ꝙ ſie. aia deo ↄiungit ꝑmemoꝛiã intelligentiã⁊ vo luntatẽ.qꝛ ſicut dicit Aug.4. detri.cꝰ.gy. eoẽ ima ge dei de quo capax eius ⁊ ꝑticeps eẽ põt.ſed ſicut dñdebat᷑ li.i.imago dei in aia cõſiſtit. in memoriaĩ telligenti⁊ voluntate.ſʒi itelligentia eſt dos viſi onis ⁊ in voluntate dos fruitionis.ʒ in mẽoꝛia eſt tertia dos.illa aũt nõ videtur poſſe eſſe niſi tentio qꝛ actus mẽorie eſt tenere.qᷓ tentio eſt dos ab alijs diſtincta. Item dotes aie vident᷑ rñdere vᷣtutibꝰ theologicis.ſed fidei rñdet viſio.charitati fruitio sſpei debet tertia rñdere que ñ videt᷑ poſſe eẽ alia niſttentio. Icẽ in aiatriplex eſt potentia.ᷣma co⸗ gnitiua ⁊ appetitia ᷣm locum motina aliter ſepata nõ poſſet ſe de loco ad locũ mouere.cũs incogntia ſit dos viſionis in appetiua dos fruitionis. vr̃ꝙ ĩ motiua ſit dos tertia.ad ꝑfectã.n.cõiunctionẽ aie cñ deo requirit᷑ ꝙ ꝑ oẽʒ ſui potẽtiã ↄiugat ei.illa ãt dos nõ vi poſſe ei niſi tentio.reſpicere.n.vi exe⸗

cutiuã potẽtiaʒ. Lontra nõ ponũt᷑ niſi tres aie do

tes.ſed ji tentio eſſet dos ab alijs diſtincta.eſſent. 4. qꝛ rationabilius vr ꝙ rectitudo voluntatis ſit dos qᷓ; tentio.g tentio nõ eſt dos ab alijs diſtincta. Item ſecuritas nõ eſt idẽ ꝙ tentio:ſed fecuritaseſt fũma vna de dotibꝰ aĩe.ĩcludit᷑.n.de btitudis eẽn tia.m.n. niam Ang.iʒ. defri.cꝰ.g. impoſſibile eſt aliquẽ eſſe beatũ niſi ſit ſecurus de ſue btituglinis

ppetuatione.cñ.qᷓ nõ ſint aie niſi tres dotes. tentio

nð eſt dos ab alijs diſtincta. R? ꝙppꝛie loquẽdo

tentio nõ eſt dos ab alijs diſtincta.tenere.n.ßᷣʒ Pa piã eſt hãe vel poſſidere. intellectus aũt clare vidẽ

do deum hʒ eũ ſub rõe ſũmi veri. voluntas perfcẽ fruendo eo hʒ ipſuʒ ſub rõe ſũmi boni. vnde tenere ſummum vexꝝ realiter idẽ eſt cum clara viſione.te nere fũmuʒ bonum realiter idem eſt cũ perfecta ſũ mi boni fruitione.nec hoc dicens nolo dicen ꝙ

viſio ⁊ fruitio ꝓprie loquendo ſint dotes:ſed act?

dotium.dotes.n.qualitates ſunt. vnde dos viſiõiſ eſt quidam habitus luminoſus in itellectu quo ele natur ad clare deñ videndum. dos fruitionis eſt ꝑ fectus charitatis habitus quo anima fruirur deo. vnde ꝓpꝛie loquendo in dotibus aie non conſiſtit peatitudinis eiſentia.ſed in actibus eaꝝ ad quos oꝛdinantur ficut habitus actũ. dos autem tertia a duabus alijs diſtincta eſt habitus perfectus qꝰ vo luntas eſt perfecte ſecura de tentionis pꝛedcẽ per⸗ petuatione.ſine enim pxedicta aſſecuration e nõp̃t intelligi pfecte aĩa deo coniuncta. vnde nð eſt dicẽ dum ilam aſſecuritatẽ eſſe exconcluſionẽ timoꝛis tantum.immo eſt quidam actus in volũtate reſpe ctu dei.ſub rõe qua eſt ens ſumme arduũ quo exclu ditur oĩs timoꝛ.⁊ ſic pʒ ex pꝛedictis ꝙ bmrõem in⸗ telligendi pꝛimo eſt dos viſionis. dos fruitiõis. ʒ dos perfecte ſecuritatis. Adpꝰ in oppn dðꝙ in vita beata mẽoꝛie ⁊ intelligentie nõ reſpondʒ ni ſi habitus vnꝰ. in vita.n.beata mẽoꝛia nõ reſpicit deum niſi mediante intelligentia:qꝛ actus eius eſt clarã viſionẽ retinere. vñ obm̃ eius imediatũẽ ip̃a viſio clara. Ad ⁊m dð ꝙ dos coꝛꝛñdens ſpei nõẽ

tentio vt dem̃ eſt.ſed ſecuritas ꝑpetustionis viſio

nis ⁊ fruitionis. Ad ʒm dð ꝙ tunc aĩa eſt deo per⸗ fecte coniuncta añ coniuncta eſt ei m oẽm potẽtiã ßᷣm quã eſt ei coniugalis imediate.nõ eſt aũt tatpe tentia motiua ſᷣm locũ.qꝛ ſicad deum nõ accedirmꝰ

motu ſcðʒ locũ vbiq; pñs ſit. ſed affectibus mẽtis.

ſie nec anima coniugalis immediate ſibi ᷣm illam potentiam vnde ſibiñ reſoòdʒ dos nifi mediate.ſ. agilitas que eſt dos coꝛpoꝛis reſpiciens ſpecialiter mobilitatem ᷣm locum. Ad pꝛimum ad partem ſecundam dð ꝙrectitudo voluntatis cõphendit᷑ ĩ dote fruitionis.quia ſine rectitudine voiuntatis ñ poteſt in anima eſſe fruitio. ſed fruitionis abuſus. vt patet cũ fruitur creaturis. N queritur vtrum i omnibꝰ btis 6) Ctauo ſint dotes. Et videtur ꝙ ñ.qꝛ dos datur ſponſo a patre ſponſe.ſed omnia dona beatitudinis dantur beatis a patre ſponſi ꝗ ſponſus eſt chꝛiſtus. ergo in nullo bearo eſt aliqua dos. Item ſi dotes eſſent in btis rõe ſpũalis matri monij inter ipſos ⁊ deñ.cũ in vita pſñti aĩa per graʒ deſpõſetur xpo in ecclia militante eſſent dotes.qð falſuʒ eſt. Item eiuſdẽ nõ eſt dare dotes ⁊ reciꝑe. ſed veati ꝗ dotes hñt illas recipiũt a xpᷣo.ð dotes ů funt in xpᷣoꝛ⁊ ſic nõ ſuntĩ oibꝰ btis. Item iter ſpon fum ⁊ ſpõſaʒ dʒ eſſe nature cõfoꝛmitas.ſʒ angeli nõ ſunt cõfoꝛmes in natura xp̃o nec ròe diuine nẽ.nec rõe humane.ꝗᷓ multitudo ãgeloꝝ n cõparaturxpᷣo vt ſponſa ad ſpõſuʒ.ſed dotes nõ dantur niſirõne miimonij.gᷓ in angelis nõ ſunt dotes. Contra oꝛ⸗ namenta ſponſaꝝ que eis dãt᷑ qñ traducũtur a ſpõ⸗ ſo dotes ſůt:ſed oẽs beati habent oꝛnamẽta ſpũlia cum deſponſantur a chꝛiſto.ꝗᷓ in oibꝰ beatis dotes ſunt. Item glo.ſup illud Luc.i⁊ꝰ.⁊ uos ſiles hoœibus expectã.⁊c̃. dicit ꝙ ad nuptias dñs iuit cũ poſt reß⸗ rectionem nouus homo angeloꝝ multitudieʒ ſibi copulauit.gᷓ multitudo angeloꝝ eſt ſpõſa xp̃i.ð ſicut in alijs beatis funt dotes.ita ſunt in angelis ſcis. Reſpondeo ꝙ de dotibus contigit loqui duplicit᷑. aut ſecundum id quod ſunt aut ſub ratiõe qua do⸗

tes ſunt:pꝛimo modo in omnibus ſanctis ſunt iſte

tres dotes.ſ.clara viſio perfecta fruitio.? perpetu itas vtriuſqʒ ſecnritatis peꝛfectio. dotes autẽ coꝛ⸗ poꝛis que ſunt agilitas. impaſſibilitas.ſubtilitas.

⁊ claritas de quibus in ſequenri articulo in ſpecia⸗

li queretur erunt poſt reſurrectionem iomnibꝰ ho minibus ſãctis. Loquendo vero de dotibus ſub

rõnc qua dotes ſunt ſic maxime pꝛopꝛieſũt in ani⸗

mabus beatis. aliquo etiam modo q;uis nõ ita ꝓ⸗

ꝛie ſunt in chꝛiſto⁊ in angelis ſãctis cuius rõẽ. q? iter ſpõſum ⁊ ſpõſam pꝛope loquẽdo requirit᷑ cõfoꝛ

mitas ĩ nã: diſtinctio ĩ perſona.⁊ ꝙ ſponſa facta ſit

ſpõſa de nõſponſa.⁊ quia iter chꝛiſtum? eſſẽtiam hoiuʒ beatoꝛũ ẽ cõfoꝛmitas ĩ natura?⁊ diſtinctio in

perſona.⁊ de nõ ſponſa facta eſt ſponſa.ideo ĩma- trimonio ſpirituali maxime hʒ ròeʒ ſponſe.dicen te apoſtolo ad eph.Iᷣ.ꝙ xpᷣs dilexit eccleſiam ⁊ſe⸗ met ipſuʒ tradidit ꝓ ea vt illam ſctificart mundãs lauaero aque i verbo vite vt exhiberʒ ipſe ſibi glo rioſam eccleſiam non habentem maculam aut ru gam.cũg dos aſſignet᷑ rõne matrimoniſ viſio frui tio ſecuritas perfectio in aĩabus beatis babent ra tionẽ dotis magis pꝛopꝛie qᷓ;ĩ alijs ſanctis. in an⸗ gelis.n.ſanctis nõ ẽ nature cõfoꝛmitas ad xpᷣm.vt tangebaturi arguendo.⁊ ideo eccleſia ipſoꝛum nòõ ita ꝓpꝛie hʒ rõeʒ ſpõſe ſicut eccleſia hoiuʒ humand ẽt natura xpi nõẽ cõfoꝛmis diuine nature i natura nʒ diſtincta ab eaĩperſona.qꝛ in xp̃o non eſt perſo⸗

na. nifi perſona verbi.⁊ pᷣterea nũq; fuit non ſpon⸗

ſa.⁊ ideo minime pꝛopꝛie ea que dotcs dicunturi

— —

—— ————

S

1

—————.—

———

S

— S——