nis que ſemper fetetahoꝛret. Vnde con⸗

cludit plinius ꝙ natura nibil bominibus

meliꝰ bꝛeuitate vite ᷣſtitit.tot moꝛbi.tot motus et tot cure ſunt in hac vita. ꝰ ſi diciſ.omnia mihiꝓſpera ad vota mihi ſuc cedit cunctg. R eipondit Seneca in epła quadã. iſerj te reputo.quia nunqᷓ fui ſti miſer.tranſiuiſti et nõ inueniſti aduer ſarium nimis miſer fuiſti. Wiſeros repu⸗ to.qꝛ in nimia ꝓſperitate toꝛpeſcht. Ner culpaʒ verohomo eſt effectus filius ire. qꝛ

*moꝛti cõdemnatus anteqᷓ; natuſ. Pinc di

cit apłs ꝙ eramus naturz filj ire. Et licʒ homo ab hac ira in baptiſo rechciliatur tamẽper actuale moꝛtale in eandẽ relabi tur. Vnde dicit Anſelmnꝰ in libꝛo de libe⸗

ro arbitro. Ex quo incipit homo pꝛecepti eſſe capax ex illo incipit poſſe peccare. Et duobus modis peccẽt anteq; ſit ſapiens:

—

*

— —— J

S

——

— —.——— ——*