5) n

dun z

2 wä hw — bunhn ctin Anmn nanuſt

umuiſ

ucniun Mhü uiui ri

mlhsſi muutſn htspoſrn us nplt nnisni nlnsmti mitrüni piyim

—

An in fames ſint aliqui fecunduʒleges aui non ſunt

infames ſecundum canonẽs ibidem.

AIn infames ſint repellendi ab actione? teſtificatio ne ibidem.

An infamia iuris canonici contrabi poſſit ipſo iure? irrogari per ſententiam ð.xxv. ar· V. d.

„

An infamia aue per ſententiam diffinitiuam irroga

tur poſſit aliter aboleri ſumpliciter qᷓ; per reſtitutio nem in integrum ibidem.

An infamia ipſo iure poſſit cõtrahi per aliquod pec carũ moꝛtale quod non inducit depoſitionẽ ibidẽ. In infamia ciuilis contrahatur per oinnt peccatu moꝛtale qð ſecũdũ canones iducit ðpoſitiõeʒ ibið. An ĩfamia canonica deleat᷑ per penitẽtiam ibidem.

In infamis ſit qui ſcienter peierat ibidem.

In infamibus irrogataifamia per ſniam diffinitiuã

ſiue cõtractò per aliquod illoꝛum criminum dueun ra ciuilia ⁊ canonica determinãt concoꝛditerꝰ? pꝛo

nunciant hominem eſſe infamẽ ipſo facto ſint actꝰ

legitimi interdicti ð. xxv.ar.vj.d.iij.

An ifamibꝰĩſamia facti tãtũ ſint interdicti ipſo iure vel interdicendi ibidem. Aninfamia facti dicatur magis pꝛopꝛie infamatio

qᷓ; infamia ibidem. An ſi ifamis infamia facti tantũ oꝛdinet᷑ ſit ipſo iure ſuſpenſus ab oꝛdinum executione ibidem. An ifamia facti gelrper hoĩiem remoueri ibidem. nrernS Atrum ifernus ſir ð.xliiij. ar.ij. q.ſ. trum ifernus ſit ſubterra ibidem. d ij. niiferno puniatur conuenienter peccatoꝛ p.xliiij. ar. ij.q. ij.

An iferni locus ãpliabitur poſt iudicium ibidem.

Atrũ in iferno ſit ignis coꝛpoꝛens ð.xliiij. ar. ij.. iij

In in iferno ſint quattuoꝛ ela diſtincta vel ↄfuſa. ð. xliiij. ar.ij. q.x.

Atrum in iferno ſint tenebꝛe coꝛpales ð.l.ar. v.d.j.

An in inferno poſt reſurectionem erit coꝛpoꝛalis fie

An in inferno erit ſenſibilis ſtrido: dentinʒ ibidem.

Atrũiiferno ſit maioꝛ pena vermis.qᷓ; ignis ð.l.ar. v.q. ij.

An iiferno pena vermis cauſetur a re vel a ſimilitu dine reiðᷣ.l.ar. v. q.ij.

trum iiferno maxumna penarum ſit carentia viſio nis dei ð.l.ar. V. q. iij.

Sngratuudo ditruʒ ĩgratitudo ſit piritnale pcm̃ ð.xxij. ar.i.d.iiij. Vtrum ingratitudo ſit mioꝛ in caſu ab inocentia qᷓ; in caſu a vera penitentia ibidem.q. v. In ingratus ſit magis peccans conir illum qui ei

„

plus dimiſit q; contra illum qui minus dimiſit ð.

xij. ar.j. d. v.* mpignoae An cum impignoꝛatur aliquid marito pꝛo dote poſ ſit vltra capitale retinerefructus perceptos v. xv. ar. v.q. v. An dñs cui ipignoꝛauit vaſallus feudum poſſit cum capital retinere fructus perceptos.ibideʒ.

Atrum ad induiſitionem debeatpꝛocedere aliquis exſuo officio pꝛo ſola fama nulio exiſtente accuſa⸗ toꝛe ð.xviiij. ar.iij. q.iij.—

An ad inquiſitionem debeat pꝛocedi pꝛopter famã

oꝛtã a maliuoł⁊ inimicis ð.xviiij. ar. iij..iij.

nteliigentia An intelligentia ſit pꝛopꝛius motoꝛ oꝛbis quem mo netð.l. ar. ij. q. iij. 8 elugere vel inelectus An perfectio actus intellectus magis dependat oĩ⸗ bus compellendi ab actu voluntatis qᷓ; econuerſo ð.xlviiij. ar.i.d. Vij ·

In intelligere vonum ⁊ non appetere nobilius eſſet

q; appetere? non intelligere ibidem. An intelligãtur res materiales ſub eſſe ſpiritualioꝛi appetantur a voluntatẽ ibidem. In intellectus conſiderans materia pꝛacticã ꝑꝑſci re tiñ ſit ſpeculatiuus ð· xviiij ar. i.q. Vüj. An intellectus poſſit conſiderare materiam ſpecula tiuam pꝛopter operari ibidem. S In intellectus talis magis ſit pꝛacticus qᷓ; ſpecula rtinus ibideʒ. In intellectus conſiderans aliquem bonuʒ pꝛopter ſcire oꝛdinatum ad dilectionem tantum ſit ſpecula tiuus vel pꝛacticus ibidem. An itellectus beatus pꝛincipalius ſpeculetur ratio- nem bonitatis c; virtutis ibidem. An intelligere poſſit aliquis vnam reim pluſquam glius ð.xiviiij. ar. ij. q. viij. In intellectus reſpectu ſui implicis apꝛehenſionis ſit paſſiuus ð. xl viiij ar.iij.q.j. nitelligere conueniat alicui ratione itellectus pol ibilis tantum ibidem. Iniitellectus paſſio reſpectu nobiliſſimi intelligibi lis ſit nobilioꝛ qᷓ; eius actio ibideʒ. Anitellectus hearus pꝛius oꝛdine nature concipiat verbum depeo q; videat ipſum ibidem. Suterdutum An interdicti tempoꝛe poſſit facramẽtũ cõfirmatio⸗

„

nis miniſtrari.ðᷣ. vii.dr. V..i.

An interdicti tẽpoꝛe poſſit moꝛiẽtibus ſacramentuʒ

pnie⁊ ſacramẽtũ al taris miſtrari ibidẽ. Aniterdici polſit vxoꝛ de iurẽ pꝛo peccato maritið. xviii.ar.iii.d. Iu.

Atrum irregnlaris poſſit aliquem excommunicare

8.x viii.ar. itij. d.

An irregularis pꝛelatus ſine culpa ſua debeat deici aſtatu pꝛelationis ſue ð. x viii.ar iiii.q.iiii.

In irregularis factus per culpam ſuam ibidem.

In irregularis poſſit aſſummi in abbatem ibidem.

Itrum irregularis ſit qui exiſiens ercommunicat? maioꝛi exrcdòmunicatione ſolẽniter bapriʒat ð.xviii ar. vii.d. v.

In irregularis ſit quiſequitur officiũ illius oꝛdinis quem non habet ac ſi haberet ð.x viii.ar. vii.d. V.

An irregularis ſit qui benedicit menſam exiſtens ex cõmunicatus maioꝛi exchicatione ibidem.

In irregularis ſit qui exiſtens excòõmmicatus ina⸗ ioꝛi excõmunicatiòe dicit hoꝛas in exercitu vel in naui officiando populum ibidem.

In irregularis ſit qui exiſtens ercõmunicatus admi niſtrat ſacramentum extreine vnctionis ibidem.

Itrum ſuper irregulartate q; religioſus contraxitin

ſſcipiendooꝛdines ĩexcõmunicatione poſſit cuʒ co

diſpenſare pꝛelatus ſuus ð. xVviü. ar.xiii.caſu.v.

1