Druckschrift 
[Sermones de tempore fratris Henrici de Herpf ordinis predicato[rum]]
Einzelbild herunterladen

Sermo

noearet · venit paupeulꝰ:vt vindicte ri⸗ moꝛẽ excuteret ligat᷑ faſ ciol · Keßhẽl iõeʒ

autẽ ne metueres velut infantulꝰ. Peni;

nð miſereri no põt cuiꝓpꝛiũ eit miſereri·

̃ vt miſ ericoꝛdiã p̃ſtaret ꝑuubeffectꝰeſt. Pñ legit᷑ ꝙ cũ q̃das lubꝛica muler veni

4 veniq deſpabat. Wã cogitãs de iudicio iudicabat ſe reõ. cogitãs de in ßerno putabat ibidẽ ſe cruciãdã · cogits

6

de celeſti padilo reputabat ſe idignã* i⸗

mñdã. de paſſiõe vᷣo cogitãs ĩueniebat ſe ingratã. Tandẽ autem cogitãs de chꝛiſti

natiuitate pueri cito pacificant᷑et obli uiſcuutur iniurie. per ſuam infantiaʒ chꝛi⸗

ſtum odiurauit vt veniã peccaroir tribue⸗ eret. voceʒ rñſiõis audire meruit de ve⸗ nia· uã nobis ↄcedat Peſus xpᷣus do⸗

min noſter qui eſt bñdictꝰ. (Sermom natalhdomini. Pruulus natus eſt

nobis.* filiodatꝰeſt nobis ·* factꝰ

— eſt pncipatꝰſup hũep eius Vla ir· Legit᷑ in republica rom zoꝝ ꝙ romãiirer olia pꝛecipue tres dies ſolẽnes celebꝛari dſtituerũt. int qs tñ ſpẽaliter emiebat di⸗

es natalis impatoꝛis?qn ↄmuni ſoꝛte om

niñ naſcẽdi lucis auli picia ſoꝛ titus eſt. Pe cũdo dies natalis imhi ei qñ unpo ſito ſi

bidiademate vꝛbi oꝛbi platꝰeſt. Tercio

4

vdies natalis vꝛbis qñ ciuitas Pmno morſt deinde legibꝰ fundata eſt. Bic ĩ ecckia ſan etatria feſta p̃cipua celebꝛ ant᷑. Was dies naralis impatoꝛis nẽi ptiner od xp̃i nati⸗ uitatẽ in qj ſolito accuratioꝛibꝰvirturũ ve ſtibꝰ incedere debemꝰ.⁊ ideo pᷣꝛogat tẽpꝰ aduẽtꝰ ſui. Dies vo natalis impij eiꝰ vti⸗ net ad eiꝰ reſurrectõeʒ.in qj gloꝛia ⁊hono re coꝛonaſti eñ. vt diceret. Data eſt mibi oĩs poteſtas c· Dies añt natalis vꝛbis i.eccleſie ꝑrinet ad ſpůſſancti miſſioneʒ · Tůc em̃ eeckia in apkis velut in muris fun darta eſt. lex amoꝛis ſchra ꝑ ſp̃ ſanctũ in coꝛdibꝰ eopꝑ. Et hec tria tãgit vſaiasĩ verbis ꝓpoſitis. Pꝛimo diẽ natalis cum dicit᷑. Paruulꝰnatꝰ eſt no. Secũdo diẽ im erijcñ ait · Et fact⸗ eſt pᷣncipatꝰ at̃. Ter⸗ eio diẽ natalis ecclelie ci dicit. Et filiꝰ do

tus eſtnobis. Vue tria pᷣeipue eoꝛ blan uocãt ad amo?t ꝑuuli hui⸗ ſaʒ diuinð

zmoꝛeʒ ad nos plensrie expmt · Pꝛimo er ope maximo· q puulꝰnatꝰ eſt nobis:nò angeiis.nõ eni an gelos app̃hendit:ſʒ ſe⸗ men abꝛabe. qð ꝑrinet ad exaltatõeʒ bpa ne nature. Wñ ßᷣs. miratur: dices Dui

eſthõ qꝙ memoꝛes einẽ. Mimiꝝ · ꝓbatio

dilectdis exhibitio eſt opis:vt di Breg. nec maioꝛẽ exhibere potuit qᷓ; ſeſe ĩ carnẽ

ñtẽ ↄferre. C Becũdo ex dono maximo

qꝛ filiꝰdatꝰerat nobis k necdũ ei ſi uffici⸗

ebar: niſi daret᷑ ſpůſ anctꝰqᷓ nos gratilicà ret deo pr̃i.ait eiñ Kogabo p̃em meũ vt aliũ paclitũ c̃. U Fercio ex toꝛmẽto m⸗ ximo qð ſ uſtinuit ꝓ nobis adhuc inimic · ad ikKo.v. Kuz ahuc inimici eſſemꝰxpᷣus ꝙ impijs moꝛtweſt · Wñ 61ob. xv. Wa⸗ ioꝛẽ bac dilcõeʒit̃· O qᷓ;dulceẽ illudvbũ

garuul? Paruulꝰn atꝰ eſt nobis · Stu⸗

end miraculũ a õmirãda potiꝰqᷓ; diſcu tiẽda natimtas. Tota inqᷓ; deuotõe ↄple⸗ ctẽda vbi ãtiquꝰdieꝝ factꝰ eſt infaus vni us diei:vt vł ſic veniẽtẽ ↄplecteremur vi ſceroſiꝰ. ID puule puule refectio dulc aie

deuote.quem nðõ giliceret infantia tuã ad

dereſtatòeʒ culpe.ſpeʒ venie. affectñ di lectdis recipꝛoce. Mibil eĩ dulciꝰ obijce re poteras ocuł carn qlibꝰ qᷓ nos alliceres ad amoꝛẽ diuĩtatꝭ. D eniq; ſex pᷣeipue ↄſi⸗ qerare poſſumꝰ ĩpuulo Jeſu q̃ nos allici⸗ unt ad reſpiratõʒ ↄuerſi ſöis. Pꝛimũ ẽin⸗ firmitas infantił mißie:mißãda potiꝰqᷓ; ti mẽda. Mã aſ pectꝰpuuloꝝ ad pietatẽ ꝓuo car iruẽtes:nõ ad timoꝛẽ. J nde B edictũ laudabile ꝓceſſit a romãis ꝙ in bello ſnĩa capitali puniret qͥcũq; aliquẽ ocridiſſet ĩ⸗ fantẽ· Eratq; ſtatutũ cꝙ facies quã puber tas nõ nouerat gladi bellatoꝝ euaderet Muẽ igit᷑ nõ moueret ad pnĩam ne ſe pec caris oxcideret ꝙ maieſtas tõta ʒ ſalute nr̃a ſe exiamuit vſq; ad ſfantilẽ infirmita teʒ ligatũ faſciolis. geſcio q̃d dulciꝰ attẽ

tare potuit ad alliciendum peccàtoꝛes · Pere dicere poterat.qͥa amoꝛe langueo⸗ Huare deo quoddã relatum dignuʒ legi⸗ mus · ſcʒ lupi duo ferociſſimi videntes ipſum in agninam ſubito manſuetudinem

mipi iun neneis