de ppetuatione vtriuſqʒ ſecuritatis ꝑfeetionem ⁊ gaudiũ de deo modis fupꝛadictis eis pñte. vñ il⸗ le diffinitiones Aug.? Boe. ſunt quedã deſeriptõ nesbtitudinis analogice dicte de beatitudine eſ⸗ ſentiali ⁊ accntali. Velpõt dici ꝙ iõ dĩ beatitudo bonoꝝ omniů aggregatio.qꝛ perfectioneſ omniuʒ bonoꝝ creatoꝛũ ſunt ſupereminenti mõi ſummoò bono quod eſt beatitudinis obiectum. — neritur vtrum beatitudo 2 cundo erit pꝛemiũ acci⸗ dentale. Et viꝙ non. quia nòti aia eſt de rſſentia hois ſed etiam coꝛpus.ꝗa ſili non rantuʒ btitudo aie eſt britudo eẽntialis.ſed etiaʒ beatitu⸗ do coꝛpoꝛis. Itẽ illa beatitudo eſt eẽntialis ꝑ quã auget᷑ eſſentialis aĩe beatitudo.ſed beatitudo coꝛ- poꝛis eſt huiuſinõi.qꝛ vt ſuperius oñſuz eſt aie per reſumptionẽ ſuoꝝ coꝛpoꝝ beatoꝛum clarius deuʒ videbũt.ᷓ beatitudo coꝛpoꝛis eſt eẽntiale ᷣmium

—

eẽntiale.ſupadditũ.n.eſſentie rei non eſt pertinẽs ad eius eẽntiã.ſed ſicut dicit glo.ſupꝑ illud ero.⁊. . ſuper illam alteram coꝛonam aureolam huic.i.au reole aureola ſupponitur.cũ ĩ ſcriptura dã ꝙ ei ſuh limioꝛ gloꝛia in receptione cqꝛpoꝝ ſeruet᷑.ʒᷓ gloꝛia coꝛpoꝛis nõ pertinet ad pᷣmium eſſentiale. Ium quod eſt vni eẽntiale.non eſt alij accidentalẽ.qꝛſi

titudo coꝛpoꝛis accidit ſubãli pᷣmio aie.g non ẽ eſ⸗

titudo.aie.ſ.⁊ coꝛpoꝛis. dĩ añt eſſe de eſſentiq bea⸗

ſet eſſe vere beata.⁊ qꝛ ſine coꝛpoꝛe vere beatae beatitudo coꝛpoꝛis ptinet ad pꝛemiũ aie accñtale non eſſentiale.ſed itlud ſine quo coꝛpus nõ poſſet

pertinere.⁊ ita põt dici ꝙ btitudo coꝛpoꝛis aliquo modoeſt eſſentialis ſimplr ⁊ pꝛincipalirer. quia ẽ eſſential coꝛpoꝛi inqᷓ;tů ſine ilia coꝛpus nõ poſſÿʒ eẽ beatũ.tñ nõ eſt eſſentialis ſimpłr⁊ pncipair eoꝙñi ne illa ps hois pᷣncipalioꝛ eſt ꝑfecta ppſui cuʒ deo ⸗ cõiunctionẽ. Ad pᷣn dð ꝙ pꝛocedit de eſſentiali⸗ tate que debet᷑ pᷣmio coꝛꝑis. Ad ꝛm dð ꝙ aia per coꝛpoꝛis beatitudinẽ nõ videt clarius deum niſiĩ qᷓ;tů ex ſui vnionelad coꝛp&s hʒ pfectiuſeſſe ⁊ ex cõ ſequenti perfectioꝛeʒ opationẽ. Adpÿmũ ad ꝑteʒ Viam pꝛocedit de eẽntiali pᷣmio gie quod eſt eiſen

nulli accidat.ti aligd quod eſt eẽntiale vni eſt acci dentale alij. coloꝛ.n.eſt eſſentiat albedini.⁊ accidẽ talis parieti.ſic dico ꝙ q;uiſ beatitudq coꝛpoꝛiſſit pᷣmiũ accidentale eẽntiali pᷣmio gie.tñ põt eſſe ad eſſentiale pꝛemio coꝛpoꝛis. 1

tale ſit anreola.⁊ vñꝙ ſic. Pꝛe⸗ mi eſſentiale dicit aureola. cuʒ aureolq eſſet ſuperaddita auree vt hi exo.⁊ quqdlibʒ pᷣ⸗ mium accñtale ſit ſuperadditũ eẽntiali.q odlibet Pmium aceñrale eſt aureola. Iteʒ pꝛemiũ anime

—

reola. non ſit pertinẽs ad pᷣmiuz eẽntiale ſequitur PoE pꝛemium accñtale ſt aurebla.⁊ eq Lõtra multi ſunt beati qui nõ hñt aureolã. quia illaʒ non hnt niſi virgines martyres ⁊ pꝛedicqtoꝛes.⁊ tam̃

Lontra nihil ſupadditũ pꝛemio eẽntiali eſtmiůõũ

cut phꝰ.i.phi.ſubã nulli accidit.ſed certũ eſt ꝙ bea ſentialis pᷣmio coꝛpoꝛiſ. Rñdeo ꝙ duplex eſt bea

titudinis aie oE illud ſine quo non eſſʒ vere beata. ⁊ nihil eſt de eſſentia beatitudinis ſue ſine quo pof

eſſe beatũ vẽ eẽntialis eius beatitudo vel ad ipa

tiale ſimpl⁊ pᷣncipaliter. Ad ꝛm dð ꝙ qᷓuis ſubã

Ertio queritur vtrũ oẽ pꝛemiũ accidẽ

in eius anima neci eius coꝛpoꝛe. quia ßʒ phm̃.pÿ

nõ diſtingui niin eẽntiale ⁊ ccñtale. cñergoau- ethi.c.ß. honoꝛeſimagis in honoꝛante qᷓ; honoꝛa

nõeſt aligs beatus q nõ hẽataliqs pꝛemiũ accjta-

le.gᷓ non oœẽ pᷣmiñ accñtale eſt aureola. Rñdeo ꝙ

nõ oœẽ pᷣmiũ accñtaleẽ aureola.viẽ qðdã pᷣmiũ qð

dẽ aurea.qðᷣdã qð dẽ aureola. quoddã qð ů eſt nec aurea nec aureola.aurea eſt pᷣmiũ ſubãle bonoꝝ qð ꝑ ſimilitudinẽ aurea dã. tñ qꝛ datur victoꝛibꝰ⁊ vi⸗ ctoꝛi debetur coꝛona.tũ qꝛ per ipᷣm creatura rõna lis eſt deo pfecte ſubiecta cui eſſe ſubicctũ regnare .tũ ga ad ſititudinẽ coꝛone que ↄtinet᷑ linea circu-

lari que ita pfectaẽ vt ei nõ poſſit fieri additio niſi

accñtalis.iſiud pᷣmiũ eſt ita ꝑfectũ ꝙ ꝗcqd ſupaddi

tur accñtale eſt. tñ ga ſicut cdꝛona q̃ẽ circularis ad

eundẽ punctũ a quo incipit termiatur. itapꝑ ipſum pᷣmiũ eſſentiale creatura rõnalis ÿᷣmo pᷣncipio con iungit᷑ a quo in eſſe ꝑcreationẽ exiuit. Aureola ve ro eſt gaudiũ de opibusa ſe factis rõneʒ hñtibꝰ vi ctoꝛie excellentis per qð apparebit extẽriꝰin coꝛꝑe qdã decoꝛ qui pᷣdictũ interius gaudiũ exterius de⸗

clarabit.ſed opa que facit hõ bona creata ſunt ⁊ ᷓ

hnt rõnẽ victoꝛie excellẽtis ßuilegiata fũt.ᷣaureo la eſt gaudium de bonis creatis.nõ quibui cũq;.ſʒ

ßuilegiatis puilegio victoꝛie excellẽtir ⁊ qa oẽ gau

dium de bono creato ꝑtinet ad accũtalr pᷣminz. ꝙ

aureola eſt accñtale pᷣmiuzʒ.⁊ dẽ reſpectu auree vo⸗ cabulo ſignificante diminutionẽ ad ſignificandum ꝙ eſt multo minus pᷣmium qj aurea.⁊ hec figurata fuerũt exo.ꝛ. vbi di de tabuia que ponebatur ſuꝑ

archam. facies illi labiñ aureũ per circuitũ.⁊ ipila bio coꝛonã interaſilem altam quattuoꝛ digitis ⁊ ſi

illã alteram coꝛonam aureolã. in quo ſigniſicatum

fuit ꝙ aureolaẽ aliquid acctale ſupadditũ auree. nõ ti oœẽ pꝛemium accñtale aureol eſt.ga nõ om⸗

nia bona opera que fecerunt beati⁊ de quibꝰgau dent habent rationem Victoꝛie excellentis.⁊tam gaudium de illis cũ ſit de bono creato eſt pꝛemius

accñitale. Ad pÿn in oppn dð ꝙ ꝓcedit ex duabui affirmatiuis in ſecunda figura.cum dicit pᷣmiũ ac cidentale eſt ſuperadditum auree.aureola eſtſuꝑ⸗ addita auree.ergo quodlibet pꝛemiuʒ accnitale eit

aureola.⁊ ideo nð valet ꝓceſſus. Ad ⁊m dðꝙqᷓᷓ

uiſpᷣmium pᷣmaria diuiſioue diniditur in eẽntiaie ? accñtale.tamen accñtale ſubdiuidit᷑ in illud qð eſt aureola.⁊ illud quod non eſt aureola.

M queritur vtrum aureola ſitin 0 arto aia vel in coꝛpoꝛe. Et vipĩ

coꝛpoꝛe. Aug.ꝛꝛ. de ci.c.ꝛo.loquens de ci catricibus mfʒ dicit ꝙ non erit ineis defoꝛmitas ſed dignitas.ſed illa dignitas erit aligd pertinenſ

ad aureolam vel ip̃a aureola.ergo aureolaẽĩ coꝛ

poꝛe. Itẽ integra coꝛꝑe⁊ coꝛrupta mẽte ſi ꝑ fina⸗

leʒ pniam ſaluetur habebit aureolam ⁊ illam non

habebit:habebit aureolam? illaʒ non habebit in

tegra mente ⁊ coꝛupta carne quod vcrum non eſſet ñ aureola eſſet non in carne.ſed in aĩa. ergg

non eſt in anima.ſed in carne. Item aureola do⸗ ctoꝛum non videtur aliud eſſe qᷓ; reuerentia eiſer

hibita ab electis qui per coꝛum pꝛedicationeʒ cõ⸗

uerſi ſunt. ſʒ reuerenriam alicui exhibita non eſt

to ergo eſt quedam aureola que nec eſt in anima nec in coꝛpoꝛe illius cui debetur. Vontra.pꝛemi

um reſpondet merito.ſed omne meritum pꝛinci- paliter reſpicit animam.ergo cum aureola ſit pꝛe