untas dei patris. Siquidem talem iaʒ no hmus eius animũ vt non ĩmerito dicam⸗ Si curꝛo non quaſi in incertuʒ. Pꝛofecto enim tale eſt coꝛ dei patris erga nos quale nobis exp̃ſſit qui de coꝛde eijs pꝛoceſſit. Wam chꝛiſtus in humanitate taʒ opere qᷓ; ermðe nobis luculẽter oſtendit erga nos paternam charitatẽ.longanimitatẽ beni Gnitatem.ac largitatẽnon ſolum in remo⸗ tione mali ſed etiaʒ in ꝓmotõe boni. Pꝛo quo ſciendũ ꝙ qᷓ;tumſad pꝛomotõem boni ſecundaria cauſa ſimiliter erit multiplex. Mam kmCho.in tercia ꝑpte ſumme.chꝛiſtꝰ incarnari voluit vt hominẽ in bono ꝓmo ⸗ nueret.A hoc ſex modis. ſꝛimo oſtendẽ
do pꝛopꝛiã perfectiõem. Maʒ per hocmõ rauit ſuaʒ bonitatẽ ſiue clementiõ:eo ꝙ pꝛopꝛij plaſinatis infirmitateʒ non deſpe xit ſuam ſapientiã que reperit difficilimus decentiſſimã ſolutionem:ſuaʒ iuſticiq inue niendo ſolutionẽ rectam.eo ꝙ nð vi eripu it hominẽ:ſed hominẽ victum fecit vince⸗ re tyrannũ per lignuʒ. Suam deniqʒ potẽ tiam.quia nibil maius eſt qᷓ; deum fieri ho mineʒ. Secundo rectificãdo noſtrõ cogni tionem que qᷓ;tum ad fideʒ certificatur ex poc ꝙ non angelo vel bomini:ſedxp̃o deo loquẽti credit. Wnde Juguſti.ij. de ciuit⸗ dei. Pt homo fidẽtins ambularet ad veri tatem:ip̃averitas dei filius aſſumpto ho mine cõſtituit atq; fundauit fideʒ. Tercio erigendo noſtramexſpectationẽ vel ſpem. Mer hoc enim ꝙ dei filius eſt nobis vnitꝰ naturaʒ aſſumẽdo:maxime noſtra ſpes eri gitur ꝙ diligamhr ab eo avniamur ei. Vn
de dicit Huguſ. Bratia dei nõ potuit gra⸗ tius cõmendariqᷓ; vt ip̃e dei filius vnicus imutabilis in ſe naturam humanaʒ indue⸗
ret. Muarto infãmando noſtram tepidaʒ dilectionem · que ſcilicet per illius incarna
tionem maxime inflãmatur. Suguſ.de ca⸗ theziſandis rudibus. Mue magis eſt cau⸗ ſa aduentus deiꝰ niſi vt deus oſtẽderet ſu⸗ am dilectioneʒ in nobis. Sequit᷑. Si ama⸗
re pigeat:ſalteʒ reamare nõ pigebit. Nuĩ
to regulando noſtrõ indebitaʒ ⁊ incertam
operatiõem.quia per incarnatiõem ſuam
ne operõdi. uguſti in ſermone de natius⸗
tate.Homo ſequẽdus non erat qui videri poterat.deus ſequẽdus erat qui videri nõ poterat. vt igit exbiberet homini illuʒ qui ab homine viderer᷑ quem homo ſequere tur: deus factus eſt homo. Sexto pducen ·
o nos ad ſui plenam fruitionẽ. quia peril
lam collata eit nobis ad plenũ participa⸗ tio diuinitatis. que vere eſt beatitudo ho
minis ⁊ finis humane vite. Nnde Iugꝰ.
in ſermõe de natiuitate. Factus eſt deꝰ ho⸗
mo vtfieret homo deus. d maioꝛẽ ta ⸗
men enidentiã ſciendũ ꝙ Honauẽtura ſu⸗ per terciuʒ. diſtin.j.querens que fuit ratio pꝛincipalis domiĩce incarnatiõis: in reſpõ ſione ponit duas opiniones que earus ve⸗ rioꝛ ſit ille nouit qui ꝓ nobis incarnari di⸗
gnatus eſt. uis inquit iſtoꝛũ modoꝛũ di
cendi pᷣponendus ſit alteri difficile eſt vi⸗
dere.eo ꝙ vterq; modus catholicus ſ it:et 2 veris tatholicis ſuſtinetur. Paꝛima nã⸗
opinio ſimpliciter tenet ꝙ pꝛecipua ra⸗ tio domĩce incarnatõis fuit reparatio hu⸗ mani generis:qᷓ;ᷓuis alie multe ſunt ratio⸗ nes congruentie huic annexe. vt ſupꝛa di⸗
tum eſt. Secunda vo opinio ſubtilioꝛ eſt.
que iudicio rationis multum cõſonare vi⸗ detur. Bicit enim ꝙ de miſterio incarnati onis dupliciter eſt loqui.quia incaruatio eſt carnis aſſumptio. Pe carne vᷣo aſſum⸗ pta loqui põt dupliciter. Wno modo quo ad paſſibilitatis defertũ ⸗ moꝛtis. Et tñe dicuntqꝙ incarnatõis pꝛecipua ratio fuir generj humani redemptio. quia niſi homo peccalʒ. ⁊ lapſus ac redimẽdus eſſet chꝛi ſtus carnẽ moꝛtaleʒ non aſſumpſiſſet. Hn de ſuper illud ſal. Vnfixus ſum in limo ꝓfundi. dicit Blo. Auguſ. Wtinam homo maneret in eo qð eumdeus fecit. i enim maneret in eo qð deus eum fecit in limo i⸗ ſixus nð eſſet.qm̃ aũt nõ mãſit ille ĩnocẽs quẽ genuit deꝰ:iõ merſꝰeſt ĩꝓfundo maſſe coꝛrupte. Secdo vo qᷓ;tũ ad ſubſtãtiam hůane nate ſumpkr.⁊ tunc dicht ꝙ p̃cipua ratio ĩcarnatõis nõ ẽ liberatio.qꝛ xp̃us ĩ⸗ carnatus eſſet etiam ſi homo non peccaſ⸗ let. Et huius ratio eſt multiplex perfectio hurgens ex disuitate illiꝰ operis. Incor⸗