Druckschrift 
[Sermones de tempore fratris Henrici de Herpf ordinis predicato[rum]]
Einzelbild herunterladen

ieexpt. Pi Pnatꝰeſt 1

s appbendit:ſjſ ad exaltatõeʒi ratur:dicẽs ul c. Wimip. pban opis: vt di Pu votuit qᷓ; ſeſeiczni do ex dono main us B necd eiſufi nctq nos gratiin ogabo prem nehn rcio ex toꝛmẽton obis adbuc ininij nimici eſſemxpus dulcet iluöpti natꝰeſt nobis· u irãdapotiꝰqᷓ; di inqᷓ; deuotõe ↄplt

factꝰ eſt infans vn

ötẽ ↄplecteremur v e refectio dulc i ceret infantis tu4 ez venie affectůd ipil e dulci obijo alibꝰ q̃ nos alien Deniqh ſrßchue o Jeſuqos alle

T

xermo

rõuerſi ſunt quam ab agno illo didicert

de quo Ia. Emitte agnuʒ dñe ac. Talis domĩatoꝛ adhuc neceſſariꝰvideret᷑. Iſti

duo lupi ſunt Paulus ⁊ Tacheus. quoꝛñ alter maximꝰ ꝑſecutoꝝ:alter pꝛinceps pu

blicanoꝝ Puð de Paulo ꝓphetauit pẽi

archa acob Veßxlix. Veniamin lup? rapar iãe comedet pᷣdã:⁊ veſpe diuidet wolia. Wbi diẽ Piero. xpoti Nugul. ꝙœ

ſit apta ꝓphetia de Maulo.q̃ in adoleſcẽ

eia ꝑfecutꝰ eſt ecckiam.in ſenectute pᷣdica toꝛ mirabilis eloquia ſacra diſpẽſauit fa ctus paſtoꝛ dñici gregis quẽ defenſaret

P defenſione feliciter occũberet. Becundꝰ autẽ nõne tibi lupoꝝ pᷣnceps fuiſſe videt᷑.

paupeꝝ dep̃datoꝛ.ſimpliciũ defraudato?

Sed Jeſuʒ videre cupiebat:⁊ ecce muta tus in virũ alteꝝ. Wefraudat reddebat quadruplũ. paupibꝰbonoꝝ dimidiũ.ad

veſperã pꝛedã diuidẽs quã mane rapuit. M ſi ſic jueterati peccatoꝛes adhuc aſpice

rent mãſuetudinẽ Jeſů ſed hůilitatẽ:ſed

pauperta tẽ.vt vel tandem ↄuerterent᷑et eius exẽplðj imitatõe ↄplecterent᷑. Be

rundũ alliciẽs eſt leuitas efficacis mede⸗ le ne quiſq; fugiat curatõem ꝓpter medi⸗ rine curantis acerbitatẽ. Cuiꝰ leuitatẽ et

efficaciã oñdit in ſermðe Perᷓ tractans

illud. Jeſus xp̃us filiꝰ dei naſcit᷑ in beth⸗

leem iude. Maſeꝛ inquit Jeſus. gaudeat quiſqs.ille eſt quẽ perpetue dãnatõis re⸗ adiudicabat ↄſcientia peccatoꝝ. Ercedit

enĩ pietas Jeſu oim crimin quãtitateʒ ſeu numeroſitatẽ. Muare enim vocamꝰno men eius Jeſum? niſi g ipſe faluð̃ faciet popu.ſu.a pec. eoꝝ. Jed qjli medicina ſa⸗ nare venit in q̃ſtione eſt. d cuiꝰ oñſioneʒ addit᷑ chꝛiſtꝰ.i.vnctꝰ.qꝛ ſanare venit vn⸗ etõe miſericoꝛdie:nõ rigoꝛe iuſt icie ðo dicit pᷣs. Pꝛo nihilo ſalnaʒ faciet Wos. R nð vnctio. Dixi ↄfiteboꝛ aduer.me in iuſti.me.diño:⁊ tu re. impiet᷑.pec mei. In non vnctio. ulier vbi ſunt qᷓ te accuſa?

Memo te ↄdemnauit. D vere vnctio miſe

ricoꝛdie Mondũ enĩ audiſti mulierẽ p ve m dep̃eantẽ:ſed dñm remittentẽ. Heni⸗ leuẽ hãcmedicinõ ſudoꝛe multo de ſan gieppꝛio ↄpoluit expertus amariſſima:

Dt

vł nobis pꝛoponeret dulcia. Pꝛeterea ne diffidas de medico filiꝰ dei eſt: qui nec fal li nec fallere queat. Wenite inquit ad me om̃es qui laboꝛatis ⁊c̃. Ped quõ? Tollite ait iug meñ ſup vos. Sʒ ne timeas.iugũ enim meij ſuaue eſt. N.uid eni leuiꝰ.diligi te inuicẽ ſicut dilexi vos? Muid ↄmodiꝰ Macẽ relinq vobis:pa. me. do voMuid rõnabiliꝰ Piſcite a me qꝛ mitis ſus.vt vi dens humilẽ de iam nõ appðat vltra ma gnifi.ſe hõ ſu.terrã. Terci alliciẽs eſt in pueris obliuio illate iniurie.facilit᷑ enĩ om̃es in graʒ recipit. Cuiꝰ ↄtrariũ vide mus in ſenibꝰ in quo puer Jeſus valde ſi⸗ milis appꝛobat. Mnde Werñſup Kant. ſermðe·lxxrir.di inter alia. Bunt aliqui ſic donãtes iniuriã vt nð vleiſcant᷑ cũ ta⸗ men ſepius impꝛopant.æ ſunt alij qui licʒ ſileant manet tñ alta mente repoſitũ.qjrũ neu ra plena indulgẽtia eſt. TLõge ab his oĩbꝰbenigniſſima diuinitatis natura que tam liberaliter donat omnẽ iniuriã: vt iã nec damnet vlciſcẽdo: nec ↄfundat impꝛo perãdo:nec minꝰdiligat imputõdo. Pic& q̃jrit doctoꝛ lanctꝰ ſup.iij. uĩaꝝ dil· xxxij. vtʒꝝ deus plus diligat penitenteʒ qᷓ; inno centẽ.pᷣſertim cuʒ in euãgelio gaudere di⸗ citur de venitente. ſed gaudiũ ex amoꝛe ꝓ cedit.qð etiam cernẽtes angeli magj gau dent de vno peccatoꝛe aẽ. Audi nunc pes catoꝛ eins rñſionẽ. Micit enĩ ꝙ quo ad bo num pᷣmij eſſentialis qð ↄſiſtit in viſiõe di nina eq̃liter diligit penitentẽ ⁊ ĩnocentẽ: ſi ſaltẽ habent equalẽ charitatẽ.vel ad il⸗ lum magis qui maioꝛẽhabet charitatem. Ped qᷓ;tum ad pᷣmi accidentale plus dili git innocentẽ ꝓpter dignitatẽ innocẽtie. Dicit tamẽ magis gaudere de penitente. qꝛ penitens frequẽter magis humilis fer uens à cautꝰ reſurgit.. ſi murmureter hoc innocẽs ſicut phariſeus. rñdet ibidẽ ꝗ deus non magis operat᷑ in eo cui de no no gr̃am infundit qᷓ; in eo in quo eã ↄtinu gt. nihil enim poteſt ſubſiſtere:niſi diuina opatiòe ↄtinuet̃in eo. Me ergo toꝛpeſcat peccatoꝛ ꝛſed conetur reſurgere: ↄtendat aſcendere et pdita recupare. Mnartuʒ eſt facultas donãde gre. Pee

—

„7