Duid udices inn galijs isch⸗ Males philo⸗ .wiet 8 uet oltge mnüz Job, 7 ma/ iſtalit res ch/ t. vide llitat: ſicex ⁊taber eren s luteꝛ mplum arpiet litsſi nainte Tercio idede iuſtein ile fit oꝛal dů btind en qſi zrono/ in con/ placeat ergodi
Quarta
wad inquirendam ſapientium de qua intẽ
tio eſt ꝑpꝛincipalis hurꝰ libri neceſſaria ẽiu ſticiaꝗ Poſtq; pꝛemiſit. hic de ip̃a iuſticia pꝛoſeqͥtur ↄſeq̃nter Et qꝛ inſticia acultu
veiincipit. Ideopꝛimooſtendit quomodo
hõ deber oꝛdinari ad deũin mente. Scdo
goin ſermõeibl benignus eſt ef̃. etterch generaliter qũo in tota cõuerſatõe ibinoli⸗
te celare. Circa pꝛimũ oñdit primo qũode
—
us per virtuoſas cogitatões— k.ſecũdo e
qũoper vicioſas ab homine jeparatur.ibi peruerſe eñi A ¶ Cinca primũẽſciẽ dum ꝙ mens humana oꝛdinaturad deum per tria Per fidei integritatẽ. Per coꝛdis caritatem.⁊ perſpei firmitatẽ. Et hectria in tertu iſto notãtur Pꝛimo qꝛſine fide im poſſibile eſt placere deo.ᷣmittit fiderinte ⸗ gritatẽ dicẽs Sentiteð dño ⁊c̃. De dño:i. ea q̃ ſunt de dño reuelata qᷓſi diceret facraʒ
? ſtudioſe legite⁊ intelligite:⁊ que nõ po⸗
ſcripturãꝑ quã deꝰ ↄgnoſcitpie⁊ hůtliter
teſtis de deo ꝓbare: pie credite quia ſicut
*pner. xxv. ꝗᷓ ſcrutatoꝛ ẽ maieſtatis opp̃⸗ metur a gloꝛia Scdo qꝛ fides nõ ſaluat ſi⸗ ne caritate qꝛ ſi habuero oẽm fidem ita vt montes trãsferã.cgritatẽ aũt nõ habeã ni⸗ hil ſum.pᷣ.coꝛin:xiij. Ideo poſtq; mens hu mana eſt pᷣmo illuminata ꝑ fidẽ opoꝛtet ꝙ ſcðᷣo ſit inflamata per caritatẽ Et ið ſubdit᷑ in ſimplicitate coꝛdis querite illũ. querit em̃ ꝑ amoꝛẽ? dilectõem Juxta illð Lant.
iij. Queſiui quẽ diligit aĩ mea Berñ: fuꝑ
cantica ſermone.xxNMõ abduci blan dicijs nec frangi iniurijsnec ſeduci fla gicijs to⸗ tochꝛde tota anima tota vᷣtute diligere eſt Et vt bꝛeuiter dich toto coꝛ de diligere eſt om̃e qð blandit ð ꝓpꝛia carne velur illici⸗ ta reſpuereſʒ quia iam nemo q̃rit efficaci⸗ ter qð non ſperat:ideo poſt fidei integrita
tẽ? amoꝛis caritatem ſpditſpei firmitateʒ
dicẽs Quoniã inuenit᷑ab his qui nõ tẽtant illum Blo.ſuper ills Math.ij.Fõ ten⸗ tabis dñm deũ tuũ Dicit ſic Hemotenta re debet trum qñ ex hůana ratõe habet qͥd faciat. Ille em̃ tentat deum qui ↄmittit ſe piculo qñ ex humana ratõe ptʒ euaſio ⁊ i xpc dirit Math. x Lũ vos ꝑſecuti fuerit in vna ciuitate fugite in aliam ſicut ipe ið
hugit ⁊ latuit ꝓuulus in egipto Math:ij.
Et poſtea iã factus vir idẽfecit Johẽ:vij:
Sic paulus dimiſſus in ſpoꝛta euaſit: ij⸗ coꝛin. ij. ſed ſicut dicit glo. vbi pus poſtq; hũana ratõ defecerit ↄmendet ſe homo deo non tentando ſed deuore ↄfitendo ꝓpriam infirmitatẽ: ij: ꝑalip.xxiij. Lũignoremꝰ quid agere debemꝰ hoc ſolum habemꝰ reſi⸗ dui vt oclos ños dirigamꝰad te Itẽglo. ſupꝛa põ. lxxxi.vl·lxxxtj. Tentareeſtcůj in verbis ẽſimplicitas et in coꝛte eſt malicia. Ettales non querũt deũ in ſimplicitate coꝛ dis⁊ ideo non inuenit᷑ ab eis qui tentat eñ Apparet aũt eis qur habent fidẽ in illum Pic eſt notandũpaliquttentãt dei clemẽ
tiam qui negligẽter oꝛant ſine deuotõe ſiẽ ſialiquis tentaret ſi homo doꝛmiat vel nõ Ecẽi.xviij. Añ oꝛatõʒ p̃para aĩam tuãtno
li eſſe quaſi qui deum tentat Aliqut tentãt
dipaciam qui ꝑſeuerãt in peccatis. in ꝓẽ̃. Tentauerũt ⁊ exacerbauerunt deñ excelſũ et teſtimonia eius non cuſtodierunt Aliqᷓ tentant der iuſticiam qui oꝛant vindictam Luẽ ir. Tis dicamus vt deſcendat ignis de celo. Aliqui tentant dei potentiam vtte merarij ꝑiculis Judit · viij. Dun eſtis vos qui tentaſtis dñm. Loquit᷑ ↄtra ſacerdu ⸗ tes qui ſtatuerũt vt deus eos liberaret in ⸗ fra aliquos dies Duidam ten tant ſapien tiã dei qui exponunt ſe ſine ſtudio ad docen dũ ⁊ pᷣmeditatõne põ · Tentauerunt&um in coꝛdibus ſuis vt peterent eſcas aĩabus ſuis Iõſolum aũt inuenit᷑ab his qui non tentant illum.ſed apparet ·i.ſponte ſe eis oſtendit non tamen adhuc ſtatim pꝑ ſpeciẽ ſed ꝑ fidem pᷣmo⁊ poſt ꝑ ſpem⁊ iõſ ubdit⸗ Appet ãt his qͥ hnt fidẽi illũ.i.fidẽtẽden tẽin illũꝑ dilectõʒ. Sic& has tres vᷣtutes theologicas oꝛdinantes mentem in deum.
homint iuſto eſſe neceſſarias ptʒ manifeſte
a ¶ Pꝛimo põt eſſe dubij hic vtrũ pꝛeter vᷣtutes moꝛales adquiſitas neceſſe ſit ponere theologicas. Et videturꝙ nõqꝛ de omnibus yirtutibus neceſſarijs ad feli⸗ citatem vel beatitudinẽ determinat I re⸗ ſtotiles ſufficienter in moꝛalibus ſuis ⁊ nõ facit mentionem niſi de naturalibus vl ad
quiſibilibus aut conſimilibus ergoille ſole ſufficiunti Pꝛeterea homo poteſtex natu
ralibus ſuis aſſentite his que fides pdicat ð deoſi bñ iſtruat᷑. Silr de ↄgnitũ ptama re ſuꝑ oĩa ⁊ ſpare ꝙ ðs dabit ſibi vit im⸗
————