— ℳ

bonijs operibus fecurꝰ enl debet eſſe de re qui habet bonum pignus apu dſe. Securt itaq; ſũt de regno futuro qͥ habẽt bõa oꝑa q̃ quaſ pignoꝛa ſũt regni celeſtis. Sꝛe. Cũ opus ꝓficit regni celenis fiducia creſcit. Itẽ ſpes iuuat᷑ ex tribulatiõibꝰ.Certꝰeni põt eſſe de re venali qui pᷣciũ apð ſe hʒ. Sic debet eſſe certꝰ de regno eterno qͥ multas tribulationes ſuſtinuit quibꝰ regnũ celo ⸗ rũ emitur: Act᷑· xiiij. Per multas tribula tiones opoꝛtet nos intrare in regnũ dei. Ptẽ ſperãda eſt ĩ deo:qꝛ ſperãtes in ſe ſu ſtinet ne cadãt. Maturaliter eĩ qͥ debilis ẽ et timet cadere alicui rei adheret vt patet ĩ puero vl infirmo. Sic naturat ratio dictat anime cognoſcẽti debilitatẽ ſuã qð foꝛtio⸗ ri ſe ĩniti debeat.ſ.deo. Quia de facili trã ⸗ ſit malũ paſſũ:qͥ habet bonã appodiatio ⸗ nẽ.ſ.deũ qͥ bñ pᷣt eñ extra malũ paſſũ eijce⸗ re. Aeritatis enĩ eſt pᷣſtare fulcimẽtũ inni⸗ tẽti ſibi:ſʒ vanitatis eſt negare.vñ cũ dñs veritas ſit ĩnitẽti ſibi nõ ſe Fubtrahit ſiẽ ſo ⸗ lent fac mali gartiões eis qͥ appodiãt ſe ſi bi:qꝛ ſikbtrahůt ſe vt cadãt: Eſa.I. Speret in nomie dñi ⁊ innitat᷑ ſuꝑ deñ ſuũ. Capitulum: LXXVI

Bpbire de gra tia a ðeo data mõſtruoſũ ẽ. Wazʒ ſiẽ mõſtruoſũ eſſet qð ex muliere naſceret᷑ bufoꝛ Sic mõſtruoſũ ẽ qʒð aliqͥs ex gr̃a dei ſibi data a deo efficiat᷑ ſupbus. Et talis ẽt de vita moꝛit:ð ſanitate egrotat:de medi- amẽto interficit: Sꝛe. Mui de virtutibus ſe extollit:nõ de gladio ſʒ medicamẽto ſe i terficit. Itẽ ſupbi difficult᷑ flectunt᷑ a ꝓ

pꝛia volũtate:qꝛ carẽt hũoꝛe gratie. Air⸗

gula enĩ quãto plus hʒ de hũoꝛe tãto citiꝰ flectit᷑. Sic qui plus hʒ de gf̃a citiꝰ obedit

ßlignñ aridũ cito frãgit᷑ duʒ flecti credit᷑:

ſic ſupbi qͥ ſine humoꝛe gre ſfãt flecti ñ̃ poſ⸗

ſũt:Eccẽ.vj. Mõ te extolias in cogitatione

anime tue velut taurus:ne foꝛte eiidat᷑ per ſtulticiã virtꝰ tua ⁊ cõedat folia tua ⁊ fru⸗

ciꝰ tuos pdat:⁊ relinq̃ris velut lignũ ari ⸗ dũ in deſerto.i.ſine merito.

Capitulum: LXXVyII

Entat diaboluf

hominẽ de illa reqᷓ magis cõſue⸗ nit decipere ſciẽs ꝙ mẽbꝛũ citiꝰ frãgit᷑: vbi

pꝛl fractũ fuerit qð alibi. Et citiꝰ icẽdit᷑ li.

gnů qð aliqñ fuit in igne qᷓ; ſi nũq; fulſet. Et citius cadit hõ in ifirmitatẽ quaʒ aliqũ habuit qᷓ; in aliã. Sic hõ facile inclinat᷑ ad pctin qð aliqñ fecit. Itẽ tẽtatiõis delecta tio coꝛrũpit ſinceritatẽ aĩe etiã ſine cõſenſa operis. ſiẽ mulier nõ dicit᷑ caſta q̃ libẽt᷑ au⸗ dit verba coꝛruptoꝛis:dato etiã ꝙ eiĩ oge nõ ↄſentiat: ⁊ que appetit diligi etiã ſi coꝛ⸗ rũpi nõ awetat. Augꝰ. Mõ ſoluʒ appetere ß apeti velle criminoſũ ẽ. Sic nõ eſt repu⸗ tãda caſta aĩa 7 tẽtatiões diaboli recipit: 7 in eis delectat᷑ qᷓ;uiſ pctĩ facere nõ velit. tẽ tẽtat diaboiꝰ ⁊ ĩpugnat mayie illos

qͥ ipᷣm deſerũt ⁊ ad deũ ſe ↄuertũt:vt pha⸗ rao filios iſrl fugiẽteſ ꝑſecutꝰ ẽ.Slo. Qui ab illecebr? mũdi abſtiere ⁊ ĩ xp̃o ple vult viuere ꝑſecutionẽ patit᷑. Dũ eĩ diuĩo ſerui tio cõſtringi exoptat bellũ diaboli cõtra ſe

gexcitat:ſicut rex ſibi ſubditos nõ ĩpugnat

ſed aduerſarios. Itẽ tẽtationibꝰ ⁊ ſugge ſtionibꝰnõ reſiſtẽtes nõ pñt cõiũgi deo. vñ aſſimilant᷑ illis mulieribꝰ cũ quiðꝰ in vete ri lege nõ poterat ſacerdoſmatrimoniũ cõ trahere. Nã Leuit᷑.xxj. Pꝛeceptũ ẽ ſacer⸗ doti vt virginẽ tĩ duceret vxoꝛẽ:ſed vidu am ⁊ repudiatã ſoꝛdidã ⁊ meretricẽ nõ gt ciperet. Per viduã enĩ itelligit᷑ anima:cui moꝛtuns ẽ carnalis vſus:ß̊ nõ affectꝰ: quã ſola neceſſitaſ retrahit a maloꝛ ji charitas. Et talis põt dici vidua devno marito que lãbit vbi moꝛdere nõ poteſt.i.delectatiões hteritas quas habere nõ põt cupit:ſic̃ ca⸗ nis lingit haſtile ⁊ ſeutellã poſt cibũ.j. Ti⸗ moth.v. Aidus in delitijs viuẽs moetua ẽ Hlo.moꝛte pcti vl moꝛte aĩe. Talis enĩ vi⸗ dua qñ cõtingit ei aliqͥd qð tedet ſemp re ⸗ cogitat maritũ moꝛtuijjqᷓ;uis peſſimꝰ fue⸗ rit:⁊ talis eſt anima cũi quando cõtingit aliqd adiſi ſemꝑ ſuſpirat ad ea q̃ dimiſit vt filij iſrael ad ollas carnium in egypto. Mer repudiatam ſignificant᷑ illi quos ne⸗ gocia mũdana repudiãt ⁊ ad illa je inget nõ vocati ⁊ a mũdo cõtẽnunt᷑ ⁊ oppꝛimũ⸗ tur:⁊ tñ mũdũ ñ ↄtẽnũt. Siẽ meretrix ad leccatoꝛẽ ſuũ accedit:licet ab eo frequẽter verberetur: ⁊ cum eo multas moleſtias ſuſtineat. Augꝰ.Ecce turbat temundus ⁊ amat᷑:qͥd ſi trãquillꝰ eſſet: quõ inhereres foꝛmoſo qui ſic amplecterꝭ fedũ?Tales eti am ſimilis ſũt leccatoꝛibus qᷓ in curijs hᷣn cipũ bonis nutriti moꝛſellis:licet faſtidiẽ⸗ tur ⁊ licentient᷑ tñ expulſi ꝑ vnñ hoſtið re⸗