3 1 6 3

1

Sermo

oꝝ diligam eos ſpontanee.i.nullo eoꝛum merito hoc exigente: ꝓpter memetip̃m.

niſi pꝛius charitas djue pietatis pꝛo ⸗

miſſionis tranſiret in effectum.Mec mirũ

quia nibil erat in homine pꝛopter qð dili⸗

gendum ſe ſperarer. x ideo ſulpectqm ha buit charitatem dei. Quam ſ ſpitõem de us tollere veniens foctus eſt homo ⁊ in ho mine vermis:oppꝛobꝛiũ bominum ⸗ abie⸗ ctio plebis.exhibens nobis tanta dilecti⸗ onis ſigna a dulcedinisvt non remaneret aliqð diuerticulũ excuſatõis. Mec eſt qui ſe merito abſcondat a raloꝛe eius. Wnde dicit Berñ.in ſermõe.ꝙ deus volens no bilem creqturaʒ renouare. Gi inquit inni⸗ tum coegero alinuz habeo:eo ꝙ non libẽs veniat. Mũquid aſinis dabo regnũ menm aut de bohus cura eſt mibi Scio quid faci gm. omo timidus eſt naturalr. ſeq poſt laplum vtiq; in Idam terrebo eum:ſi foꝛ⸗ te ſie cõuertatur aviuat.Et ↄminatus eſt acerbqꝛſcʒ tempoꝛales plagas in fame.ſi⸗ t. perſecutõe.cerbioꝛa:ſeʒ moꝛtes tem⸗ poꝛales.vt patʒ in dathan. obyron. cho⸗ re ã. Acerbiſſima.ſ.penas eterngs. tene ⸗ bꝛas palpabiles. vermes jmoꝛtales. ignẽ inextinguibilẽ. Sed homo ſentiens dilati ohem vt patzʒ in fine veteris teſtamẽti cõ templit cõminatões. ñ igitur nec ſic ho mo renocgretur ait dens. Womo non ſol timidus: ſed etiaʒ cupidus eſt. Hꝛomitt igitur ei aurũ argentuʒ. fructus terre. pe⸗ roꝛa multa.pacẽ in circuitu.vitam longã⸗ in fine quoq; vitameternaʒ. Hidens tan⸗ deʒ dens ꝙ nec ſicꝓficerei. dhuei nquit vnhz reſtat. quoniaʒ amoꝛ ineſt homini.ſi per hc hominẽ trabere potero optime fi⸗ et · Penit igitur noſtrã naturam ſiumen⸗ do.in qua ie tam dulciſſimn 3. beniguiſſi⸗ mnuʒ exbibuit vt eius paſſide lapides ſcin⸗ deren tur. D ergo ꝓuerti noluerint meri to andituri ſunt:quidvltra facere debu non feci· Redemptio igitur generis huma ni fuit Pꝛincipalis cauja dñice in carnatio nis tum ad remotõem mali.( Becda⸗ tiacauſa multiplex eſt. vttõgit bo.ĩter⸗

ciapte ſummea in.iij ſentẽtiax. Pꝛima ⸗

Ppter tyronnicò hoſtis poteſtgiẽ tefren

—————

dam. qui ante dñicam incarn atõnemt mundo ꝓpter peccatum hominis poteſig tiue domĩabatur.ſed per incornatiðemet paſſioneʒ domini eins poteſtqs et limita⸗ 10 7diminhta. Becũdaꝓpter dignitatem bominis oſeruandam.quia quõto aliquid eſt noblius:tanto diligentius debet ſerua ria cuſtodiri. Pinchiana naturg ex vnio ne diuinitatis multuʒ nobilitata diligenti us debet cuſtodiri a peccatis. Terciapꝛo: prer homis pſumptõeʒ tollendʒ qud uut luʒ merit puri hominis totiuſq;hymani generis dignj fuit vt filius deꝛ csrnem gſ ſmeret vel peccatij oꝛiginale deleret. k.a rio pꝛimi eſt. quia per inrarnatiõem facta ſunt tria que omnẽ merit bumannʒ exce⸗ dunt. vnio in perſona infuſa.pꝛinatis di⸗ vina gratia. refoꝛmata totq bumana na tura. Muarto pꝛopter mentis elationẽ re mohendã. quia ſi deus ſe tantumbumſlia⸗ uit ꝙ abſq; metitis alicuiꝰfoꝛmaʒ ſeruige repit:⁊ nobis ſie intime vnir voſpit mul⸗ tun in humans natura debet redargui ſu perbia. que magnum inpedimẽtus pꝛebet ne deo homo vniri poſſit. Auito pꝛopter criminis quo obligamur ſatiſfactidem ple niſſime faciendã. Eum eniz homo in dehm peccãdo deñ offenderat in iufinitů.ↄueni ens erat vt quodãmodo infinitã penã teret᷑. vel infinita ſatiſfactio ꝙeo ſolueret᷑ quom ſatiſfactõeʒ ſolus deus ſoluere⸗ pe namn infinitã ſuſtinere boterat. De quape na latius habetur in paſſione domini. Vd laudem dei.Ijmen.

De ſecũdarijs cauſis icarnatõis udtã ad pꝛomorõeʒ bomquedi Lutur ſepiuplices. Ide cauia ꝓꝛi maria pſiicatnatõis. Ser. xxñj.

Ece rex tuus venit

tibi nẽ̃. Dicit Perñ.in ſermõe.i⸗

de ephya dñi. Pbſecramꝰchzriſſi miꝓſit nobis tãra charitas quã de⸗ maie atis nobis exhibuit.tãta hanitas quã ſſcepit. tanta benignitas q̃nobis in chꝛi ſtibumanitate apparuit. Vamus igitur Brarias redemptoꝛi mediatoꝛi noſtro ꝑ Aẽnobis iunotuit tnbong erga vooro

——

pi in vh ſu ſm gtetni ſit tioel nir Lanf em qopuh jm

„

ſuni ttſun derniſ niniol ithomi el nn ni be tonncn hochtol jm duhtho mißn wiecſit eignn Prhren atnziſt — dedutſl tus cnn

nutzbl

et Aun utonen tohennan nu hacuns ndlkbne vitſalt