Druckschrift 
[Sermones de tempore fratris Henrici de Herpf ordinis predicato[rum]]
Einzelbild herunterladen

germo

nos vt rogemus · etite ait aaccipie tis· venit ꝑuulꝰ mõ refertis vtriuſq; mauibſ. ham vt dicit Paꝛouerbe⸗in Longitudo

die idextera eiaſiniſtr⸗ diuitie ⁊ glo

ria. Dicit eni Verñ. de vigilia natiuits? tis domĩ Filij Adam genus auaꝝ ⁊ ambi

*

cioſuʒ auciite· quid vobis cum terrenis di

uitijs gloꝛia tgali q̃ nec vere nec veſtre ſunt. auꝝ ⁊ argentuz nõne terra rubed e

4alba:quã ſolus hoim erro reputat pᷣcio ſam.ſed cñ interierit bomo nð ſumet oià 7. Weras igit᷑ diuitias petite a paruulo no.l.virtutes.et ſumite de ſiniſtra eius.

—

Jn cuiꝰ partu nature puritas in ſuolutio

—

pe pauptas. in reclinatoe vilitas a hili⸗

tas. ↄuerſatõe pietas. moꝛte charitas cb

—

mendat. ipe enim diuitie ſunt ſi alutis nr̃e ſumme ad gloꝛiã potiſſ imã. qꝛ hec oĩa fe⸗ cit ꝓprer electos. P gloꝛia ſingular · ſan guis effuſus in cruce ꝓ ſeruulis vt merito diceret Zlpkus. Mihi aũt glo. ã. Et hec eſt leua quã ſponſa ſub capite poſitaʒ me moꝛat.qꝛ nimiꝝ in his dulci ↄtemplatiõe requieſcit aĩa deuo ta. Bed adhnc clama⸗ re neceſſe eſt opi manu tuaꝝ poꝛriges de rterã. t dextera inquit eius amplexabi⸗ tur me.ſ. in ppetuas eternitates. V gra⸗ tus amplexꝰqueʒ etiã hic plerũq; pᷣguſtat vere ↄtemplatiuꝰ. uint alliciẽs eſt equiras ↄferende glõꝛie. Wam pueri non

—

lus honoꝛãt diuites qᷓ; pauperes vel eli⸗ gunt. ic puulꝰ noſter ſe ꝑuulis ↄfoꝛmãs plus eligit paupes natꝰĩtugurio nõ ĩpa⸗ lacio ne quiſq; fereat eiꝰ acceſſum. Teſtat hoc paupcula mater piter et diſcipuli 36

oſtmodi elegit. Ideo diẽ Vnſel. Wonſo

amini ↄſe olamiq in ſoꝛdibꝰpauptatis nu⸗ trimĩ.qꝛ vobiſcũ deus in pauꝑtate. Peꝝ tñ k verbũ in hñjanũ ↄſolatõeʒ altiꝰ dſide rautes ꝑ diuites ãgelos:ꝑ paupes homi⸗ nes ſ ignificari dicimꝰ qui nati de muliere bꝛeui viuẽtes tpe multis replent᷑ miſerijs Wideamꝰ igit᷑ vnde gloꝛiemur a animeĩ ad pfectõem vite. Kreauit angelos in pa radiſuʒ voluptatis gloꝛie ↄſolatõe reple⸗ tos · ereauit* hoĩes paulo minoꝛatos ab angelis: eiectos in terrã miſerie.quo mi

ſertus dñs vt eos exaltòret nẽaz enð oue⸗

gelicã ynaturã aſtumpſit: vt ſiugulari pꝛi uilegio iam dicere liceat homĩbꝰad deuz · Frater meꝰes 7 08 de oſſibꝰmeis ac. Nn⸗ gelis vo nequaqᷓ;: quibꝰmagnũ eſt aſſiſte re miniſtrare felici otempiatðe cernẽti⸗ bus nẽam naturaʒ ineffabikr in rbo ſuper eos eleuatã aduſq; celſitudinẽ beatiſſime

trinitatis vbi angelis ſuppliciter adoꝛat.

Pꝛo hmõi fratres gloꝛiabimur. Mc Vo vrꝓ nobis loqmur pauperẽ vitẽ gerim?: ait Tbobias. Bed venit paup Meſus vt vitõ paupeʒꝝ faciat pᷣcioſaʒ fructuoſam· ⁊ ideo habebimꝰmulta bona ſi timuerimꝰ deſ. Cum em̃ angelici ſps in eẽntialipꝛe mio ꝓficere nõ poſſt nec aſcẽdere ſup S⸗ qumn oꝛdinẽ iaʒ receptũ in induſtria no ſtra poſuit clemẽtia creatoꝛis q̃ntum pfe ctione virtutũ aſcẽdere voluerimꝰ etiam aq apicẽ ſeraphin feliciterꝓuocans di⸗ cens. Amice aſcẽde ſupꝑiꝰ. Wic& laboꝛ in⸗ dicit᷑ nõ tã penitẽtieqᷓ; moꝛtificatiõis ꝓ⸗ pꝛie a charitaris diuĩe. Bexcñ eſt libe⸗ ralitas roĩcande lericie.ſ fpũalis. Pueri eni libẽter ſe coĩcant ſecludẽtibus DHn dicit puulꝰnoſter Pꝛouer viij ꝙ erat lu⸗ gens in oꝛbẽ terrapꝝ · i. gaudẽs cumn fideli bus ſuis cui leticie erãt eſſe cũfilis pomi nuʒ. Glo.qꝛ deſ iderauit in amoꝛe ño qui eſcere ⁊ nos bonoꝝ gra meritoꝛũ ad ſe vi⸗ dendũ pducere. Puch igit᷑ eiusꝓcedit ex amoꝛe.⁊ qui manet ĩcharitate in deo ma ner ac.vt ſemn ludat. Wñ ludus eius qui eſt ꝓpꝛie ↄtẽplatio dulciſſimꝰ eſt:ita ꝙ ce tera deſipe facit. Eſt inqᷓ; maxime fructuo ſus.Ilit enĩ. Qui manet in me ⁊ ego in eo pic fert fructũ mult. Nercio deniq; eſt ponoꝛficꝰ. Si enĩ deo ſeruire regnare eſt quid eſt g deo h dulcedinẽ ſpðs inherere. ꝑxc̃am frui. ꝑ familiaritatẽ qdãmodo co eq̃ria ex eã ↄiungi. Seq̃r& te dñe vt ↄpꝛe

„

pendã donec me introducas in regn tuũ

Dð nobis ↄcedat a.

De ſancto Stephano Hermo · vñ ·

₰ duxeft euz extra eiuitatẽ* lapidibꝰ obꝛuerunt.ij⸗ Keg⸗xx]. Aue verba m biſtoꝛiã