Tabula
An in irregularitate poſſit pꝛelatus diſpenſare que auidem contracta eſt per excomunicationeʒ adua non poterat abſoluert ibidem. S
An irregularis ſir ilie qui rem ſuam furtiue ablataʒ repetat coꝛaʒ iudice eo quod aliter habere non ꝑo⸗ teſt ⁊ iuder inquirat ⁊ inueniat illum furem eſſe? ſuſpendat ſi tamen repetendo rẽnon dixit rem fur tiue acceptam ſed tantum offert ſe pꝛobaturuʒ eaʒ eſſe ſuam ð.xxv.ar. v.q.ii.
itruʒ irregularitas pꝛoneniens ex peccato tollatur perbaptiſmum ð.xx vij. ar. iiij. d.ij.
Rtruʒ irregularis ſit contrahens non de iure ſed de facto cuʒ coꝛꝛupta ab alio viro ð. xx vij ar.iiii.q.iij.
An irregularis ſit ille qui contrahit cum duabus de facto ⁊ ambas cognoſcit ð.xx vij. ar.iiij.q.iij.
Anirregularis ſit ilie qui contrahit cum aliqua coꝛ⸗ rupta viuente eius marito ibidem.
In irregularis it ille g ↄtrahit cum vidua que non fuit cognita a viro ð. xx vij. in expofitione littere.
An iudex debeat iudicare ſecundũ ſuaʒ conſcientiã
vel ſecundum allegatað. xxiij. ar.iij. q.i. Atrum iudex delegatus poſſit excõmunicare aliquẽ
poſt reuocationem comiſſionis ſibi facte antequas
reuocatio ipſa potuerit venire ad eum ð. xviij. ar. iiii.queſtione.
An iudeꝝ crim noſus occulte peccet in exercendo of
„„„
ficium iudicis in foꝛo exterioꝛi ð.xviiij. in expoſii⸗ tione littere.
An iudex vnus in foꝛo contentioſo poſſit pꝛoccdere pꝛo alterius caufa ð.xj. ar.iiij.q.iij.
In iudex in foꝛo contentioſo poſſit dare ſententiam contra reum vel pꝛo reo pꝛo confeſſione rei que cõ femio non fuit facta coꝛam eo vt coꝛaʒ iudice ibið.
Quare iudicando in foꝛo exterioꝛi requiritur maioꝛ ſolempnitas qᷓ;i foꝛo penitentie ð.xviij. ar. iiij. q.j.
1 vnuerſale
Atrnm iudicium vninerſale ſit futurum ð.xl vij ar.
Atrum in indicio illo erit vocalis diſceptatio ibidẽ. q.ii. Atrum in iudicio erit diſceptatio de ſolis operibus miſericoꝛdie ibidem.q.iij. ₰ Atrum in iudicio omnes perlonaliter comparebũt ibidem.q.iiii. Atrum iudicium illud diu durabit ibidem.q.v. VAtrum iudicabunt omnes ibidem.q.vj. Vtrum iudicabit ſolus xp̃s ibidem.q.vij. An in indicio illo erit aliquis vnus ⁊ idem accuſa- 4 iudex ð.xlvij. ar.i.q.vij. truʒ iudicare magis debet appꝛobari chꝛiſto qᷓ; ali cui perſone intrinitate ð.xl viii.ar.i.q.i. Itruz in iudicio videbitur chꝛiſtus ab omnibus in humanitate gloꝛioſa ibidem.q.ii. In in iudicio vox chꝛiſti audiatur ab omnibus. di xlviiiar.i.q.ii. trum iudicio ſint aliqua ſigna aduentum iudicis ꝛeceſſura ð.xlviii.ar.i.q.iii. trum in iudicꝛo illo ſtelle cadent celo ihideʒ.q.iiii Atruʒ ĩiudicioſo l ⁊ luna obſeurabnuntur ibidẽ.q.v.
vtrum in iudicio virtutes celoꝛum mouebuntur.
ibidem.q. vi. Atrum iudicium fiet in valle ioſaphat ibidẽ.q.vii.
2
An poſt iudicium ſint remãſure alique partes terre obicuxe in ſuperficie ðᷣ xlviii.ar.ii.q.ii.
An poſt indicium remouebit deus a materia pꝛiua⸗ tionem que neceſſaria eſt ad tranſmutationem na⸗ turalem ð.xl viii. ar.ii.q.iii.
Vtxꝝ poſt iudicium debeat augeri lux coꝛpoꝛum cele ſtium ⁊ eloꝝ ð.xlviii.ar.ii.q. v..
Atrum poſt iudicium bꝛuta? vegetabilia deſtruen⸗ tur ibidem.q.Vi.
An in iudicio oſte ndetur illa eadem cruꝝ in qua chꝛi ſtus pependit ð. xlviii.in expoſitione littere.
¶nramentum
An iuramentum factum per metum de rebus eccle
ſie teneat ðᷣx viiii.ar.i.q.ii.
An ille iuramentum frangat qui ille in melius com⸗ mutat ð.xx viiii.ar.ii.q.iiii.
An iuramentum de non petendo vſuras ſit obgliga toꝛium ð.xxx viii.. ar. viii.q.iii. In talis habeat actionem contra illam cui iurauit
vt eum liberareta iuramento ibidẽ.
An ſi iurauit ꝙ non inquietabit eum ſuper relaxatio
nem iuramẽti poſſit hic denunciare eccleſie ibidẽ.
10
An iuriditio per metuʒ extoꝛta teneat ð.xx viiii.ar.
i.q.ii. uus An iuris ꝑitꝰpoſſit vẽdẽ ſuũ ↄliliuʒ ð.xxv.ar.iii.q.ü. us naue An ð iure nature ñt ↄſtrictio ciuitatũ ð. xxxi.ar.i.q.i An iure nature omnia ſint cõmunia omnibus ibidẽ. An ius nature ſit idem a pud oẽs. di. xxxiii.ar.i.d.i. 4 E t
feratur venditione ð. xxv.
———
An ius patronatus trai in expoſitione littere.
An ius patronatus tranfferatur ſuceſſione. ibidẽ.
In ins patronatus tranſferatur pꝛo mutatõe ibidẽ.
An donatione de conſenſu epiſcopi facta ibidem.
Suflica
In iuſticia ſit jn rarione ſicut in ſubiecto di. xiiii.ar. iii.q.i.
An inſticia poſſit eẽ hoĩs ad ſe ip̃ʒ ð xv. ar. ii· q.vii.
Juſticie publice honeſtatis quid eſt ð. xli. ar.i.qiii.
An inſticia ſit domini ad feruum ð.xlvi.ar.i.q.i.
¶uſticatio
Atrum ad iuſtificationem impij requirat᷑ connerſio Voluntatis ad deum ð.xvii.ar.iiii.q.i. Atrum ad iuſtifiicaticnem lmpii requirat᷑ gratie in⸗
fuſio ibiddem.q.ii. Vtrum iuſtificatio impii ſit in inſtanti ibideʒ.q.vi. Atrũiuſtificatio impii reſpiciat eſſentialius gratieĩ fuſionẽ qᷓ; peccatoꝝ remiffionẽ ibidem.q.vii. AIn in iuſtiñcatjõe impii gratie infuſio fit terminus aquo vel remiſſio culpe ð.xvii.ar.iiii.q.vii. Atrum iuſtificatio impii poſterioꝛ ſit oꝛdine nature FS⸗ ifuſio ⁊ culpe remiſſio ð.xvii.ar.iuii.q. viii. Atrũ iuſtificatio unpii ſit miraculoſa ibidẽ.q.viiii. An iuſtficare impium ſit magis qᷓ; iuſtum creare ð.
xvii.ar.iiii.q.viiii.
„*
—8
ſtbuin
pigi. ynbopoſucſet
—
imtnöcircöende ſotſeicheon pinldcoltilwdad tütne excediu.
ndenspoſetie ſetlocus netilo
haliauid inloroe broſnehuimuan nmaliuidpoli nnpotentii di.t. pinloco wnoeſen nittumeſtdi t.ar beſe hiincudu hicopolſutügiſ hlochotcnloe igvii.
hplidty dere aliquid di.
uietiunc sſtuox ine


