pzr dotem ſubtilitatis beatus poterit facere coꝛ⸗

půs ſuum ſimul eſſe cum non gloꝛificato · maioris

enim difficultatis eſt vnñ coꝛpus eſſe in diuerſis

ocis ſimul qᷓ; duo in eodeʒ loco.⁊ atteſtari videt᷑ maioꝛi ampliationi vtutis. Ad In dð ꝙ duasli

neas rectas trahi ab eodẽ pũcto adeundẽ pũctum ita ꝙilla puncta ſint termini intrinſeci lineaꝝ ẽi⸗ poſſibile ⁊ ẽt hoc eſtipoſſibile de lineis mathema

ticis ſiue puncta terminantia intelligũt᷑ terminii trinſeci lineaꝝ ſiue non. qꝛ mathematice linee nõ piit diſtingui niſi ᷣm ſitũ.ſed duc linee que ſuntter

mini ſupſicierũ nãliũ pñt trahi recte ab eodeʒ pun

cto ad eundẽ punctũ. ita ꝙ pũcta ſunt terminiliea

r extrinſeci. Ad gn dð ꝙ ꝓcedit de punctis lie⸗

is ſuperficiebus?⁊ de ſoliditatibꝰmathematicis. Ad 9n dð ꝙ maioꝛ nõ eſt vera niſi intelligat᷑ ce⸗

teris paribꝰ.hic aũt nõ ſunt cetera paria.qꝛ quis

duo coꝛpa gloꝛioſa ſint inter ſe ſimilioꝛa in pticipa tiõe alicuius tertij qᷓ; gloꝛioſuʒ ⁊ non gloꝛioſuʒ tñi ter gloꝛioſũ ⁊ non gloꝛioſũ eſt maioꝛ ꝓpoꝛtio ad h vt vVnñ penetret ⁊ aliud penetret᷑.q⁊ gloꝛioſuʒ eſt

valde penetratiuũ.⁊ non gloꝛioſum penetrabile. Qui vult tenere ßam opinionẽ que mihi vẽitel⸗ ligibiiioꝛ põt dicere ad duo pᷣma in oppoſitũ ꝙ pe netratio ianuarũ a coꝛpoꝛe xp̃i.⁊ etiam penetratio

ſperaxꝝ celeſtiũ non ſunt ꝑ dotẽ ſubtilitatiſ.nec per diuinã potentiaʒ in mediate tiñ.ſed qꝛ ex decreto

diuine ſententie aderit diuina potentia infallibilt cuicũq; beato ad hoc vt fiat coꝛpus eius eſſe ſim

cũ alio coꝛꝑe non gloꝛioſo ſicut beato placuerit. iõ

magis dĩ coꝛpus glificatum ſimul poſſe eſſe cũ nð

glificato q; non gloꝛificatũ cũ non glificato vel gli⸗

kcatũ cũ glificato.qꝛ nõ ſic deceret diuinã virtutẽ facere coꝛpus gloꝛificatũ ſimul eſſe cũ gloꝛificato ſi cut cñ non gloꝛificato.qa decet vt eius ſeruet᷑ oꝛ⸗ do locoꝝ.⁊ pꝛeterea nũqᷓ; aderit neceſſitaſ nec con gruitas vnũ vt trãſeatꝑ alið.qa vnñ alteri nůq; ſe opponet. ⁊ ſic pʒ ſolutio ad illam qõnem vtrñ coꝛ⸗ pus gloꝛificatum poterit eſſe ſimulcum alio coꝛpe gloꝛificato. Ad ⁊mn dð ꝙ ſophiſticũ eſt. due.n. liee non pũt eſſe ſimulper virtutem creatã niſi appli cate ſibi ᷣm terminos latitudinis ⁊ pꝛofunditatis

mquos dimenſione carẽt.quia nõ habent nec la

titudinem nec pꝛofunditateʒ.ſuperficies etiã non piit eſſe ſimul niſi applicate hm terminos pꝛofun⸗ ditatis.quia per cõpationem ad illos dimenſioni

bus carent.in ſuperficie enim non eſt ꝓfunditatis

dimenſio.coꝛpoꝛa aũt dimenſionata ſunt ᷣm oẽs terminos. ga hñt longitudinem latitudinem pꝛo⸗

5

telligendum qᷓ; pꝛima.

funditateʒ. ⁊ iõ ex nulla ꝑte applicata ſimul eẽ pñt ꝑcreatã vᷣtutẽ. Et hec opio facilioꝛ videtur ad in⸗ rto queritur vtꝝ coꝛpa beatoꝝ erũt clara. Et vã ꝙ non. CLoꝛpus cla⸗

r abſcondit illud qð eſt poſtſe.vñ modo non videt illud qð eſt pꝰ flãmaʒ.ſed coꝛpoꝛa glio⸗

ſa non abſcondent illud qð erit pꝰ ſe.qꝛ etiã vt hĩ⸗ tum eſt ſupius.mentẽ vniuſcuiuſq; coꝛpulentia ab alio non abſcondet.ʒᷓ coꝛpa gloꝛioſa nõ erunt clara Itẽ m phm̃ in li. de ſenſu.⁊ ſenſato.coloꝛẽ in ex⸗ tremitate ꝑſpicui termiati per opacuʒᷣm Aug.ꝛꝛ. de ci.c.i9.in coꝛꝑib uſ beatoꝝ erit coloꝛis ſuauitas

ð ibi crit opacitas ſed opacitas repugnat clarita-

i.3 coꝛpa gloꝛiola nõ erunt clara. Itẽ coꝛpis clari

tas obiecta oculis de neceſſitate vã Jed diſcipuli poſt reſurrectionem xpᷣm videft.nec tñ refert ſcri ptura ꝙ in coꝛpꝑe eius aliquã claritateʒ viderint.ʒ coꝛpoꝛa gloꝛioſa non ſuntclara. Contra Wath. iʒ.tũc fulgebũt inſti ſicut ſoli regno pĩis eoꝝ. Iteʒ apłs ad philip. 4.ſaluatoꝛẽ expectamuſ dñm ñm eſumx pᷣm grefoꝛmabit coꝛpus hũilitatis nr̃e cõ ſiguratũ coꝛpꝑi claritatis ſue. Rñdeo ꝙ coꝛpa btõ rũ erunt rlara ſient teſtantur auctoꝛitates ad ßᷣam ptem inducte.ſed qꝛ claritas illa cauſabit᷑ a beati⸗ tudine aie quã inequalt beati ꝑtici pant.i illa coꝛ⸗ poꝛa nõ erũt equalia in claritate.qð exp̃ſſe ſignifi cat apts.i.coꝛ. i.cõpando beatos ſtellis differen tibus in claritate. Et dicunt alig ꝙ pᷣdicta clari⸗ tas cauſabitur a claritate beatitudinis aie pe eius multitudinem.cuius claritatis ſilitudo recepta ĩ coꝛpe ſiet coꝛꝑalis. quia quod recipituri aliquo re cipitur ᷣm modũ recipientis.vnde fantaſma cuʒ recipit᷑ in intellectu etficitur ſpecies intelligibiliſ. Sed contra hos arguitur ſic. aĩa beata illam coꝛ poꝛis claritatem non poterit facere de nihilo. qꝛ creatura creare non põt.ſed ᷣm pᷣdictã opinionem ſeq̃ret᷑ ꝙ aĩa beata illã coꝛꝑis claritatẽ de nihilo fa

ceret.nõ.n.faceret eadẽ tota ſua claritate nec ð ꝑ·

te eiꝰ.vñ illi hʒ opionẽ ſuã rõnẽ reddere ñ pũt de qꝰ pᷣdicta claritas coꝛpis det. ꝛeterea ſiẽ ſpũs nõ põt eſici coꝛpꝰ nec eↄꝰ.ſic nec ſilitudo ſpũalis põt ſieri foꝛma coꝛpꝑalis nec eↄꝰ.qᷓ;uis de potentia foꝛ me coꝛpꝑalis educi poſſʒ ſititudo ſpñal.vñ illa eað ſilitudoqᷓ eſt fantaſma nunqᷓ; fit ſp̃es intelligibilis nec efficitur in itellectu ſicut in ſfubò.accũs.n.non mutatſbm̃.ſed de potentia fantaſinatis educitur ꝑ virtutẽ intellectus agẽtis ſpẽs intelligibilis q̃ĩi teltcñ poſſibili recipit᷑ ſicut in ſubõ.vel vt melius dic educit᷑ de potẽtia intellect? poſſibilis ꝑ virtu

tẽ intellectꝰ agẽtis medãte fãtiſmate vt iſtrali agẽ

te.qꝛ fantaſma illã actionẽ agit ĩ vtute luis inteiie ctus agẽtis. Vr̃qᷓ mihi dð ꝙ ſupꝛadcã coꝛꝑis cla⸗ ritas cãbit᷑ a claritate aĩe btitudis.nõ ꝑ muitipiica tionẽ vt dicebat opiopᷣdicta. Sʒ per ꝙ educitur de potẽtia coꝛꝑis ꝑ vtutẽ btitudis aĩe. nõ tñ.n.im potẽtia coꝛꝑis ſunt qͥlitares q̃ ðe ip̃o poſſunt educi ꝑ virtutẽ nãlis agentis.ſed etiã aliq̃ de ipſo educi non pñt. niſi per virtutẽ ſupernãlis agentis.iõ nõ

obſtãte ꝙ claritas btitudinis aie ſit ſupernãlis per

ipᷣam educi pot pᷣdicti coꝛꝝis claritas de potentia eiuſdem coꝛpis. vel vt dicũt aliqui erit a deo ĩme diate tm̃ per creationẽ.⁊ qꝛpulchꝛitudo hũñani coꝛ poꝛis requirit vt quedã eius ptes ſint clarioꝛeſqᷓ; alie.iõ nõ erũt oẽs partes coꝛpoꝛis aliqualiter cla re.erunt tñ clare ᷣm illam pꝛoportioneʒ quã ma⸗ gis requiret corꝑis pulchritudo. Ad pm ĩ oppm dð ꝙ corpus ciarũ nõ abſcondit illud quod eſt poſt ſe niſi rõne denſitatis partium luminoſarũ. denſi tas autem repugnat ꝑuitati.nec ſemper conſequi tur mgior denſitas maiorem duritiem. vñ q;uis

in criſtallo maior ſit durities qᷓ; in flãma.non tam̃

eſt denſitas tanta.nec mirũ. multa.n.mollia vide mus denſira quibuſdam duris. aliaenim ⁊ quali tas eſt denſitas a duritie.⁊ raritas a mollitie. Ad

ſecundũ dicendum ꝙ gloria nontollet naturam. ⸗ſed perficiet. vnde color qui debetur corpori ex

naturg ſuarum partium remanebit in eo. ſed ſu peraddetur claritas ex redundantia glorie ani