—
De actibus? moꝛibus humanis
deunt p alið. Sic qͥdã ita ſũt allecti illece ⸗ bꝛis ⁊ delectationibꝰmũdi:ꝙ licet aduerſi tatib? ⁊ moleſtijs impugnẽt᷑ ab eo tñ nõ re cedũt. Mer ſoꝛdidã aĩa q̃ immũ⸗ dis affectionibꝰ maculat᷑. Si vis deſpõ ⸗ ſari xp̃o auferas tibi veſtimẽta ſoꝛdida vt omni tꝑeveſtimẽta tua.i.opa ſunt cãdida: Bo· xiij· Abijciamꝰ oꝑa tenebꝛaꝝ ⁊c̃. Per meretricẽ aũt— ptʒ libidini: itelli it aĩa que cuilibʒ cedit tẽtatiõi. Miere.ij. omni via ꝓſternebaris meretrix. Nul⸗ a ð talis aĩa eſt deo cõiũgi apta. Itẽ ten ⸗ tari ⁊ tribulari deꝰ hominẽ ꝑmittit: etiam poſtqᷓ; ei magna dona cõtulit.vñ Salomõ ſicut diẽ Sꝛego.diuinitꝰ ſapiam accepit:et ſtatim poſt meretricum mulierum queſtio ne pulſatꝰfuit.Qð igit᷑ Salomõ moꝝ poſt tantã reuelationẽ certamẽ turpiũ mulierũ ptulit: vſignauit ꝙ mẽtẽ nr̃am ſepe ↄceſſiſ
virtutibꝰ reſpectꝰitime largitatꝰ illumĩat:
ß hãc ꝓtinꝰ ẽt lubꝛice cogitatiõᷣes turbãt: vt q̃ ſubleuata ĩimẽſo munere exultat etiaʒ tẽtatiõe pulſata quid ſit inneniãt. Sic he lias diuia gr̃a pᷣditꝰ ſermõe celos aꝑuit et tñ ꝓbatꝰ ſubito infirmꝰ ꝑ deſerta fugiens vnã mulierẽ expanit. Sic ⁊ paulꝰad tertiũ celũ ducit᷑:paradiſi penetrãs ſecreta cõſi ⸗ derat: ⁊ tñ ad ſemetip̃m rediẽs contra car nis bellũ laboꝛat legẽ aliã in mẽbꝛis ſuſti ⸗ net:cuius impugnatione in ſe fatigari ſpi ⸗ ritus legẽ dolet. Iteʒ tẽtat diabolꝰ pᷣmo blãdiẽdo quaſi ꝓcãdo:ſicut leccatoꝛ pᷣmo ſalutat mulierẽ ꝓcando:ſed poſtqᷓ; fuerit ab eo coꝛrupta ſemel:ſeqͥt᷑ euʒ nõ rogata: net hʒ audaciã poſtea aliqͥd ei denegare:ß̃ plerũq; contra coꝛ ſuũ obedit ei in omnib? Sic anima diabolo ſemel expoſita ꝑ ↄſẽſũ pcti nõ habet amplus audaciã ei reſiſten⸗ di:ð diẽ illð Hier̃.tj. Adamaui alienos pꝰ eos ambulabo. Itẽ tẽtatio mala eſt ſtati
a pncipio repellẽda ſiẽ ignis ãteqᷓ; creſcat
extinguẽdus ẽꝛ⁊ infirmitas anteqᷓ; radice tur ſanari poteſt. Sꝛe.diẽ̃: Si tẽtatiõi ĩ coꝛ de naſcẽti feſtine nõ reſiſtii ꝛeadem moꝛa qj nutrit᷑ roboꝛat᷑: Jaco.iij. Beſiſtite diabolo et fugiet a vobis Eſto ergo ſiẽ dãgeroſus epulatoꝛ qui cibos ĩmudos ſeu nõ bñ pa ⸗ ratos vertit vel reijcit in faciẽ apponẽtis. Sic cũ indignatiõe tẽtatiões reijciẽs qua liſcutella ſuã diabolũ in frõte peu tit. Itẽ Apãnos ſuos cõᷣburit ſentiẽſ ignẽ amouet Etmiſer bomo ſe ſentit cõburi igne ↄcupi ⸗
ſcẽtie maleet luxurie ⁊ pedẽ mẽtis non re⸗ trahit. Itẽ tẽtatio mala vicit᷑ oꝛõne:Exo⸗ rvij. Cũ leuaret moyſes manꝰ ⁊ oꝛaret vin
cebat iſrł: Indith.iiij. Memoꝛes eſtote ſer ui dei Moyſi q̊ amalech nõ ĩ ferro pugnã⸗
do:ſed pᷣcibꝰ ſctis oꝛãdo eiecit. Plus enĩ valet vnꝰ ſctũs oꝛãdo qᷓ; multi pctõꝛes pᷣ⸗ liando. Itẽ tẽtationes repellunt᷑ ꝑ ↄfeſſi
onẽ. Latrones eni fugiũt eos accuſãtes.
Sic demões fugiũt pctã reuelãtes ⁊ ↄfitẽ⸗ tes.htere.yiij. Reuelata traditiõe ↄfuſus fugiet ĩimi. Eeci.xxvij. Qui reuelat arca na amici fidẽ pdit. Itẽvincit᷑ tẽtatio car nis ſpũaliter p fugã:ſi extinguit᷑ ignis ſeparationẽ lignoꝝ.j. Coꝝ.vj. Fugite foꝛ⸗ Capitulum: LXXVIII
Enpus abbꝛe
niat᷑ homini ꝓpter petm̃. Maz ſi
aliqͥs haberet ſeruũ vel filiũ cui dediſſet pecuniã ad negociandũ ⁊ totã cõ ſumeret vt filiꝰ ꝓdigus:vł etiã de pecunia ſua ipᷣm ĩpugnaret nõ plus ei dare: ſʒ po⸗ tius reſiduũ ei anferret. Sic facit deꝰplerũ q; peccatoꝛi de tẽpoꝛe quod dedit ei ad pe nitentiã:⁊ ille abutit᷑ eo in fuperbiã ⁊ deů impugnat:Pꝛoů.x. Timoꝛ domini apo⸗ nit dies ⁊ anni impioꝝ bꝛeuiabunt᷑.Sicut medietas mẽbꝛi abſcindit᷑ ne totũ coꝛrum patur. Mð.liii. Viri ſanguinum ⁊ doloſi, nõ dimidiabũt dies ſuos. LXXIX
t mini pꝛonocat:ſicut aqua tepida
Pocat vomitũ: Apoc̃.iij. E uia
tepidus es incipiã te euomere de oꝛe meo. Tepidus a deo euomit᷑ cñ in deteriꝰ labi
permittitur: vel cũ impenitẽs moꝛit̃. Itẽ
tepiditas fidueiã tentãdi diabolo pꝛeſtat. De multis enim tentat tepidum de quibꝰ? non auderet tentare feruentem. Olle eniʒ feruenti muſce non inſident. Item tepi⸗ ditas reddit hominem impotentem et con tractum: vt patet in illis qui cũ foꝛtes ſint coꝛpoꝛe tamen poſſunt vix partem penitẽ⸗ tie facere: quam facit vna vetula totã. Qð accidit ex tepiditate eoꝛum:quia parunm habent deſiderium: Pernardus. Foꝛſitan
non poſſumus: quia non multuiu yolu⸗
mus,
Lpiditalrãdo
„
„