Druckschrift 
[Sermones de tempore fratris Henrici de Herpf ordinis predicato[rum]]
Einzelbild herunterladen

germo

Nuappter in ipo reperitur ões ſenſus

perfectioꝛi modo qᷓ in alijs mẽbꝛis. Hm⸗ hes igitur pas ꝓpꝛietates in chꝛiſto repe⸗ mus reſpectu ſuoꝝ membꝛoꝝ ſpirituali⸗ nmn. ideo rationabikr dicit ſe criptura chꝛi tum eſſe caput totis eccleſie. Hampꝛima Ppꝛietas que eſt cõfoꝛmitas cuʒ membꝛis lli competit ratõe hñjane natute.ſicut di⸗ rit Auguſt.ſuper Vohannẽ. Mnius quip pe nature ſunt vitis palmites. ꝓpter

chꝛiſtus cum eſſet deus cuius nature j u

mus:factus eſt homo vtt illo eſſet vitis in

aug půana natura.cuiꝰnos palmites eſſe poſſe

mus. Smnino vo idem eſt de capite vi⸗ te intelligendũ t ſicut caput materiale

eſt indiuiſuʒ a membaꝛis per vnitatem na

ture. ſic vnio capitis hulus ad coꝛpus ec⸗ cleſie per fidem eſt a dilectõeʒ. Mam indi uiſio ſpiritualis pꝛiuat diſtantiaʒ loca⸗ lem vel ſeparatõem coꝛpoꝛũ.ſed ſuparati

onem diſcõuenientiam mentiũ affecti

onem. Wicit enim apoſtolꝰ Epbeß.iij ba⸗ bitare chꝛiſtum in coꝛdibus noſtris per fi⸗

chꝛiſto cõpetit ratiõe diuine nature ̃n ꝙꝙ eſtomnũ pꝛincipiũ. Hnde ſuꝑ iludꝝoł I. Ipſe eſt raput coꝛpoꝛis eccleſie qui eſt Pꝛincipiuʒ c. dicit Blo. Qui eſt pꝛiucipi

m kin diuinitatẽ ſeiſicet fundamen tuz ec⸗

rleſie. quia om̃es iuſti qui ab ꝗbel vſq; ad vlrimß iuſtum generõtur:eius virtute di ninitate illuminãtur. Wibilominꝰchꝛiſtus

ramen poſſet aliquo modo eſſe pꝛincipiuʒ

mambꝛoꝝ ſuoꝛum qᷓ;tum ad eſſe gratie eti

ing am fᷣm humanã naturaʒ.quia nunq aliq̃s

gratiaz cõſecutus eſſet niſi haberet in cor de chꝛiſtum vt fundamenti collocatur per fidem. Fundamentũ enim nemo aliud

ponere poteſt in membais p̃ter id poſi⸗ ruʒ eſt eñt chꝛiſtus eſus.ſine quo fun

damento nemo poteſt abere gratiam.qꝛ nunqᷓ; fuit alicui ſalus niſi fide mediatoꝛis Fercia ꝓpꝛietas: ſciliet influẽdi ſenſum motum cõpetit illi ratione vtriuſe; natu re. quia dupliciter cõuenit influere ſenſum motum gratie.ſcilicet per moduʒ pᷣparã tis. ſic eſt ip̃ins chꝛiſti ratõe humane na

dez ſeilicer dilectõe foꝛmatã. Becda o Ppꝛietas que eſt membꝛoʒ eſſe pꝛincipius

O

ture in qua paſſus eſt pꝛopter nos pati⸗

endo ſatiſfecit ac remouit iniurias. diſpo⸗ ſuitq; ad ſuſcipiendũ gratiam perfectamn. ſic eius humanitatis eſt influere per mo⸗ dum merentis.ita infiuẽtia pꝛimo reſpi cit chꝛiſtũ ᷣmn naturam creataʒ. Secundo voouenit influere per modũ imnꝑcientisa cõferentis: eſt ip̃ius chꝛiſti ratione di⸗ nine nature.qꝛ ſolus deus eſt qui pias inẽ

tes illumiat:ſolus qui interius baptiʒat.

Peo mens noſtra ĩmediate ab ip̃a veri⸗ rate foꝛmatur. ſic infuẽtia ſecundo reſpi

cit chꝛiſtum F̃m naturaʒ increatã. Erquo

potz gratia capitis pꝛimo modo nomi⸗ nat gratiã creatam ſecũdo modo gratiaʒ

increataz. Hd maioꝛem tamẽ euidenti⸗

am ſciendũ qꝙ ſenſus in ſpiritualibꝰ atten⸗ ditur qᷓ;tum ad cognitiõem. motus vo qn tum ad affectionẽ⁊ dilectõem.que eſt dus inclinans vnðjquenq; ſpiritum tra⸗ hens ad locum ſibi debitum. Jufluere igi⸗

tur motum ſenſum eſt in nobis creare fi

dem operanteʒ dilectõem et cognitioneʒ. ue cognitio a dilectio ſunt Vtriplici ðif erenria. Mam quedam reſpicit ſtatuʒ me riti dicitur gratia. Quedam vᷣo ſtatum pꝛemij que dicit᷑ gloꝛia. Nuedam eſt vtriſ q; ãnera que nec eſt de eiſentia mneriti nec pꝛemij ſed de bene eſſe. t ſᷣm hanetripli⸗ cem differentiam gratia capitis influit in memnbꝛa Bratia quidẽ increata effectiue ſed gratia creata meritoꝛie. Nam per me ritum paſſionis chꝛiſti pꝛomiſſum patribꝰ pᷣcedentibus dedit deus gratiam recõcili ationis:ſed ꝑꝓpter hoc exhibitð dat nobis gras recõ̃ciliatõis abundãtis.in qua qui⸗ dem gratia eſt ſenſus coanitiõis: motus affectõis. rurſus per illam paſſionẽ aper ta eſt ianua celeſtis vt omnibus membꝛis chꝛiſti detur cognitio er delectatio gloꝛio ſa in quibus pfectius cõſiſtit ſenſus mo⸗ tus. Ex eadem etiaʒ angelis multa miſte⸗ ria reuelantur gaudia inulta conferũtur de ſua reſtauratione que inuenit᷑ facta per chꝛiſtum. Et ideo etiam ið̃i accipiunt mo⸗ tum ⁊ſenſum.non tamẽ illum qui eſt, de eſ

ſentia gratie gloꝛie.ſed eſt de bene eſſe

⁊perfeptõe redũdat. Igitur gea h