— 2

„** ₰

n detakd 3 vna dconl z h cMqumgs duq dreu wiſco. 3 Pv mnndiil laiplr e nohdfe ne rn inſtu

wdorbn

——

—

„——

nð oẽs dãnabuntur plus vellent illos ad quos nã⸗ liter afficiunt dãnationem euadere qᷓ; alios.qꝛ mi nusillis inuidẽtq; alijs. ⁊ ideo ille diuetz dãnatus fratres ſuos cupiebat euadere dãnationẽ.q;uis plꝰ voſuiſſet fratrès ſuos cũ oĩbus alijs dãnari.nãli ãt

appetitu beatitudinis in gñali ex deliberatiua vo⸗

luntate peruerſo nõ eſt incõpoſſibile velle ex deli⸗

beratione dãnationem omnium aliarum.

Menn queri rvtn dãnati deve⸗ Ecundo ant vie Et vĩ ꝙ ſic ipſi de

ꝛ ſicut dicit faluato: Math.ꝛ6. de Juda. bonum erat illi ſi natus nõ fuiſſet hõ ille.qᷓ videt᷑ dãnati deberent veile nõ eſſe. Item magis debet appeti carentia oĩs mali qᷓ; pꝛeſentia eius.ſed nõ eſſendo nullũ malũ haberent.eſſendo oẽ malum hñt.gᷓ de⸗

berent velle nõ eẽ. Iteʒ Anſel.i.li.cur deus hõ c⸗. 2iꝰ.loq̃ns in ꝑſona rñdentiſ dicit. Fateri me neceſſe

eſt qꝛ ꝓ ↄſeruãda tota ereatura nihil deberẽ facere ʒ voluntatẽ dei.qð Anſel. appꝛobar.ſʒ dãnati non pñt eſſe ſine actu male voluntatis.ꝗᷓ ᷣm iudicium

rectũ rõis plus deberẽt velle nõ eẽ qᷓ; eẽ ſic. Lõtra nullus debʒ velle nõ eſſe ad fugiendũ qð iuſtum eſt Fdãnaros puniri iuſtũ eſt.qᷓ nõ deberẽt velle nõ eſſe

ad fugiẽdum penã. Itẽ nullus ßÿʒ rectũ iudiciũ rõii debet velle ꝑdere oẽm ꝑticipationẽ illius rei quaʒ

magis debet diligere qᷓ; ſe ipᷣm.ſed dãnati ꝑdendo

eſſe pderent ocẽʒ parricipationẽ dei qᷓ; magis debe rent diligere qᷓ; ſe ip̃os.ꝗᷓ nõ deberent velle nð eſſe vt ꝓpꝛia pcna carerẽt. Rꝰ ꝙ in dãnatis eſt maluʒ culpe ĩ quo ſunt obſtiati.⁊ malũ pene cui ꝑpetuo ſũt obligati hñdoaſpectũ ad pin malũ dico ꝙ ᷣm rem̃ iudiciũ rõis plus deberẽt velle nõ eẽ qᷓ; ſic eſſe.qꝛ ᷓm rectũ iudicium magis debʒ voluntas fugere il

lud qð eſt ʒ rem quã magis tenet᷑ diligere qᷓ; illð qð

eſtõ rẽ quã non tm̃ tenet᷑ diligere.ſ; certũ eſt ꝙ qlʒ magis tenet᷑ diligere deum qʒ; ſe ip̃ʒ in tm̃ ꝙ ſi vo⸗ luntas poſſet diligere dilectionis actu in ifinito in⸗

tenſiue deberet diligere deñ infinite.ẽt qᷓ;n ad iten

ſionẽ. qꝛ eſt bonñ infinitũ:creatura aũt diligi nõ de⸗ bet a ſe ipſa niſi finite.qꝛ finituʒ bonñ eſt cũ.ʒ pccm̃ ſit 5 deuz ⁊ nõ eſſe eſſe ꝓpũ magis deberẽt dãnati fugere cẽ in pccò qᷓ; fugere nõ eſſe·cũ g eẽ eoꝝ nõ po ſit eſſe ine pccõ.vẽ ꝙ ad hñdo aſpectũ deberent velle nõ eſſe. Pꝛeterea peioꝛ eſt carẽtia bõi debiti

q; boni nõ debiti.qꝛ pꝰ carentia hʒ rõeʒ mali. ſcða. .ſʒ pccm̃ nõẽ carẽtia boni debiti.nõ eſſe nõ eſt carẽ

tia bõi vᷣbiti.qꝛ tũc fuiſſʒ malũ añ creatiõeʒ mũdi.qᷓ peꝰ eſt pccm̃ qᷓ; nõ eſſe.ſʒ q̃lʒ voluntas magis debʒ fugere qð ꝑeius ẽ.qᷓ magis deberent dãnati odire eſſe in pccõ q; odirs nõ eẽ.ꝗᷓ eũ videãt ſe nõ poſſe eẽ niſi in pccd deberẽt velle nõ eſſe vt nõ eẽnt in pecõ Mñdo tñ aſpectũ ad eoꝝ penã que iuſtaẽ⁊ a deoẽ. nõ deb rent velle nõ eſſe ad hoc vt penã nõ hẽrẽt. nobilioꝛ.n.pticipatio dei eſt eẽ qᷓ; gaudiũ.qꝛ ʒ Di ony.So.c.de di.no. Inter oẽs dinas ꝑticipatões eẽ eſt nobilioꝛ accipiendo alias ꝑticipationes cũ pᷣci⸗ ſiõe qᷓ;tuʒ ad illud qð dñt vltra eẽ ſed nullus dʒ ve le pdere nobilioꝛẽ ꝑticipationẽ ad vitandũ ĩcõmo⸗ duʒ qð eſt ʒ mins nobilẽ:cũ gᷓ nõ eſſe ſic ʒ eẽ ⁊ pena ʒ gaudiuʒ. nullus debʒ velie nõ eſſe ñ ꝑꝑ ãmonitio⸗ nẽ pene im̃. Mꝛeterea nõ eſſe ullũ eſt bonů in pena Zůt eſt aliq bonñ inq;n eſt iuſta.ſed nullus dz vel

bent velle bonñ· ſed bonum eẽt eos nõeiſe

——

le illud qð nõ eſt bonñ ad vitandã illud in quoẽ ali quod bonũ.ꝗᷓ dãnati nõ dñt velle nõ eẽ ad fugiẽdũ penã t¶ Argumeta ad ꝑtẽ pꝛimã ꝓcedũt de vo⸗ luntate nõ eẽndi hñdo aſpectũ ad malũ culpe pᷣt tñ dici ſpecialiter ad vʒ ꝙ maioꝛ intelligẽda eſt ceteriſ pibus.hic aũt nõ ſunt cetera paria qꝛ ⁊i dãnati eſ⸗ ſendo habeant multa mala eẽ tñ in eis eſt bonũ. in nõ eſſe aũt nõ eſt bonũ nʒ malum. Argumeyta ad ꝑtẽ ſcðᷣaʒ pꝛocedunt de voluntate nõ eſſendi hůdo aſpectum pꝛeciſe ad malum pene. 2 queritur vtndãnati vellẽt ñ et t N E r ti0 Etvĩ ꝙ nò qꝛ nulla potentia põt moueri niſi a ꝓpꝛio obõ.vel ab eo qð eius rõeʒ pticipat:ſed per ſe obm̃ voluntatis eſt bonum cũ g nò eſſe non ſit bonũ.nec aliqua participatio eꝰ damnati nõ poſſunt velle nõ eſſe. Itẽ voluntas de neceſſitate appetit bonuʒ in quo nulla inuenitur rõ mali.g de neceſſitate refugit illud in quo nulla i⸗ uenitur rò boni.ſed in nõ eſſe nulla põt inueniri rõ boni.ʒᷓ damnnati nõ pñt velle nõ eſſe. Item nullus põt velle niſi verum bonñ vel eſtimatũ. ſed nõ eẽ nõ eſt aliquod bonum verum nec eſtimatum a dã⸗ natis eſt bonum.bene.n.ſciunt ꝙ vbi nulla eſt enti tas nulla eſt bonitas.g nõ pñt velle non effe. Item qui volunt eſſe ⁊ in quiete volunt eſſe. ad deſtru ctionem cõſequentis ſi dãnati vellent nõ eſſe vel⸗ lent nõ eſſe in quiete quod falſum eſt. Item rõap⸗ petendi quicqd appetitur ſaluatur in quolibet ap⸗ petibili.ſed eſtratio appetendi ꝗqcquid appetitur. Vnde dicit phũs.⁊de anima.ꝙ omnia appetunt eſ ſe ʒillius cauſa agunt quecunq; ſecundum naturã. ergo ñi damnatiꝰ vellent nõ eſſe ſimul vellent eſſe ⁊ non eſſe quod impoſſibile eſt. Item Aug. in li.ð li.ar. inter pꝛincipium ⁊ medium dicit ꝙ nemo po teſt eligere vt non ſit. Contra.i.rethoꝛice.capitu lo ſexto dicitur ꝙ nõ habere malum eſt delectabile ſed nõ eſſe impoꝛtat carentiam omnis mal.etgoẽ delectabile.cum ergo eſſe dannatoꝛum ſit triſtabi le videtur ꝙ pꝛopter delectakionem vclint nò eſſe Item apoca.9 in diebus illis querent homines

moꝛtẽ? nõ inuenient eã ⁊ deſideꝛabunt moꝛi⁊ fugi

*

et moꝛs ab eis. Item Anſelmus de caſu diaboli. c.6.loquens de angelisvonis ⁊ malis dicit.ſic di ſtincti ſunt angeli vt adherentes iuſtitie nulluʒ bo num velle poſſint quo non gandeant ⁊ deſerentes illam nullum velte queant quo non carent.ſed ip̃i non carent eſſe.ergo volunt eſſe Reſpondeoꝙ dãnatos velle nõ eſſe dupliciter poteſt intelligi.i aut voluntatꝝ naturali aut deliberatiua. Primo modo nð volunt nò eſſe nec velle poſſunt. quia eẽ inpena melius eſt quam nihil eſſe tum in nihilita⸗ te nulla ſit penitus bonitas.⁊ ſicut dicit phůs ꝛ: de generatione. In omnibus inqurimus quod meliu eſt deſiderart naturam ſeinper loquendo de meli⸗ oꝛitate ngturali loquendo autem de voluntate de⸗ liberatiuã contingit aliquid velle tripiciter ſciiicʒ per ſe⁊ pꝛimo⁊ per ſe ſed ĩ pꝛimo ⁊ peraccñs.pꝛio mõ ꝗcqd vvlt voluntas vuit fub ratione bõi poſiti ue ſecundo modo vult carentiã mali.etiam ſi illa ñi appꝛehendat rõ aliquã poſitiuam rõem bdi carẽtia eim mali per ſe eſt appetibilis.ñ tamẽ pꝛimo.quia ñ appetitur mali carentia.niſi quia pꝛius oꝛdine na ture appetitur bonj iò eiʒ volũtas vult carẽtiaʒ pe