De actibus et moꝛibus humanis
Capitulum: LXRI
lentiũ feruo⸗ rẽ deuotiõis ſeruat. Solet enim obſtrui vas in quo eſt vinũ:vt vinũ foꝛtiꝰ fiat vłſit.⁊ potꝰ coopꝑtꝰ coloꝛẽ ſuũ ⁊ mũdi ciã cõſeruat. Sie qui vult deuotioneʒ coꝛ ⸗ dis ⁊ mundiciã cõſeruare:debet os clauſũ tenere. Põ.xxxviij. Cõcaluit coꝛmeũ ĩtra me ⁊c̃. Itẽ ſilentiũ ſeruare eſt os vñ exit ignis ⁊ fiãma oĩa cõburẽs obſtruere: Ja⸗ co.itj. Lingua ignis ẽ ⁊c̃. Ecce quãtꝰ igniſ qᷓ; magnã ſiluã incẽdit.i.virtutem bonoꝝ operũ cõhumit. Ca. LXXII
„
monacſi⸗
mlat leoni:qꝛ.ꝓcurat ꝙ ecclia qᷓ . eſt ſponſa xp̃i aliũde grauida ſit ᷓ; de ſuo viro qᷓ de ſolo ſpũſctõ cõcipere de
bet:ſed ſimoniaeus facit ꝙ coneipit de ſpł
ritu maligno:⁊ ſic eã fat̃ nutrire filios ad⸗ ulterinos ⁊ filios ꝓpꝛios exheredat a pa⸗ trimonio chꝛiſti conſtituẽs heredes filios diaboli: cci.xxiij. Dis mulier relinquẽs virũ ſuũ peccabit:⁊ ſtatuens hereditatẽ ex glie o matrimonio. Itẽ ſimo niacꝰ aſſimi
katur latroni. Facit eniʒ fimonia homines
eſſe latrones et ſacrilegos:qꝛ.ſ.ſacra ſunt ea que circa latrociniũ exercent. Abſurdũ eſt enẽ dicere eum qui furatur vel capit ca⸗ licem alicuius eecleſie ſacrilegũ vł furẽ eſ⸗ ſe ⁊ nõ eũ qui furat᷑ tam eccliam qᷓ; que ad eam pertinẽt: Joh.x. Qui nõ intrat ꝑ oſti
um in ouile ouiũ ſed aſcẽdit aliũde ilie fur
eſt et latro. Ca. LXXIII
4 Ocietateẽ bono rum fugiit mali ne eoꝛñ malicia appareat. Sicut mulier turpis ñ libenter ſedet iuxta pulchꝛã ne turpitudo tllius magꝰappareat:quia oppoſita iuxta ſe poſita magis elueeſcunt. Sic mali nõ ſo⸗ ciantur bonis libenter ne malicia ſua eoꝝ bonitate magis euidẽs fiat: Job.iij. Om⸗ nis qui male agit odit lucẽ ⁊ non venit ad lucem vt non arguantur opꝑa eiꝰ. Itẽ ſo/ eietas mala trahit ad peccatum:ſieut acci⸗ dit de ſpinis ꝙ vna trahit aliã.ꝛouerb. JFili mi ſi te lactauerint peccatoꝛes ne ac quieſcas eis ac̃. Et idcirto ſiẽ non eſt tutũ egroto eſſe in aere coꝛrupto:quia ex hoc ci⸗ ka recidiuum pateretur:ſic non eſt tutũ bo⸗
nis eſſe in conſoꝛtio peccatoꝝ erh eniʒ ad
peccatum inducuntur. Pꝛouer.xiij.Zmi⸗
cus ſtultoꝛum efficietur ſimilis.vnde ſicut non eſt ſeeura ouis inxta lupũ nec ſtuppa iujta ignẽ:nee ſagimẽ iuxta cattũ. Sic nec iuſtuſ iuxta peccatoꝛẽ:nec mulier iuxta lec catoꝛẽ.j·Coxꝝ. Tv. Coꝛrũpũt moꝛes bonos colloquia mala. Item focietas mala ẽ vi tanda. Mam qui non vult eſſe lepꝛoſus de bet vitare conſoꝛtiũ lepꝛofoꝛum. Sana po ma ſociata pu tridis citiꝰcoꝛrumpunt᷑:⁊ ſa nicum infirmis citius infirmantur. NPõ· xvij Cum ꝑuerſo ꝑuerteris. Pꝛouer.iiij. NMõ delecteris in ſemitis impioꝛũ:nec tibi placeat maloꝛũ via. Itẽ ſocietas mala nõ eſt toleranda ꝓpter vtilitatẽ tꝑalẽ. Mam ſi quis eſſet in domo ſuccenſa vbi nõ eſſet ni⸗
ſi vna feneſtra per quã non poſſet exire in ⸗ dutus et oneratus.potiꝰ omnia ſua dimit
teret anteq; non exiret. Sic quilibet diſpẽ diuʒ ſuoꝝ ⁊ ſue carnis quãtũcũq; potiꝰde
beret ſuſtinere qᷓ; in conſoꝛtio maloꝝ rema nere in perieulo ſuo.vnde Señ.xxxix. Jo⸗ ſeph relicto pallio in manu femiie fugit Et homo de periculo maris libenter nudꝰ?
euadit. Item ſocius malus abijciẽdus ẽ ſicut dens putridus de oꝛe deijcitur ne ali
os coꝛrũpat:⁊ ouis moꝛbida de grege ali⸗ arumꝛet lepꝛoſus de conſoꝛtio hominũ. Et
pomum putridũ de aceruo alioꝝ.j. Coꝝ. v. Wodicum fermentũ totam maſſam coꝛ ⸗ rumpit. Capitulum: LXXIIII
Ollicitudo tem
poꝛalium eſt viro ſpirituali cõtẽ⸗
nenda. Mam qui ad fontẽ vadit
non eſt follieitus quid bibat. Quid ergo times ſtulte: ꝓnidentia dei maioꝛeſt fõte? Cogita ꝙ feruus debet eſſe ſollicitus qu bene ſeruiat dño ſuoꝛ⁊ domini eſt ꝓuide ⸗ re miniſtro ſuo.vnde dicit᷑.j. Pe.v. Om ⸗ nem ſollicitudinẽ veſtrã ꝓijcientes in euʒ quoniam ipſi cura eſt de vobis: Wat. vj⸗ Molite ſolliciti eſſe dicẽtes:quid mandu⸗ cabimus ⁊c̃. Thꝛyß. Eſcã coꝛpoꝛis ſi folliei tus non fueris habebis.iuſticiã vo ſi ſol⸗
licitus non fueris nõ habehis. Quis ẽ pa ter qͥ nõ ꝓnideat filijs ſuis cũ viderit eos
egere? Mat.vj. Seit pat̃ veſter qꝛhis om̃i
bus indigetis Capitulũ: LXXV
Pel inuaturer