mndwit

apci. 4 uo imzi c npechmoxi ded 3 6 E inonun

ndeo wcn 5

vars qaligs vnlt ſeruarei cõᷣmutando debitã eqᷓli⸗ tatẽ nõ ʒ qᷓ;tiratẽ:ſʒ ᷣm ꝓpoꝛtionẽ:ↄmutatiua iuſti

tia ꝓpꝛie loq̃ndo ĩ deo nõ eſt qꝛ nulli eſt debitoꝛ ex

legis neceſſitate ⁊ tĩ ᷣm qᷓ;tituteʒ de bono retribu

it vltra meritũ ⁊ de malo citra demeritũ. Juſtitia

vo diſtributiuai deo eſt oibꝰ n. diſtribuit bona ſua ßm debitã ꝓpoꝛtiõis eq̃litatẽ. Ande dicit. Dioꝰ. S. c.de diuis noĩibꝰꝙ iuſtitia dei oibus · que ſunt ßʒ di

gnitatẽ tribuet laudat᷑ ᷣm ↄmẽſurationeʒ ⁊ formã ⁊oꝛdinationẽ.qꝛ in diſtribuendo illã dignitatẽ cõ

ſiderat in cõparationẽ ad cõdecentiã ſue bonitatiſ Juſtitiam ʒ mõ dieta ẽt in deo eſt. qꝛ in ↄmutãdo

vbonũ ꝓ bono ⁊ malũ pene pꝛo malo culpe ſeruat nõ

eqᷓlitatem qᷓ;titatis ſ 3 ppoꝛtionis i cõpationẽ cõde centiã ſue bonitatis.ſed in h differt hec eqͥlitas ab

ilaqeſt in iuſtitia diſtributiua.qꝛ illa ↄſiderat᷑ intp

ſonas accipientes? ea que eis diſtribuũt᷑. nã ſicut ſe hẽt meritũ vnius ad meritũ alterius:ita ſe hʒ il⸗ lud qð diſtribuit vni ad illð qð diſtribnitur altẽri. E qualitas ãt ꝓpoꝛtionis que ẽ in iuſtitiaʒ? modo

dicta ↄſiderat᷑ inrer meritũ vłdemerituʒ qð eſtire

cipiente.⁊ pᷣmiũ vłſuppliciuʒ qð recipit a retribuẽ te in qua retributõe ⁊ ſi ↄſideret meriti vł demeriti

exigentiã hoc tñ eſt ꝑ cõpationẽ ad cõdecentiã bo⸗

nitatis ſue.⁊ iõz iuſte punit malos ⁊ iuſte eis ꝑcit.

Pntangit Anſel. ꝓſologiõ.io.cꝰ.cñ loquens ad ð um dicit. ũ punis malos iuſtũ eſt. qꝛ illoꝝ meritiſ

conuenit. tangit ibidẽ cũ imediate ſubiungit. Lũ parcis malis iuſtũ eſt nõ qꝛ iltoꝝ meritis fed qꝛ tue bonitati cõdecens eſt· Ad pn in oppm dð ꝗcqd

vult deꝰ vlt pp aliquã rõnẽ q̃ nõ alia qᷓ; ſunʒ velle.

qꝛ dinꝰ intellectus dictat voiuntatẽ dei pneſſe ĩgu lam oĩuʒ volendoꝝ. Ande eo ipſo quo deꝰ vult ali ad rõabile eſt ipſũ hoc velle vñ Anſel. pꝛoſologiõ ti.cꝰ.ad deñloquens ait. Id ſolũ inſtũ eſt qð vis.⁊ nõ eſt iuſtũ qð nõ vis:⁊ ſic pʒ ex mnia. Anſel.ibidem intẽtio eiꝰ eſt vt fem̃ ſit iuſiũ.qꝛ deꝰ vult hoc fieri. nõ eↄ. Ad ꝛn dð ꝙ ⁊ ſi dñi ad feruum nõ ſit inſtitia cõmutatiua hʒ plenaʒ rõeʒ eiuſdeʒ qꝛ inter dim⁊

uum nd eſt eq̃litas eo ꝙ oĩa que ſunt ſerui ſunt dñi.

tamen dñi ad ſeruos põt eſſe iuſtitia diſtributiua q̃ nõ regrit qᷓlitatẽ qᷓ;titatis ᷣm ꝓpoꝛtioneʒ qᷓtitatis ſʒ ꝓpoꝛtio nalitatis q̃ eſt eq̃litas duaꝝ ꝓpoꝛtionuʒ q̃ cõſiſtit in hoc qð ſeruis retribuit ꝓpoꝛtionaliter

pʒ merita ſua qᷓ;uis ẽt iuſtitia cõmutatiua nõ poſſit

eſſe Em plenã rõeʒ inter dñz⁊ ſeruũ:tñ põt ſibi eẽ ßʒ aligd.ſ.hm eqͥlitatẽ ꝓpoꝛtiõis iqᷓ;m ßᷣuuꝰ dño facit qð põt ⁊ dñs ſeruo qð decet qd aũt ſit iuſtitia cõmu tatina? diſtributiua expoſitũẽ.li.ʒꝰ.di.ʒʒ. Ad ʒm̃ dð ꝙ nõeſt ſile. qꝛ bonitas cuertit᷑ cũ entitate ⁊ſo

la rõe differunt:nõ ſic aũt iuſtitia. Ad m dðꝙ ⁊

ñ deus nulli creature ſit debitoꝛ ex recepto tñ debi

toꝛ eſt ex ꝓmiſſo:nulli.n eſt debitoꝛ niſi qꝛ vult.ſi autem queratur quare uult nõ reſpõdeo niſi qꝛ vlt qꝛ voluntas ſua eſtpꝛima cauſa. Ecundo auerit᷑ vtn deus poſſit pꝛe

— 8 termiter̃ opa inſtitie. Er vñ

. ꝙ ſic. qꝛ opus iuſtitie eſt retribuere vnicuiqʒ ʒ merita ſua ſed deus peccatoꝛibus ñ retribuit ᷣʒ

demerita ſua punit.n.eos citra cõdignuʒ iuxta illð pſal. Nõð cõtinebit in ira miĩas ſuas ð deus in puni endo pecdes opera iuſtitie p̃termittit. Itẽ illos q

ſaluati ſunt deus poſſet dãnare:⁊ illos qui dãnati ftẽ

voſſet ſaluare. qꝛ oipotensẽ ſʒ dãnatos ſaluar ⁊ ſal

—

natos dãnare eẽt pᷣtermittere opa iuſtitie.ꝗᷓ opa iu

ſtitie ptermittere põt. Itẽ põt pᷣtermittere curſum nãlis iuſtitie quẽ nãlibꝰ rebus indidit vt pʒ in opꝑi

2

bus miraculoꝝ.ꝗᷓ a ſili põt p̃termittere curſuʒmða lis iuſtitie. Lõtra ꝛ“ thi.⁊?.⁊ ille ñidelisẽ qui ſeip

ſũ negare nõ põt:ſed ſi pᷣtermitteret opa iuſtitie ne

garet ſeißʒ qꝛ negaret iuſtitiã.⁊ ipſe iuſtitia eſtᷓ in

ſtitie operap̃termittere nõ põt. Item Anſet· io.li. Lur deus hõ añ mediũ quodlʒ incõueniens in deo

ſegtur ipoſſibiliras ſed incõueniẽs eẽt deunp̃ter⸗

mittere opera iuſtitie.ʒ hoc deo eſt impoſſibile. Rꝰꝙ opera iuſtitie im ꝙ iuſtitia reſpicit exigentiã

demeritoꝛum abſolute deus põt pꝛetermittere 15

termittit etiam in punitione perpetua dãnatoꝝ qꝛ punit eos citra condignum nõ quãtũ ad pene dura

tionem ſed qᷓ;tum ad intentionem reſpiciendo ad eoꝛum demerita abſolute opera ãt iuſtitie sʒ quod

reſpicitexigẽtiaʒ meritoꝝ vel vemeritoꝝ incõpati one ad condecentiam bonitatis ſui ipfius retribu

entis pᷣtermittere nõ põt ſicut nec illud negare qð ſuã decet bonitateʒ. Adp in oppmn dð ꝙ qᷓ;us deus nõ puniat pccõꝛes ſecudum exigentiã deme

ritoꝝ ſuoꝛum abſolute punit tamen eos ß;ʒ exigen⸗

tiam ſuoꝝ demeritoꝝ.ßᷣm ꝙ ſuaʒ cõdecet bonitatẽ

Ad ⁊m dð̃ ꝙ illos qui ſalusati ſunt deus non poſſet dãnare.qt hoc nõ põt condecer ſuam bonitatẽ illol tñ ꝗ dãnati ſunt poſſet ſaluare.qꝛ hoc poſſet ſuã cõ⸗ decere bonitatẽ pꝛimo tñ ꝑ oĩpotentiã ſuã dãdo eiſ adiutoꝛiũ quo poſſent ⁊ vellẽtpenitcre.⁊ ſic remit

tendo eoꝝ peccata?⁊ obligatiões q̃ ꝓpter illa obli⸗

gãtur ad penam eternam cum.n. ois iniuria com⸗ mittatur in deũ? ipſe ſit ſupioꝛ dñs ptãtis habens

plenitudinẽ illã nulli iniuriando ex gratia põt mit

rere qnatis tñ nũq; remittet qꝛ nũq; penitebunt nec penitere pñt. vñ nullꝰ dãnatꝰſaluabit᷑ ſʒ illðqð rõnalis creatura de condigno meruit nullomõ po teſt ſibi ſalua iuſtitia auferre niſi foꝛte indirecte in

n ſaluatũ poſſet reducere ad vitã moꝛtalẽ in qna poſfet moꝛtalit᷑ peccare.⁊ ex conſeq̃ti dãnationẽ

reri vt dicũt qdã qũo tñ poſſet beato auferre ſalua

iuſtitia clarã ſuiviſionẽ difficile eitvider ⁊ ſi illa ſal

ua rednceret ipʒ ad iſtã vitã nullo mð poſſʒ peccat vñ qũo ſaluatũ poſſet dãnare ſalua iuſtitia àd pñs ñ

bñ video. Ad ʒ dð g nõ eſt ſile. qꝛ pᷣtermittere

curſuz nãlis iuſtitie aliqũ ſ ſed pretermittere curſũ moꝛtalis iuſtitie reſpicientis

erigentiã meritoꝝ ſeu demeritoꝛuʒ ĩcõpatione ad

ſuã bonitatem ſuam: bonitatem cõdece nõ põt. enim includerʒ contradictionẽ. Argꝰ ad partem

ſcðᷣam pꝛocedũt de opibus iuſtitie reſpicientis exi

„

gentiam meritoꝝ vel demeritoꝝ in comparatiõe

ad condecentian? bonitatis diuine. Ertio Aueritur vtruz despoſſit alquẽ iuſte tpaliter punire nõꝑp eius Btvi ꝙñ. deus nullã punitioneʒ face re poteſtõ legem eternã cũ ipſe ſit eterna lex:ʒ lex eterna pccõꝛes dictat eſſe puniendos ⁊ bonos glo⸗ rificandos bm. Aug liꝰ. de li.ar.añ medium ʒ deꝰ nullũ poteſt iuſte punire niſi ꝑꝑpcem̃. Item feðm Aug. vbi pꝛius. Ab eterna lege deriuatũ ẽ quicqd iuſtů eſt in lege tempoꝛali ſed ſcõᷣm legẽ tempoꝛalẽè

nullus iuſte põt p iudice niſi pꝑ pecm̃. nec ßᷣm legem eternã. Cõtra. Job valde grauiter fuit

—

——